Τι υπέροχος λαός

Άμα θέλει ο λαός της ΑΕΚ, δεν υπάρχει τίποτα που να τον σταματά. Όταν αποφασίζουμε πως θα κάνουμε τη Νέα Φιλαδέλφεια να βράζει, τότε δεν υπάρχει αντίπαλος, δεν υπάρχει λογική. Υπάρχει μόνο η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ – Ο ΝΑΟΣ ΜΑΣ και μια θάλασσα κιτρινόμαυρη, ένα κύμα πάθους που πνίγει κάθε φόβο, κάθε αμφιβολία.

Την Πέμπτη, με την Αμπερντίν, ζήσαμε πάλι αυτό που μόνο εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε. Ένα καμίνι πραγματικό, φωτιές στα μάτια, φωνές που ένωναν γενιές ολόκληρες. Παιδιά, παππούδες, γυναίκες, φίλοι όλοι μία ψυχή, μία ανάσα, μία ΑΕΚ! Ο κόσμος δεν πήγε απλά να δει μπάλα. Πήγε να προσκυνήσει την καψούρα του. Πήγε να φωνάξει για τα όνειρά του, να τραγουδήσει για το έμβλημα που κουβαλάει ιστορία, πόνο, προσφυγιά, αξιοπρέπεια. Πήγε να νιώσει εκείνο το ρίγος που μόνο όταν ακούς το “Εμπρός της ΑΕΚ παλικάρια” μπορείς να καταλάβεις.

Κι όταν η ομάδα πάτησε το χορτάρι, δεν ήταν 11 εναντίον 11. Ήταν χιλιάδες ψυχές εναντίον των πάντων. Ήταν ο λαός της Ένωσης που έδωσε ενέργεια, δύναμη, πίστη. Γιατί αυτή η ομάδα δεν έχει απλώς φιλάθλους. Έχει ΕΡΑΣΤΕΣ. Έχει ανθρώπους που ζουν και αναπνέουν ΑΕΚ.

Μπράβο σε όλους όσοι ήσασταν εκεί, σε όλους όσοι τραγουδήσατε μέχρι να σπάσει η φωνή σας. Μπράβο σε όλους όσοι μετατρέπετε κάθε ματς σε γιορτή και μάχη μαζί.

Και τώρα; Τώρα δεν σταματάμε. Η φωτιά που ανάψαμε την Πέμπτη, πρέπει να καίει σε κάθε παιχνίδι, σε κάθε λεπτό, σε κάθε ανάσα. Γιατί αυτή είναι η ΑΕΚΑΡΑ μας. Η καψούρα που δεν σβήνει ποτέ. Το πάθος που γεννάει ιστορίες. Η φωνή που ενώνει γενιές. Η ομάδα που δε χωράει σε λέξεις. Mόνο ΑΕΚ. Μόνο Πάθος. Μόνο Εμείς.

THN KAΡΔΙΑ ΑΝ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΑ ΠΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΕΝΩΣΗ