Στήριξη και μόνο στήριξη

Η ήττα της ΑΕΚ από την Τσέλιε μπορεί να άφησε πικρή γεύση, αλλά δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα: αυτή η ομάδα έχει ήδη πετύχει κάτι σπουδαίο. Και αξίζει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια.

Σε μια εποχή όπου η υπερβολή κυριαρχεί, είναι εύκολο να σταθεί κανείς μόνο στο αρνητικό αποτέλεσμα. Όμως το ποδόσφαιρο δεν είναι στιγμές είναι διαδρομές. Και η διαδρομή της ΑΕΚ φέτος στην Ευρώπη δεν είναι απλώς αξιοπρεπής· είναι αξιοθαύμαστη. Από τα προκριματικά του Conference League μέχρι τα προημιτελικά, η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, ποιότητα και αντοχή.

Ο Μάρκο Νίκολιτς δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Αναγνώρισε τα λάθη, μίλησε για έλλειψη συγκέντρωσης και για μια επικίνδυνη δόση υπεροψίας. Και είχε δίκιο. Αυτή η ομάδα, όταν ξεχνά να «πολεμά», τιμωρείται. Όταν όμως παίζει με ταπεινότητα και ένταση, μπορεί να κοιτάξει οποιονδήποτε αντίπαλο στα μάτια.

Το κρίσιμο, όμως, δεν είναι η αυτοκριτική αυτή είναι απαραίτητη και δεδομένη. Το κρίσιμο είναι η στήριξη. Η ΑΕΚ δεν είναι μια ομάδα που αποκλείστηκε ή κατέρρευσε. Είναι μια ομάδα που βρίσκεται στα προημιτελικά μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης, κάτι που είχε να συμβεί σχεδόν τρεις δεκαετίες. Και αυτό δεν είναι μικρό επίτευγμα.

Η ένταση στην εξέδρα και ο εκνευρισμός δεν βοηθούν. Αντίθετα, δημιουργούν ένα περιβάλλον πίεσης που συχνά λειτουργεί αντίστροφα. Οι μεγάλες ομάδες χτίζονται με απαιτήσεις, αλλά και με εμπιστοσύνη. Και αυτή η ΑΕΚ έχει αποδείξει ότι αξίζει και τα δύο.

Το μήνυμα της επόμενης ημέρας πρέπει να είναι ξεκάθαρο: ενότητα. Η σεζόν δεν τελείωσε τώρα μπαίνει στο πιο κρίσιμο της σημείο. Με ευρωπαϊκές προκλήσεις και εγχώριες υποχρεώσεις, η ομάδα χρειάζεται καθαρό μυαλό, συγκέντρωση και στήριξη.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι μεγάλες πορείες δεν κρίνονται από ένα κακό βράδυ. Κρίνονται από το πώς αντιδράς μετά από αυτό.
Και αυτή η ΑΕΚ έχει όλα τα στοιχεία για να απαντήσει όπως πρέπει.