Τα “έλα μωρέ δεν πειράζει” έχουν τελειώσει προ πολλού

Κανένας τίτλος για την ΑΕΚ δεν πρέπει να χάνεται. Κι όταν χάνεται είναι αποτυχία. Τα “έλα μωρέ δεν πειράζει” έχουν τελειώσει προ πολλού στην ομάδα.

Η ΑΕΚ παρουσιάστηκε… σφιγμένη στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν με αποτέλεσμα να το πληρώσει. Κάποιες φορές οι ποδοσφαιριστές ήταν σίγουροι για τον εαυτό τους και κάποιες άλλες έδειχναν να μην πιστεύουν σε αυτούς. Η ΑΕΚ κατάφερε να προηγηθεί με έναν εξαιρετικό συνδυασμό, κρύβοντας την μπάλα, αλλά κατάφερε να δεχτεί μέσα σε 7 λεπτά δύο γκολ και το σκορ να ανατραπεί από τον ΟΦΗ. Ωστόσο οι κιτρινόμαυροι του Μάρκο Νίκολιτς έχουν μάθει να μην τα παρατάνε και με τον καλύτερο παίκτη τους, Ζίνι (θα πρέπει να έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής) να ισοφαρίσουν και να στείλουν το ματς στη διαδικασία των πέναλτι.

Εκεί επιλέχθηκε ο Στρακόσια στη θέση του Μπαλαμώτη (για μένα αφού πάρθηκε η απόφαση αλλαγής τερματοφύλακα καλό θα ήταν να έμπαινε ο Μπρινιόλι) και ο Χριστακόπουλος αντί του Ρότα. Ξέρουμε όμως όλοι μας ότι στα πέναλτι κερδίζει αυτός που είναι πιο εύστοχος ή πιο τυχερός. Η ΑΕΚ δεν τα κατάφερε. Ο ΟΦΗ νίκησε και μάλιστα δίκαια. Διότι ο Βάργκα αστόχησε, ο Στρακόσια δεν έπιασε κανένα από τα πέντε πέναλτι (μάλιστα τα δύο εξ αυτών ήταν κακά εκτελεσμένα) και μοιραία το Super Cup έμεινε στην Κρήτη.

Όταν χάνεται ένας τίτλος λάθη και ευθύνες έχουν όλοι. Θέλω να πιστεύω πως αυτά τα λάθη που είδαμε θα διορθωθούν. Για παράδειγμα οι λάθος πάσες – δώρο του Μουκουντί. Η στασιμότητα του Καλοσκάμη τη στιγμή που όλοι μας περιμένουμε μια βελτίωση από εκείνον που ανάγκαζε τον Ρότα να παίζει για δύο στην πλευρά του. Ο Βάργκα που μοιραία φάνηκε κακός διότι έλειπε ένας πιο έμπειρος τερματοφύλακας να τον σημαδεύει στο κεφάλι κι εκείνος να… σπάει τις μπάλες.

Κι εδώ είναι που έρχεται το μέτρο με τη χρησιμοποίησει δύο πιτσιρικάδων. Η ΑΕΚ πληρώνει το γεγονός πως τα προηγούμενα χρόνια δεν έβγαλε ούτε έναν παίκτη από τα σπλάχνα της. Εκεί πρέπει να γίνει σοβαρή δουλειά… Μακάρι οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει το έργο των ακαδημιών να το καταφέρουν. Δεν είναι εύκολο αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο όταν έχεις αντιπάλους στην Ελλάδα που έχουν αποδείξει ότι μπορούν.

Τα παιχνίδια με τη Λέφσκι Σόφιας ακολουθούν. Δύο πολύ σημαντικά ματς για τον οργανισμό ΑΕΚ. Εκεί όπου το καμπανάκι που χτύπησε στο Παγκρήτιο θα πρέπει να αφυπνίσει τους πάντες. Είναι παιχνίδια σαφώς μεγαλύτερης σημασίας και θα χρειαστούν περισσότερη ενέργεια, ένταση, πάθος, ψυχή, αγωνιστικό και τακτικό πλάνο και μυαλό.

ΥΓ: Για τον κόσμο της ΑΕΚ τι να πούμε. Απλά η Κρήτη αγαπάμε τρελά την ΑΕΚ και μπράβο σε αυτούς που ταξίδεψαν για να βρεθούν κοντά της 12 Αυγούστου.