Δεν έχει άλλη επιλογή από το να κολυμπήσει

Τελικά, τι είναι πιο δύσκολο στο ποδόσφαιρο; Να κάνεις μία (λαμπρή) σεζόν όπως πέρυσι η ΑΕΚ ή σαν πρωταθλήτρια να παλεύεις με τα θηρία της Ευρώπης και τους ανταγωνιστές εντός συνόρων δίχως να έχεις πολύ συχνά επιτυχίες; Στην πρώτη περίπτωση χρειάζεται να αποκτήσεις σταθερότητα και εκμετάλλευση του αγωνιστικού σου ταβανιού (ανάλογα και το σημείο της σεζόν που βρίσκεσαι κάθε φορά), στο δεύτερο να διαχειριστείς σωστά τα σκαμπανεβάσματα που ευλόγως θα έχεις για λόγους “ενεργειακού κόστους”…

Πέρυσι η ΑΕΚ όχι μόνο τα κατάφερε μία χαρά, αλλά μάλλον τα πήγε αρκετά καλύτερα από ό,τι περιμέναμε σχεδόν όλοι οι φίλοι της. Φέτος, δυστυχώς, παλεύει να βρει το σημείο ισορροπίας της και δυσκολεύει και το έργο της και τις δικές μας κρίσεις. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί κάποιος να σταθεί στην κυριολεξία εμφανισάρα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ούτε όμως και στις γκέλες στο πρωτάθλημα ή π.χ. στα πέντε γκολ από τη Μάντσεστερ Σίτυ και τα τρία από τη Σαχτάρ Ντόνετσκ. Και πού στέκεσαι; Έλα μου ντε. Ας προσπαθήσουμε να βρούμε τις απαντήσεις γράφοντας το κείμενο αυτό, γιατί το μόνο σίγουρο είναι πως οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες.

Αυτό που θέλω εγώ είναι το εξής: να δω τι μαθαίνει ο Νίκολιτς και η ομάδα στις φετινές στραβές. Αν μπορούν να γνωρίζουν τα πραγματικά ουσιαστικά αίτια, αν έχουν συμβιβαστεί με τις δυσκολίες της εποχής και περιμένουν από ένα σημείο και μετά να απελευθερωθούν από ενεστωτικές πιέσεις και να βρουν σταθερότητα που θα προσεγγίζει μάλιστα και το αγωνιστικό ταβάνι της φετινής εκδοχής του “κιτρινόμαυρου” ρόστερ. Που όπως μας έχει δείξει στις καλές βραδιές (που δεν είναι ούτε λίγες, ούτε σποραδικές) είναι αρκετά υψηλό… Θα τα καταφέρει κάποια στιγμή η ΑΕΚ να το αγγίξει αυτό το ταβάνι και να μείνει μόνιμα εκεί κοντά; Γνώμη μου; Κανένας δεν μπορεί να μας το εγγυηθεί. Ούτε καν η τριανδρία του περσινού θαύματος που απολαύσαμε εμείς οι Ενωσίτες και αναγνώρισε σύσσωμη η ποδοσφαιρική Ελλάδα (Μ. Ηλιόπουλος-Ριμπάλτα-Νίκολιτς)…

H AEK εδώ και ένα μήνα περίπου έχει ριχτεί στη θάλασσα, εννοώ στα πιο βαθιά της νερά, και δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να κολυμπήσει. Το ήξερε, αλλά άλλο πράγμα η θεωρία και άλλο η πράξη. Ετοιμάστηκε για να είναι όσο το δυνατόν πιο έτοιμη; Ενισχύθηκε μεταγραφικά επαρκώς; Δούλεψε το σώμα και το πνεύμα όπως απαιτούσε η συγκυρία; Στο πρώτο κομμάτι δικαιούται ο καθένας από εμάς να έχει ενστάσεις και να χρεώσει αδράνεια και αδυναμία (σε ελεγχόμενο πάντως ποσοστό, μην τρελαθούμε και τα ισοπεδώσουμε όλα…). Στο μυαλό/πνευματικό κομμάτι θεωρώ πως ο μάστορας Νίκολιτς είναι σε θέση να περάσει στους παίκτες του τις σωστές σκέψεις. Έτσι ώστε να ξέρουν πού βαδίζουν πάνω στα γρασίδια. Το σώμα; Ναι, πιστεύω πως προετοιμάστηκε (αυτό άλλωστε ήταν κατεμέ το βασικό επίδικο στην προετοιμασία το φετινό καλοκαίρι, και στην πράξη και στα σχέδια επί χάρτου στο γραφείο και στις συζητήσεις του προπονητή και των συνεργατών του). Είναι, όμως, τόσο απαιτητική η συγκυρία του UEFA Champions League που και η καλύτερη ελληνική ομάδα θα αναγκαστεί μέσα στο ίδιο ματς, στο ίδιο ημίχρονο, να ρίξει ρυθμούς. Συνειδητά γιατί στο ζητάει το σώμα… Το απαιτεί, για την ακρίβεια. Αν καταφέρεις να τα βγάλεις πέρα σε ένα ολόκληρο 90λεπτο, θα αναγκαστείς στο επόμενο ματς (σε λίγες μόλις μέρες) να πας με κατεβασμένες ταχύτητες… Αυτή είναι η γνώμη μου…

Τώρα έχουμε τη διακοπή. Μακάρι να μπορέσει ο Μάρκο Νίκολιτς να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία. Να καθαρίσει και αυτός το μυαλό του, να δουλέψει με όσους διαθέσιμους παίκτες θα έχει στις προπονήσεις, να εμπνευστεί λύσεις, να βρει απτούς στόχους και να προωθήσει τις σκέψεις του (με βάση το σεβασμό που έχει από το σύνολο των ποδοσφαιριστών του). Και όλα αυτά μαζί με μία μετριασμένη και προϋπολογισμένη ξεκούραση του σώματος. Έτσι ώστε και να αδειάσει/αποφορτιστεί από την καταπόνηση και να φορτίσει συνάμα για τα επόμενα. Μας φαίνεται εύκολο κάτι τέτοιο; Ας ρωτήσουμε έναν καλό φυσιοθεραπευτή, ένα καλό εργοφυσιολόγο, έναν καλό γυμναστή, και θα καταλάβουμε πόσο δύσκολο είναι το φετινό έργο της ΑΕΚ… Και από εδώ και πέρα τι προβλέπεις να γίνεται, θα με ρωτήσουν πολλοί. Ξέρω τι θέλω, ξέρω όμως και τι γίνεται, και είμαι βέβαιος πως σήμερα (λίγο πριν τα μέσα του Νοέμβρη) δεν μπορώ να εκτιμήσω ή να προβλέψω το παραμικρό. Εύχομαι μονάχα να μπορέσει η ομάδα να σταθεροποιήσει την απόδοσή της και να κεφαλοποιήσει και τις εμπειρίες από τη φετινή ευρωπαϊκή της παρουσία και από εμφανισάρες όπως αυτή με τη Ρεάλ που η Ένωση “ανάγκασε” τον Μουρίνιο να μιλήσει με κολακευτικά λόγια για την πρωταθλήτρια Ελλάδας.

Με απλά λόγια; ΑΕΚ κολύμπα, κοίτα μόνο μπροστά, πρόσεξε το σώμα σου (υπό την έννοια της σωματικής και φυσικής κατάστασης των ποδοσφαιριστών της/σου), παίξε τη μπάλα που μπορείς και κάνε απολογισμό… Επιστροφή στην αφετηρία, δειλία ή φόβος, δεν χωράνε. Τα περιθώρια είναι πολύ στενά, ειδικά το διάστημα Νοέμβριος-Δεκέμβριος, και όλα αυτά δοκιμάζουν και το χαρακτήρα της ομάδας. Στηρίζουμε, περιμένουμε τα ματς και ψύχραιμοι θα “υποστούμε” την τελική έκβαση της προσπάθειας σε Super League 1, Κύπελλο Ελλάδας και Ευρώπη. Είμαστε ακόμα μέσα στους στόχους μας, αλλά χρειαζόμαστε πολλά για να τα καταφέρουμε (έστω και μόνο σε ένα θεσμό από αυτούς τους τρεις)… Ας προσπαθήσει η ΑΕΚ, και ο κόσμος της και θα το αναγνωρίσει, και θα είναι δίπλα της. Τόσο δίπλα της, ώστε να λειτουργεί ως συντελεστής-κίνητρο να παίξει η ομάδα τη μπάλα που μπορεί για παρατεταμένο χρονικό διάστημα… Βέβαια, αν δεν μπορέσει, ο κόσμος θα απογοητευτεί και θα πρέπει μετά η ομάδα να τον συνεφέρει…

ΥΓ. Θεωρώ πως μέχρι τώρα η ΑΕΚ φέρνει αποτελέσματα που αδικούν το πραγματικό της βεληνεκές, αλλά που είναι δίκαια με βάση την εικόνα που εμφανίζει στα ματς που χάνει ή μένει στην ισοπαλία. Λαμβάνει, δηλαδή, αυτό που ορίζει η εικόνα της. Οπότε δεν μπορεί να παραπονιέται γενικώς, αλλά (οφείλει να) προβληματίζεται και να βρει τρόπο να πάψει να έχει τόσο χτυπητές αυξομειώσεις. Που και παλιότερα, σε μη καλές σεζόν της τις είχε. Με τη (σημαντικότατη) διαφορά πως τότε το όποιο καλό της δεν έφτανε στο υψηλό επίπεδο των καλών της εμφανίσεων φέτος. Και το τότε άσχημό της ήταν πολύ χειρότερο από το τωρινό της αντίστοιχο… Η ομάδα ευδιακρίτως και αναμφισβήτητα έχει ανέβει επίπεδο, αλλά πληρώνει τις συνέπειες της πρόκρισής της στη League Phase. Γεμίζει εμπειρίες, μαθήματα, σπουδαίες ποδοσφαιρικές βραδιές, και κυρίως τα ταμεία της, αλλά μαθαίνει να συνυπάρχει και με αυτές τις “βάναυσες” συνέπειες… Σκληρή πολύ η φετινή σεζόν και άκρως απαιτητική για την ΑΕΚ… Για γερά νεύρα, για δυνατά μυαλά, για ποδοσφαιρικά καρύδια και guts/κότσια… Το ποδόσφαιρο εδώ και κάποιους μήνες κατοικοεδρεύει για τα καλά στη Νέα Φιλαδέλφεια, ειδικά στα ματς του UEFA Champions League, αλλά μας δείχνει το πρόσωπό του στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και εκεί τα πράγματα είναι όντως σκούρα…