Η ΑΕΚ πήρε πλεονέκτημα πρόκρισης για μισό μηδέν
Επειδή μένει η τελευταία εντύπωση, ας πούμε το απλό : Αυτό το πράμα δεν είναι ΑΕΚ, αλλά ούτε καν ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι κάποιοι περιπατητές, που βέβαια τους φταίει η ζέστη και η υγρασία, αλλά όπως και να το κάνεις, είναι κακοποιητές της μπάλας. Και κακοποιητές οποιουδήποτε συστήματος ποδοσφαίρου. Πώς αλλιώς μπορείς να χαρακτηρίσεις το δεύτερο μέρος στο οποίο μάλιστα είχε αλλάξει και η τακτική, και η ΑΕΚ διέθετε και δύο εξτρέμ. Εντάξει ο Κουτέσα από άλλη μεριά, αλλά ρε φίλε μια κούρσα πάνω στη γραμμή;
Κι ενώ το παιχνίδι είχε ξεκινήσει διαφορετικά. Φυσικά με αργό τέμπο – Μάνταλος, Περέιρα, Πιερό – είναι αδύνατον να πάνε πιο γρήγορα, αλλά με αρκετά κοντρολαρισμένο παιχνίδι είτε σε επίπεδο αναγνώρισης αντιπάλου, είτε σε επίπεδο τακτικής αποκοίμησης. Ό,τι και να θέλει να πει κάποιος, η ΑΕΚ έμοιασε να κυριαρχεί στο πρώτο εικοσάλεπτο του αγώνα και να πετυχαίνει ό,τι σχεδιασμό είχε σκεφτεί ο Νίκολιτς. Το 0-2 τα λέει όλα.
Χωρίς να έχει κάποιον κίνδυνο πίσω, εκτός από τον εσωτερικό της. Δηλαδή τους κάκιστους Πήλιο ( μακράν ο χειρότερος στο πρώτο μέρος ) και Λιούμπισιτς, τον αλλού για αλλού Μαρίν, όπως και την κακή επίθεση της. Φυσικά και το σύστημα του ρόμβου, που με αυτά τα εργαλεία δεν τον βλέπω και καλά. Όπως δεν βλέπω και την όλη φιλοσοφία : καμία εκμετάλλευση του χώρου και καμία ταχύτητα. Όπως βλέπω και την ανάγκη για τουλάχιστον δύο χαφ με μπόλικη σωματοδομή. Άστο όμως αυτό.
Η ΑΕΚ με κορυφαίο τον Περέιρα ξανά, και δίπλα του τον Μάνταλο και τον Ρέλβας, έπιασε τον Άρη από το λαιμό και αφού προηγήθηκε με δύο τέρματα, έχασε τουλάχιστον άλλα τόσα. Να τον κερδίσει και να μην ασχοληθεί με το θέμα πρόκριση. Ήταν δεμένη, προσεκτική, κουραστική σαν θέαμα μεν όμως ικανοποιητικά κυνική. Κι αντί να πάρουν τα πάνω τους οι ούτως ή άλλως κακοί υπόλοιποι χαφ, έχασαν τα αυγά και τα καλάθια και ισοφαρίστηκαν. Έβλεπες μια σωστή προσέγγιση στην δημιουργία αλλά μια κάκιστη αμυντική λειτουργία.
Φυσικά αμέτρητα λάθη έκανε κι ο προπονητής. Τον δικαιολογώ μέχρις ένα σημείο, λόγω των συνθηκών του αγώνα αλλά και των κίτρινων καρτών. Βγαίνει πλέον ο Μάνταλος έξω; Για να μπει ποιος; Ο Μαρίν κι ο Πινέδα; Αστεία πράματα για το εξάρι του ρόμβου. Φυσικά το κατάλαβε κι άλλαξε σε 4-2-3-1 αλλά μετά είχε να κάνει με τις μισορριξιές που έχουμε παίκτες. Ποιος θα έκανε το παιχνίδι; Ποιος το οκτάρι; Είχε δουλέψει αυτό που βλέπαμε σαν υπέρτατη μαλ@@@ στην προπόνηση και του άρεσε;
Ας μείνουμε στα κλασσικά : Η ΑΕΚ πήρε πλεονέκτημα πρόκρισης για μισό μηδέν. Στο γήπεδο μας… Ο Άρης Λεμεσού είναι μικρή ομάδα που θα αποκλειστεί, όμως η Άντερλεχτ είναι θηρίο. Κουραστήκαμε να βλέπουμε ένα ημιχρόνιο χωρίς ρυθμό, χωρίς ουσία, χωρίς θέαμα, χωρίς να φτιάχνουμε τίποτα ενώ επικρατούσε πανικός όταν τρώγαμε κάποια επίθεση από τον αντίπαλο. Κουραστήκαμε να βλέπουμε μια κακή ομάδα κι ένα κακό παιχνίδι. Που προσπαθούσε να το σώσει ο Περέιρα κι όλοι οι άλλοι μοιάζανε στρουμφάκια χαμένα έξω από το χωριό τους. ΚΑΠΟΥ ΕΛΕΟΣ ΔΗΛΑΔΗ.
