Author: Steven Avramidis

Μετά το παιχνίδι με τον ΟΦΗ, είχα αποφασίσει να πάω στο Λονδίνο. Να δω τα παιδιά μου και να ρίξω και μια ματιά στην ΑΕΚ με τη Σαχτάρ. Ένα παιχνίδι που φυσικά το μετάνοιωσα, όχι μόνο λόγω σκορ και κακής εκτίμησης από τον προπονητή μας, αλλά και με την ανοργανωσιά της εταιρείας. Αυτοί εκεί μέσα, όσο πάνε γίνονται και χειρότεροι. Αλλά χέστο τώρα αυτό. Χθες είχαμε παιχνίδι να δούμε, πολύ σημαντικό που μπορεί να σβήσει

Το παιχνίδι ήταν δύσκολο. Κυριότερα λόγω των διακοπών των εθνικών ομάδων, που δημιούργησαν συνθήκες προπόνησης, μίνιμουμ απαράδεκτες. Και φυσικά λόγω του αντιπάλου. Ο Κόντης έχει φτιάξει μια ομάδα πολλή καλή, τρομερά αξιόμαχη, που μας έχει κάνει και πολύ πρόσφατα ζημιές. Και βέβαια επειδή σε όλη αυτήν την διακοπή, ο ΟΦΗ σκεφτόταν μόνο την ΑΕΚ, ενώ η ΑΕΚ περίμενε τους διεθνείς να γυρίσουν αλλά είχε και την σκέψη στο Λονδίνο.

Για να είμαι ειλικρινής, το παιχνίδι το περίμενα πολύ πιο δύσκολο. Κάτι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, κάτι το επερχόμενο ευρωπαϊκό παιχνίδι και κάτι ο αντίπαλος, με είχαν σε κάποια χοντρή αμφιβολία. Όμως η πραγματικότητα ήταν τελείως διαφορετική, και μάλιστα κατέληξε να είναι κι υγιεινός περίπατος. Εμείς δηλαδή τον κάναμε.

Η ΑΕΚ κατέβηκε στη Λεωφόρο για να κάνει μπάρμπεκιου. Να έχει παρέα και ποτά και να διασκεδάσει το βραδάκι της. Το πρόβλημα που αντιμετώπισε ήταν ότι δεν ήξερε να ψήνει. Ούτε καν να ανάψει τα κάρβουνα. Προσπαθούσε με οινόπνευμα και με υβριδικές φουφούδες να βάλει τη φωτιά, αλλά πιο πολύ έπαιζε μαζί της και στο τέλος κάηκε. Φυσικά για φαγητό δεν μιλάμε…