Προσκλητήριο για κάτι καλύτερο στο άμεσο μέλλον…

“Τρία στα τρία”, λοιπόν, με Άρη, Φιορεντίνα και Παναθηναϊκό. Πείτε με ειλικρίνεια: Ποιος Ενωσίτης το πίστευε δέκα μέρες πριν; Αλλά, ειλικρινά, τι σημασία έχει ποιος το πίστευε και γιατί; Αυτό που μετράει είναι πως η ΑΕΚ το έκανε. Αυτό δεν είναι απλά απόδειξη πως είναι καλή ομάδα η φετινή ΑΕΚ. Είναι προσκλητήριο για κάτι καλύτερο στο άμεσο μέλλον…

Ήταν ο ίδιος ο συγκεκριμένος αγώνας στη Λεωφόρο χορταστικός και συναρπαστικός. Φυσικά κάθε ποδοσφαιρόφιλος που είναι ΑΕΚτζής γουστάρει έναν αγώνα που έχει μία τέτοια εξέλιξη: ματσάρα που καταλήγει σε νίκη της δικής του ομάδας… Ό,τι το καλύτερο (εκτός από το να πετύχεις μεγάλη σε εύρος νίκη…). Και για να πειράξουμε λίγο τους παίκτες και τον προπονητή της ΑΕΚ, προτιμάτε καλύτερα τα 2-3 από τα 1-0; Η απάντηση του Νίκολιτς μάλλον θα ήταν πως είτε 1-0, είτε 2-3, εγώ το ίδιο στήσιμο ομάδας κάνω, τα ίδια πράγματα απαιτώ, στο ίδιο πράγμα (τη νίκη) στοχεύω… Το ποδόσφαιρο συχνά αποδεικνύει πως έχει τη δική του λογική. Συχνά ανατρέπονται δεδομένα μόνο και μόνο όταν επιχειρείς να τα τηρήσεις…

Αντίπαλος το βράδυ της Κυριακής; Ένας Παναθηναϊκός που προερχόταν από σερί πετυχημένων αποτελεσμάτων, σε μία καυτή έδρα που περίμενε την ΑΕΚ πώς και πώς, και με έναν προπονητή εγνωσμένης αξίας που ψάχνει να βρει τις συνταγές της όποιας (ενεστωτικής) επιτυχίας. Τελικό αποτέλεσμα; Η πρώτη νίκη της ΑΕΚ σε ντέρμπι μετά από καιρό. Μία τέτοια νίκη σε κάνει ικανό ακόμα και να υποπτεύεσαι πως μπορείς να λες πως κυνηγάς την πρωτιά. Όμως, κρατάμε μικρό καλάθι ακόμα. Παίζει ρόλο σε μία τέτοια “ταπεινοφροσύνη” και το γεγονός πως αυτή την αγωνιστική απέδρασαν με το τρίποντο πολύ δύσκολα (μεν) Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ στις δικές τους υποχρεώσεις. Αλλά απέδρασαν, και αυτό μετράει…

Όμως, τώρα που βλέπουμε την ΑΕΚ στα καλά της αυξάνουμε το μερίδιο του ποσοστού των επιθυμιών μας για κάτι πολύ καλό. Γνώμη μου; Ας τα αφήσουμε αυτά στην άκρη. Αυτό που χρειάζεται προς ώρας… είναι να σταθεροποιηθεί η ομάδα σε τέτοια επίπεδα. Ε, και να κάνουν και καμία γκέλα οι άλλοι δύο… Αλλά, θα συμφωνήσουμε όλοι πως ένα σερί νικών απέναντι σε έναν Άρη που καιγόταν για βαθμούς (και άντεξε για πολλά αγωνιστικά λεπτά χωρίς να δεχθεί γκολ), σε μία Φιορεντίνα μέσα στην Ιταλία, και σε αθηναϊκό ντέρμπι εκτός έδρας, σου ανεβάζει την ψυχολογία ευλόγως και κατακόρυφα. Μπορείς να το εκμεταλλευτείς σαν ομάδα; Στην πράξη θα φανεί…

Σε πιο λεπτομερείς αναφορές για το ματς θέλω να σταθώ σε κάτι συγκεκριμένο. Μέχρι το 1-2 των “πράσινων ήταν ένας αγώνας συνολικής εικόνας, δηλαδή κυρίως ομαδικής τακτικής και ατομικής ανταπόκρισης. Μετά, όμως, έγινε εντελώς παιχνίδι στιγμών. Από στιγμές, έκανε ο Παναθηναϊκός το 0-2 2-2. Από στιγμές, έγινε το πέναλτι που έφερε το 2-3 και παραλίγο από στιγμές να γίνει το 2-4. Βέβαια, τις στιγμές που εν τέλει έκαναν τη διαφορά υπέρ της ομάδας του Νίκολιτς τις προκάλεσε το καλό φεγγάρι της ΑΕΚ που επιτρέπει στις μονάδες της να παίξουν με θετική αύρα, να αυτοσχεδιάσουν, να πεισμώσουν, να ψάξουν το γκολ. Τα λάθη των αμυντικών των γηπεδούχων κατά την προσωπική μου κρίση τα προκάλεσε σε μεγάλο βαθμό η ΑΕΚ…

Οι δύο συγκεκριμένοι αντίπαλοι έφτασαν κοντά το βράδυ της Κυριακής στο να αλληλοεξουδετερωθούν (αν καθόταν στο χι το ματς), αλλά η ΑΕΚ το απέφυγε. Είναι σε πολύ καλό δρόμο η ΑΕΚ. Θα μπορούσε άραγε η ΑΕΚ να κάνει αυτό το “τρία στα τρία” τα προηγούμενα χρόνια (ειδικά από το Δεκέμβριο του 2023 κι ύστερα) και να μη θεωρηθεί κάτι τέτοιο εντελώς αξιοπερίεργο, ενδεχομένως και έκπληξη (και ας μιλάμε για την ΑΕΚ); Μπα… Επομένως, το απολαμβάνουμε, τα κεφάλια κάτω, δουλειά, πίστη, μαχητικότητα και στο τέλος απολογισμός… Σωστές οι δηλώσεις του κόουτς μετά την ολοκλήρωση του ματς…