Δυνατό χαστούκι
Ο αποκλεισμός από τον ΟΦΗ είναι κάτι που δύσκολα το καταπίνεις, αλλά εύκολα βρίσκεις λέξεις να το χαρακτηρίσεις. Ας μείνουμε σε μία λέξη, από τις πολλές που εν δυνάμει θα μπορούσαμε να επιστρατεύσουμε για την περίσταση: οδυνηρό…
Τι το κάνει οδυνηρό; Ό,τι χάθηκε η διεκδίκηση ενός τίτλου, από μία ομάδα που δεν ανήκει στις 4 μεγαλύτερες της χώρας, μέσα στην έδρα σου, και ενώ η κλήρωση (μέχρι τον τελικό) ήταν σχετικά βατή. Έφερνε απέναντι στους “κιτρινόμαυρους” ορισμένους αντιπάλους μεν φορμαρισμένους (που κάνουν, μάλιστα, και καλή σεζόν…), αλλά σε κάθε περίπτωση οι αναμετρήσεις μαζί τους δεν ήταν ντέρμπι υψηλών απαιτήσεων όπως θα ήταν αναμετρήσεις με Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό… Δεν τα κατάφερε η ΑΕΚ και αυτή είναι η πρώτη αποτυχία μετά την περασμένη άνοιξη και το κάζο των περσινών play offs…
*********
Τα δεδομένα είναι συγκεκριμένα πλέον… Για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν η Ένωση δεν θα πάρει το Κύπελλο Ελλάδας… Αυτό δεν είναι κάτι ευχάριστο σε καμία περίπτωση και αποτελεί ένα δυνατό χαστούκι, αρκετά πρόωρο (μέσα Γενάρη γαρ) στις φιλοδοξίες όλων μας για ένα πολύ καλό τελείωμα στη φετινή σεζόν… Που σε ορισμένες, όχι και τόσο σπάνιες, αμετροεπείς (ίσως) σκέψεις μας το Κύπελλο Ελλάδας έμοιαζε ο πιο εφικτός από όλους τους τρεις τίτλους (ναι, βάζαμε μέσα και το UEFA Conference League)… Το ποδόσφαιρο μας αρέσει γιατί ακόμα και όταν μας πονάει, μας διδάσκει. Η προσγείωση είναι γεγονός και η ΑΕΚ πλέον κάνει διαχείριση.
Διαχείριση στην αγωνιστική κρίση: Αυτό προϋποθέτει γνώση των αιτιών. Και σταδιακή αποκατάσταση. Γιατί η ΑΕΚ δεν έχει ένα πρόβλημα που λύνεται με μία απόφαση (ατομική και συλλογική), ή μέσα από τις προπονήσεις μίας εβδομάδας… Ούτε ακόμα και με πρόστιμα. Τα πρόστιμα ενοχλούν τις τσέπες, πεισμώνουν και δίνουν κίνητρα, αλλά είναι σε θέση να αποκαταστήσουν για παράδειγμα τη φυσική κατάσταση και τις εντάσεις; Δεν νομίζω… Οπότε ας δούμε το πρόστιμο που έβαλε ο κ. Ηλιόπουλος στους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ ως ένα κίνητρο να βγάλουν το καλύτερο που μπορούν στα τρία επόμενα ματς… Νοητική ενισχυτική ορμόνη είναι και ας ελπίσουμε να επιδράσει θετικά… Αν το κάνει στο βαθμό που το θέλουμε, και κυρίως που θέλει ο ίδιος ο ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ ΑΕΚ που εμπνεύστηκε αυτή την ξαφνική κίνηση, θα γίνει κάτι πολύ καλό… Αλλιώς…
*********
Οι άλλες ομάδες, φυσικά, δεν θα περιμένουν την ΑΕΚ να συνέλθει. Θα τη χτυπήσουν εκεί που πονάει, ειδικά τώρα που ξέρουν πώς η Ένωση παραπατάει. Ο ΟΦΗ έμαθε από τις προηγούμενες αναμετρήσεις του με την ΑΕΚ, την είδα και με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη…, και ήξερε τι να κάνει… Όπως ξέρει τους αντιπάλους ο Νίκολιτς, έτσι ξέρουν και αυτοί την ΑΕΚ. Άρα, πρέπει ο Νίκολιτς αν θέλει να έχει τύχη η ομάδα του να βρει δύο ειδών λύσεις: η μία το πώς θα κάνει τη γενικότερη κρίση να αμβλυνθεί γρηγορότερα, και στο μεσοδιάστημα να βρει εκείνα τα τρικ που θα μπορέσουν να κάνουν ουσιαστική ζημιά στους αντιπάλους (στα μεμονωμένα ματς). Δεν νομίζω πως αυτή την περίοδο η ΑΕΚ πρέπει να παίρνει πρωτοβουλίες, όσο το να κόβει τον αέρα στους αντιπάλους και να χτυπάει όταν πρέπει η ίδια… Βέβαια, όλα αυτά που γράφω είναι θεωρητικά σενάρια, και πάντα μιλάει το ίδιο το κάθε ματς… Αλλά το προνόμιο να ξεχυνόμαστε μπροστά “δίχως αύριο” και αν στραβώσει κάτι να προλαβαίνουμε να το καλύπτουμε, για κάποιες εβδομάδες δύσκολα να το έχουμε.. Και αν το κάνουμε σε ένα ματς (που κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει από πριν…), στο άλλο δεν θα μπορούμε… Μάλλον…
Επί της ουσίας, η ΑΕΚ στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα πρέπει να “μπαλώσει τις τρύπες της”, να κρύψει όσα περισσότερα μπορεί και να τοποθετείται στο γήπεδο όσο πιο έξυπνα γίνεται. Φυσικά και έχει ποιότητα, αλλά αυτή δεν μπορεί να πιάσει το πικ γιατί οι εντάσεις δεν βοηθούν. Ήδη έπαιζε έξυπνα η ομάδα και όταν έτρεχε ακατάπαυστα, άρα στο σήμερα που το σώμα χρειάζεται συντήρηση και πάει και το ίδιο αλλιώς, το μυαλό είναι το χρησιμότερο εργαλείο. Το μπορεί και αυτό (μετά τα δύο “θαύματα”, το πρώτο των καλοκαιριών προκρίσεων και το δεύτερο των συνεχόμενων νικών στο τελευταίο δίμηνο του 2025) ο Νίκολιτς; Αν το κάνει, θα λατρευτεί ακόμα περισσότερο…
*********
Από την ώρα που το παγκόσμιο ποδόσφαιρο έγινε ένα άθλημα αθλητών που ξέρουν να παίζουν καλό ποδόσφαιρο (όπως και το μπάσκετ…) η κάθε ομάδα οφείλει να προσαρμοστεί. Υπάρχουν τεράστιες ομάδες (του εξωτερικού) που έχουν και βαθιά και ποιοτικά ρόστερ που όμως ξεχωρίζουν από τις άλλες λόγω των ταχυδυναμικών τους προσόντων. Η ΑΕΚ ανήκει σε μία χαμηλότερη κατηγορία δυναμικής, που μπορεί να παίξει στο φουλ για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα και κατά τις αναλογίες του μπάτζετ και του ρόστερ της… Αυτό μετατρέπει τη σεζόν και τους στόχους της σε μία (άκρως ενδιαφέρουσα) παρτίδα σκάκι: το πότε φορτσάρεις, το πότε χαμηλώνεις ρυθμούς (ακόμα και για λόγους σωματικής ευδοκίμησης και υγείας των παικτών…), είναι μία υπόθεση/απόφαση πολύ λίγων ανθρώπων σε ένα ποδοσφαιρικό συγκρότημα. Αυτοί επιλέγουν, αυτοί κρίνονται, αυτοί κάνουν ταμείο στο τέλος…
Στην ΑΕΚ φαίνεται πως διάλεξαν μέχρι στιγμής δύο φορτσαρίσματα: στα διαστήματα των “δύο θαυμάτων” που είδαμε και περιγράψαμε παραπάνω σε αυτό το κείμενο. Έπεται συνέχεια; Τι απώλειες, τι ρίσκα και τι πλεονεκτήματα έχει ο προγραμματισμός που θα επιχειρήσει να εφαρμόσει ο Νίκολιτς μέχρι το Μάιο; Και αν βγει ο προγραμματισμός, και στην κάθε εποχιακή συγκυρία η ΑΕΚ είναι κοντά σε αυτό που θέλει το επιτελείο της, θα της βγουν τα αποτελέσματα; Σε τι κατάσταση θα είναι οι εκάστοτε αντίπαλοι που θα συναντάει; Η τύχη και οι λεπτομέρειες των ματς θα είναι υπέρ της; Η διαιτησία θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων; Το ποδόσφαιρο είναι μεν απλό, αλλά όχι απλοϊκό.
Αυτοί όλοι οι τύποι που παίζουν μπάλα, προπονούν ή δουλεύουν σε τεχνικά επιτελεία ομάδων από διάφορα κρίσιμα πόστα, χρυσοπληρώνονται, ενώ εμείς που τους σχολιάζουμε μην πω πώς πληρωνόμαστε…, αλλά οφείλουμε να ομολογήσουμε πως η δουλειά τους είναι πιο δύσκολη από τη δική μας… Ειδικά, όταν τους περιμένουν στη γωνία οι υποστηρικτές μίας λαοφιλούς ομάδας, που ξέρουν να στηρίζουν, ενίοτε και να συγχωρούν, αλλά επηρεάζονται πρωτίστως από τα αποτελέσματα των αγώνων. Ειδικά από πολλά μαζεμένα τέτοια…

