Ζήτω τα 100 (+2) χρόνια της ΑΕΚάρας μας
Δεν πρόκειται, δεν πρέπει, και δεν χρειάζεται στα 100 (+2) χρόνια της μεγάλης μας λατρείας να πούμε κάτι διαφορετικό από όσα έχει αποθηκεύσει η ψυχή μας, για όσα έχει φιλτράρει η νόησή μας, για όσα έχει ομολογήσει η καρδιά μας, για όσα περιπαθή εκπέμπει το ύφος, το βλέμμα και η ένταση με την οποία αναφερόμαστε στην ΑΕΚάρα μας μπροστά σε όλους, όλοι όσοι την έχουμε εντάξει ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, και γιατί όχι και ως μέρος του είναι μας… Η ΑΕΚ μας επηρεάζει, μας διαμορφώνει ως προσωπικότητες περισσότερο από όσο νομίζουμε και στο τέλος όλοι εμείς διαμορφώνουμε την ΑΕΚ. Αμφίδρομη σχέση και ουσίας, και αυτογνωσίας, και πλούτου σκέψεων. Μία ιδέα που όταν παύει να είναι καταχρηστική ιδεολογία, κάνει παπάδες!
Το θέμα είναι αν σήμερα, στα 102 χρόνια από την ίδρυση του ένδοξου συλλόγου μας, είμαστε σε καλό δρόμο. Αν θέλετε να μιλήσουμε πρώτα για το ποδόσφαιρο, ναι είμαστε. Σε λίγες εβδομάδες από τώρα θα ξέρουμε μάλιστα σε πόσο καλή θέση βρισκόμαστε… Στο μπάσκετ; Είμαστε ικανοποιητικά και σε ό,τι κάνουμε σήμερα πάντα υπάρχει και το κλείσιμο του ματιού της ίδιας της ιστορικής εντροπίας πως ίσως έρχεται κάτι ακόμα καλύτερο τα επόμενα χρόνια… Ίδωμεν (ως προς το θέμα αυτό). Στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ; Αυτό δεν είναι ακόμα ΑΕΚ. Είναι κάτι που περιφέρει το σπουδαίο όνομα της ΑΕΚ, που όμως υστερεί και προσκαλεί σε άμεσες ενεργοποιήσεις για να γίνει κι εδώ η ΑΕΚ πραγματική ΑΕΚ. Που θα την απολαμβάνουν οι ίδιοι οι φορείς της, θα τη χαίρονται οι φίλοι της και θα τη σέβονται και θα την αναγνωρίζουν όλοι οι αντίπαλοι… Μακάρι σε οκτώ χρόνια από τώρα, όταν θα κάνουμε έναν σχετικό απολογισμό να πηγαίνουμε κάποιες κούπες (Κύπελλα, εγχώρια και μη) πιο εκεί για να μπορούμε πιο άνετα να γράψουμε τις παρατηρήσεις μας, αλλά και τις εντυπώσεις του μέσα μας για αυτήν την ιδέα που λέγεται ΑΕΚ… Aλλά, πιο σημαντικά και από τις κούπες, είναι η τεχνοτροπία μας, η αύρα μας, η παρουσία μας, να μην ενοχλεί τους γύρω μας, τους ανθρώπους των άλλων ομάδων. Είναι και αυτός ένας στόχος, σημαντικός γιατί αποδεικνύει τα πάντα για σένα. Ο Ολυμπιακός σάρωνε τους τίτλους π.χ. στο ποδόσφαιρο για πολλά χρόνια, αλλά δεν άφηνε την κουβέντα για αυτόν μόνο στα αγωνιστικά, αντιθέτως αυτά έρχονταν μάλλον δεύτερα. Η ΑΕΚ όταν είναι πρώτη, και θα είναι πιο συχνά στη δεύτερη 100ετία της…, θα συζητιέται μονάχα για τα αγωνιστικά της κατορθώματα και με ποιες εύστοχες κινήσεις οδηγήθηκε εκεί…
Γενικώς, κάθε επέτειος είναι μία ευκαιρία με τρεις κατευθύνσεις. Να δεις από πού έρχεσαι, να δεις πού βρίσκεσαι και να αποφασίσεις πού πας και πώς θα το κάνεις αυτό (αποτελεσματικά και ίσως και πιο γρήγορα, αλλά αυτό το τελευταίο δεν είναι το κυρίαρχο ζητούμενο). Μακάρι όλοι μας να βρούμε τρόπους να μετατρέψουμε την αγάπη μας για την ΑΕΚ, που κάποιες στιγμές σκόπιμα την αφήνουμε να μετατραπεί σε έρωτας, σε ενέργεια που θα κινητοποιήσει συμπαντικές δυνάμεις προς θετικές κατακτήσεις. Διακριτές και για την ελληνική κοινωνία, ένα δώρο της οικογένειας της ΑΕΚ στον εαυτό της και στους γύρω της, γιατί μόνοι οι ισχυροί και ποιοτικοί πόλοι είναι σε θέση να ικανοποιούν τις πολύμορφες ανάγκες και τις δικές τους και των άλλων. Η ΑΕΚ έχει τις προδιαγραφές, ψάχνει τους τρόπους, θα δώσει τις μάχες της, έχει τις πιθανότητές της…
ΥΓ. Η δήλωση του κ. Μάριου Ηλιόπουλου για τη συμπλήρωση 102 χρόνων ΑΕΚ (1924-2026) τα λέει όλα. Δεν ήταν τυπική ή αγγαρεία. Ήταν μανιφέστο με τα λιγότερα δυνατά λόγια γιατί κάτι ισχυρό και δυνατό (με σπουδαίο κοινωνικό εκτόπισμα και με ανεξίτηλο ιστορικό αποτύπωμα) το υπηρετείς κυρίως όταν έχεις όραμα που εντάσσει το σύλλογό σου στο κοινωνικό σύνολο με όρους προπομπού και παραδείγματος για τους άλλους. Ο διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ ΑΕΚ δείχνει πως τα ξέρει πολύ καλά αυτά, και πώς κάτι έχει στο νου του για να τα λέει (ειδικά τόσο λιτά και απέριττα). Μαζί του για την ΑΕΚ, με την ΑΕΚ, από την ΑΕΚ, ΑΕΚ!
