Μια μέρα στης Φιλαδέλφειας τα μέρη
Καλημέρα αδερφέ μου ΑΕΚΤΖΗ,
Καθώς πλέον απομακρυνόμαστε από την αγωνιστική χρονιά που πέρασε και μας βρήκε ΠΑΝΑΞΙΟΥΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ, μια μελαγχολία υπάρχει λίγο-πολύ σε όλους μας που θα μεσολαβήσει το γνωστό διάστημα των 2-2,5 μηνών, χωρίς να μπορούμε να απολαύσουμε την καψούρα μας στο γήπεδο.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Α.
Ναι, σωστά. Θα κατακλύσουμε όπως κάθε καλοκαίρι τις παραλίες και τα μέρη που θα επιλέξουμε για τις διακοπές μας, ντύνοντάς τα στα κιτρινόμαυρα, διαβάζοντας καθημερινά τα μεταγραφικά και τα αγωνιστικά μας νέα και μετρώντας όμως τις μέρες για το πότε θα διαβούμε ξανά τις πύλες του Ναού μας.
Ως τότε, ας θυμηθούμε και μαζί να νοσταλγήσουμε την ιεροτελεστία μας που μόνο ένας ΑΕΚΤΖΗΣ γνωρίζει, το πρωτόκολλο θα λέγαμε για όποιον από μας επισκέπτεται της Φιλαδέλφειας τα μέρη την ημέρα που αγωνίζεται η ΑΕΚΑΡΑ στο σπίτι μας.
Η μέρα ξημερώνει και σχεδιάζεις αμέσως με το που ξυπνάς τι πρέπει να κάνεις (όσο το δυνατόν λιγότερα, τα απολύτως απαραίτητα θα λέγαμε..) προτού ξεκινήσεις για το γήπεδο.
Σκοπός πάντα είναι να πιεις τον πρώτο σου καφέ στα “άγια χώματα”, οπότε παίρνεις το κιτρινόμαυρο κασκόλ, φοράς τα κιτρινόμαυρα ρούχα (ανάλογα την εποχή..) και ξεκινάς για τα Φιλαδέλφεια.
Φτάνεις, ψάχνεις γρήγορα για πάρκιν, πάντα το σουπερμαρκετ γνωστής γερμανικής αλυσίδας κάτωθι της στάσης του Ηλεκτρικού του Περισσού μετά την μεγάλη κατηφόρα, είναι μια καλή και σταθερή λύση. Αλλιώς κάποιο από τα στενά, σε κάποιο δρομάκι όπισθεν της Δεκελείας ίσως σου κρύβει το πολυπόθητο κενό να σταθμεύσεις.
Αφού παρκάρεις, αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι πως η Φιλαδέλφεια φοράει σιγα-σιγα τα κιτρινόμαυρα και εκείνη με την σειρά της και το χαμόγελο ήδη έχει πάρει θέση στο πρόσωπό σου.
Επιλογές για καφέ και έπειτα για φαγητό, πολλές και για όλα τα γούστα.
Εγώ ξεχωρίζω για καφέ το μαγαζί που κοιτά ο επιβλητικός ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΑΕΤΟΣ στην Πλατεία του, απέναντί του. Επίσης μια πολύ καλή και.. συναισθηματική επιλογή είναι το γωνιακό καφέ απέναντι από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας, όπου θα συναντήσεις σίγουρα αγαπημένα πρόσωπα, από τον μαγικό οπαδικό κόσμο της ΑΕΚ, αδέρφια που με κάποιους δίπλα-δίπλα θα φωνάζουμε μαζί σε λίγες ώρες για να ενισχύσουμε την ΑΕΚΡΑΡΑ μας απο το πέταλο ή την θύρα 40.
Η ώρα περνάει και αφού πιεις τον καφέ σου, ξεκινάει η βόλτα πέριξ του γηπέδου, πριν προλάβουν να μπουν τα σιδερένια κιγκλιδώματα.
Θα περάσεις μπροστά απ’ όλες τις θύρες, να πάρεις άρωμα γηπέδου και να κάνεις μια σφιγομέτρηση του ματς που έρχεται.
Αν ο καιρός ευνοεί, μια βόλτα στο άλσος είναι πάντα μια καλή επιλογή να περπατήσεις και να χαλαρώσεις, κουβεντιάζοντας με κάποιον φίλο.
Η ώρα περνάει κι άλλο, πλησιάζει μεσημέρι, ο κόσμος αρχίζει να μαζεύεται πολύς και τα πρώτα συνθήματα ήδη ακούγονται.
Μια καλή επίσκεψη σε κάποιο μαγαζί για σουβλάκια (επιλογές είπαμε.. πολλές και καλές) , ιταλική κουζίνα, fast food ή το κλασικό γηπεδικό “βρώμικο” έξω από κάποια θύρα. Ότι γουστάρεις αδερφέ μου, ανάλογα τα κέφια μας.
Εξάλλου το μυαλό και η καρδιά σου βρίσκονται ήδη στην θέση μάχης, στην εξέδρα.
Η ΑΕΚοκουβέντα καλά κρατεί με την ενδεκάδα και τα τελευταία αγωνιστικά νέα να έχουν την τιμητική τους.
Αφού τελειώσουμε και με το φαγητο.. Η ΜΕΓΑΛΗ ΩΡΑ ΕΦΤΑΣΕ. Και εννοώ να πιεις τις πρώτες σου μπύρες πριν στηθείς στην ουρά για τον αστυνομικό έλεγχο που προηγείται του περάσματος προς τις θύρες.
Και τώρα, είμαστε έτοιμοι αδερφέ μου να μπούμε μέσα!
Πλησιάζουμε έξω από την θύρα και να ‘μαστε μέσα στον Ναό!
Ο χρόνος σταματάει εκεί!
Τίποτα δεν εχει πια σημασία, αφού τώρα είμαστε ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ!
Δεν υπάρχουν έννοιες, προβλήματα, σκοτούρες και βάσανα.
Υπάρχει ΜΟΝΟ Η ΑΕΚ! ΤΙΓΚΑ ΑΕΚ!
Τα 90′ πέρασαν, βγάλαμε λαρύγγια και πάλι, είδαμε την καψούρα μας να αγωνίζεται και ανεξαρτήτως αποτελέσματος είμαστε πλήρεις.
Αν νικήσαμε κιόλας, τι άλλο να ζητήσεις αδερφέ μου ΕΝΩΣΙΤΗ;
Αλλά και να στράβωσε το ματς, τι μας νοιάζει… ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΆΔΕΙΣΟΣ ΚΙ Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΔΩ (που λέει και το λαϊκό άσμα).
Μετά η ΑΕΚοκουβέντα έχει και παλι την τιμητική της σε κάποιο μαγαζί. Σχολιασμός του ματς, γνώμες, διαφωνίες και ΜΟΝΟ ΑΕΚ.
Η μέρα ολοκληρώθηκε, χαιρετιόμαστε με τα αδέρφια μας και ραντεβού την επόμενη Κυριακή.
Ξέρεις αδερφέ μου, είμαστε ευλογημένοι που είμαστε ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ! Τους λόγους θα τους αναλύσουμε σε κάποιο επόμενο άρθρο.
Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους είναι η παραπάνω ιεροτελεστία που την στερηθήκαμε αδερφέ μου 19.5 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΞΕΝΙΤΙΑΣ.
Και γι αυτό αυτό το γήπεδο, τον Ναό μας πρέπει να τον προστατεύουμε, να τον φροντίζουμε και να τον περιφρουρούμε ίσως καλύτερα και από το ίδιο μας το σπίτι.
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ.
Ανήκει στον κάθε μικρό και μεγάλο ΕΝΩΣΙΤΗ.
Σ’ αυτόν που ζει τώρα και σ’ αυτόν που θα γεννηθεί αύριο!
Ειδικά σ’αυτόν, του το ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ! Είμαστε υποχρεωμένοι να του το παραδώσουμε ΑΘΙΚΤΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ όπως είναι τώρα.
Απαράδεκτο αδερφέ μου Ενωσίτη, να υπάρχουν ανάμεσά μας κάποιο που βρωμίζουν το γήπεδό μας, ξεκολλάνε ή σπάνε καθίσματα και τα παίρνουν ως λάφυρα από το ΊΔΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ;;;!!!!
Αυτό που στερηθήκαμε 19.5 χρόνια!!! Αυτό που ονειρευόμασταν 19.5 χρόνια!!! Αυτό που περιμέναμε 19.5 χρόνια!!!
Αυτο που μας χάρισε ήδη στα 4 χρόνια ζωής του, 2 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο (και 1 ακόμα πρωτάθλημα που δεν ήρθε για δέκα αναθεματισμένα λεπτά…)
Μα το σημαντικότερο… ΜΑΣ ΕΝΩΣΕ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ.
Εγώ προσωπικά, εσύ αδερφέ μου αλλά και χιλιάδες άλλα αδέρφια, θα παμε στα Φιλαδέλφεια οποιαδήποτε στιγμή μπορούμε, με την πρώτη ευκαιρία για μια βόλτα, μια μπύρα, ένα γεύμα με την οικογένεια, γιατί ΕΚΕΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚΕΙΝΗ!
ΕΚΕΙ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙ!
ΕΚΕΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ! ΕΚΕΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ! ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΛΕΠΤΟ! ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ, ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ, ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΣΕ ΟΛΑ!!
ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ… ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΕΚ ΖΟΥΜΕ! ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΛΑ… ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΡΡΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΑΡΓΑ… ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΊΝ.
