Εξελίξεις στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ
Επιτέλους, εξελίξεις στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ. Εντάξει, εξελίξεις υπάρχουν πάντα σε ένα ζωντανό αθλητικό οργανισμό που διαθέτει τόσα τμήματα σε διάφορα αθλήματα και που κουβαλάει το ένδοξο όνομα της ΑΕΚ. Εννοώ αυτή τη φορά εξελίξεις, με την έννοια πως όσα γίνονται απασχολούν τη γενική επικαιρότητα, γίνονται αντικείμενο καταγραφής και σχολιασμού από ανθρώπους που βρίσκονται έξω από το σύλλογο…
Δεν θέλω να σταθώ στα πρόσωπα. Σε πείσμα της διαδεδομένης νεοελληνικής συνήθειας… Ξέρουμε όλοι πολύ καλά τι σκατά γίνεται εδώ στην Ελλάδα… Ο… τάδε, η… τάδε. Και πάει λέγοντας. Και μετά αρχίζει ο καθένας και η κάθε μία να βγάζει τα εσώψυχά του/της στο πρόσωπο. Είτε θέλει να ξεράσει χολή, είτε να πει μία θετική κουβέντα, η παγίδα έχει στηθεί και πέφτουν όλοι μέσα. Γιατί επικεντρωνόμαστε σε μία προσωποποιημένη κουτσομπολίστικη χροιά των πραγμάτων αφήνοντας στην άκρη το γενικό, που είναι το σημαντικότερο. Ο τομέας μετράει μάγκες, όχι τα άτομα… Τα άτομα κριτικάρονται όταν ο τομέας δεν πάει καλά… Στα δρώμενα της ΑΕΚ το ζητούμενο είναι να έχουμε σύντομα μία Ερασιτεχνική ΑΕΚ κόσμημα, που θα την αναγνωρίζουν όλοι οι υπόλοιποι, που θα διδάσκει πολιτισμό, θα παρέχει αθλητισμό στα νέα παιδιά όλης της Ελλάδας (ναι, όλης), και θα κάνει πρωταθλητισμό με υγιή τρόπο. Έτσι ώστε στις νίκες, στους θριάμβους, στα τρόπαια, να δίνεται έμφαση στον τρόπο, στη δουλειά και όχι σε μία συμπλεγματική νοοτροπία επικράτησης απέναντι στους άλλους που θα χλευάζονται… Το μεγάλο θέμα δεν είναι ο Αλεξίου, αλλά το πού (και το γιατί) δεν τα κατάφερε ο Αλεξίου. Έτσι ώστε να τα καταφέρει σύντομα είτε ο Αλεξίου, είτε ο νέος Αλεξίου… Τόσο απλά…
Η ΑΕΚ δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, και άντε και το μπάσκετ… Αυτά έχουν βρει το δρόμο τους και σύντομα ίσως να βρίσκονται σε ακόμα καλύτερη θέση από αυτή που είναι σήμερα… Εγώ, και πολλοί άλλοι συνενωσίτες, θέλουμε μία ΑΕΚ πρωταγωνίστρια (και) στο βόλεϊ, στο χάντμπολ, στο στίβο, στο σκάκι, στο futsal, στο πόλο (ναι στο πόλο, μη γελάτε…), όπου μπορεί ο σύλλογος και κυρίως οι αθλητές που θα τον εκπροσωπούν. Με συντονισμένες, οργανωμένες και προϋπολογισμένες καλά ενέργειες από όλους τους ανθρώπους που έχουν επιτελικά πόστα. Και με τον κόσμο, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα, κάθε εξάμηνο, κάθε χρόνο, κάθε διετία, κάθε πενταετία, να αυξάνει το ενδιαφέρον του για τα τμήματα και την ίδια την έννοια της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ ολοένα και περισσότερο, και σε ποιότητα και σε ποσότητα…
Ξεκινάει μία νέα μέρα; ίσως… Χαμηλά η μπάλα… Όχι με βερμπαλισμούς και υπερβατισμούς. Με σωστά βήματα. Σταδιακά. Πρώτα αποκτάς γνώση, μετά έλεγχο της κατάστασης και ύστερα προχωράς στη σύσταση ομάδων ανθρώπων που θα βάλουν σε τάξη τα οικονομικά, θα προδιαγράψουν απτούς στόχους, θα στελεχώσουν τα αγωνιστικά τμήματα, θα παλέψουν στους αγωνιστικούς χώρους (με γεμάτες τις τσέπες…), θα βάλουν σε όλα αυτά μεράκι και αισθητική ΑΕΚ, και όλοι μαζί (όσοι περισσότεροι γίνεται, γιατί σε κάθε πολυπληθή οργανισμό πάντα υπάρχουν αντιφρονούντες, παραπονούμενοι, γκρινιάρηδες, λοξοί, κοκ) μία γροθιά για μία νέα εποχή στην ΑΕΚ. Για μία μεγάλη ΑΕΚ, όπως δεν την είχαμε ποτέ από το 1924 έως τώρα… Σε όλα τα τμήματα. Με εύρυθμη λειτουργία, με αγωνιστικές επιτυχίες, με λειτουργία που θα αποτελεί παράδειγμα για τους άλλους συλλόγους, με ευρωπαϊκές καταξιώσεις και ρόλους προπομπού στα διεθνή φόρουμ…
Στο χτες αυτά έμοιαζαν ευχολόγια, ακόμα και (μην τσαντιστείτε…) ανέκδοτα… Σήμερα είναι απτές συζητήσεις και εφικτές αναζητήσεις. Η Ένωση μοιάζει να άφησε δύο χρόνια να κυλήσουν από τα 100 της χρόνια, αλλά μόλις τώρα βάζει μπρος τις μηχανές… Μέσα σε κλίμα ευεξίας λόγω του πανάξιου ποδοσφαιρικού πρωταθληματικού τίτλου, λόγω μπασκετικής ευρωπαϊκής (έστω και με ΝΒΑ αποχρώσεις…) προοπτικής, (φαίνεται πως) έρχεται η ώρα της μάνας ΑΕΚ. Ενωσίτες, παίρνουμε τα κασκόλ, βάφουμε στα κιτρινόμαυρα καρδιές και ψυχές, χρησιμοποιούμε το μυαλό μας, και ξεχυνόμαστε, αφού πρώτα πειστούμε πως αυτά που φαίνονται στο σήμερα ως κοντινοί στόχοι έχουν αρχίσει να γίνονται πραγματικότητες. ΑΕΚ!
