Χαλαρότητα, βραδύτητα και γρήγορη διεκπεραίωση

Στον πόλεμο που μαίνεται μεταξύ των ΜΜΕ του Αλαφούζου και του Μαρινάκη, φυσικά με στόχο τις επερχόμενες εκλογές, η ΑΕΚ ακόμα – δηλαδή ο Ηλιόπουλος – δεν έχει αποφασίσει με ποιον θα πάει. Ούτε βέβαια έχει αποφασίσει αν είναι ομάδα της Ευρώπης ή της Ελλάδας. Προειδοποιημένοι βέβαια είστε από τον χώρο εδώ, οπότε δεν θέλω να βλέπω πτώσεις από τας νεφέλας. Ήδη μετράμε ένα -4 πόντους σε σχέση με πέρσι κι όλα βαίνουν καλώς εφόσον θεωρεί κάποιος ότι είναι ακόμα νωρίς ή ότι το ρόστερ είναι καλά σχεδιασμένο για την Ελλάδα.

Κι έβλεπες χθες τις γνωστές παθογένειες που εμφανίζει μια ομάδα που θαμπώθηκε από τα ευρωπαϊκά αστέρια. Χαλαρότητα, βραδύτητα και γρήγορη διεκπεραίωση. Πρωτοκαθεδρία φυσικά ο εντελώς αδιάφορος Γιόβιτς με πολύ κοντινούς τα δυο πλάγια μπακ και βέβαια τον Μουκουντί, που σαν αναντικατάστατος, θα διαλέγει παιχνίδια. Εδώ βρίσκονται και τα πρώτα λάθη : Οι απουσίες άλλων δύο παικτών, που θα μπορούσαν κάτι να προσφέρουν.

Όμως χθες έβλεπες και το προπονητικό μπέρδεμα. Τόσο στο μυαλό του Νίκολιτς όσο και στην εφαρμογή κάποιου πλάνου. Τελικά θέλει εξάρι ή όχι; Τελικά θέλει εξτρέμ ή όχι; Δεν ήταν κι απανωτό το παιχνίδι για να πεις ότι είχαν πεθάνει οι Βιτάλις και Κοϊτά. Το μόνο θετικό που είδα είναι ότι πήγε ο Μάγερ – μακράν ο καλύτερος χθες – στον άξονα αλλά χωρίς τα απαραίτητα σκυλιά δίπλα του. Εντάξει, για προπονητή μπάλας μιλάμε, δεν μιλάμε για τον Αϊνστάιν για να μπορεί να κάνει και δεύτερη ταυτόχρονα σκέψη. Μάλλον κι αυτός μαθαίνει ακόμα την ομάδα ή εξυπηρετεί την στάση αναμονής της διοίκησης.

Στα αγωνιστικά όμως, είδαμε ένα πολύ όμορφο παιχνίδι. Με αεροδρόμια στο κέντρο και με εναλλασσόμενη δράση. Ο αντίπαλος έβαλε δυό γκολ κι έφυγε με την ισοπαλία. Νομίζω γκέλαρε κι αυτός χθες, μετά την Κηφισιά. Όμως αυτό το έπαθε διότι υπήρχε ο κέρβερος Μπρινιόλι, που έσωσε σχεδόν τα πάντα. Πόσο να προβλέψει το λάθος του Μουκουντί; Τους πλάγιους μας τους φοβάται κι αυτός αλλά μπορεί να τους διαβάσει.

Κι όμως πάλι η ΑΕΚ προηγήθηκε. Με την μαλακία του Ρότα, που όμως την εκμεταλλεύτηκε ο αντίπαλος μπακ. Κι έβγαλε αντεπιθέσεις στο πρώτο μέρος και φουλ επιθέσεις στο δεύτερο. Όμως πώς να τις κάνεις γκολ όταν καταλήγουν στον Πήλιο ή στον αδιάφορο Σέρβο; Και πώς να προσπαθείς όταν ξαναμπαίνει ο Μάνταλος μέχρι να βγει ο ξεθεωμένος Ζίνι; Φαντάσου τι θα λέει μέσα του ο Ζούμπκοφ, που ξαφνικά είδε το παιχνίδι να παίζεται από τα άκρα. Κι ο Νίκολιτς να θυμίζει Φερέρ με όλους τους επιθετικούς μέσα, αλλά όχι τον νεομεταγραφέντα.

Χονδρικά η ΑΕΚ ήταν αστεία. Κι όταν απείλησε πραγματικά, ήταν επειδή ο Αστέρας φοβήθηκε υπερβολικά και κλείστηκε στα τελευταία μέτρα του. Την ώρα που πλέον η ΑΕΚ δεν είχε κόφτη στο κέντρο κι έκανες τον σταυρό σου σε κάθε αντεπίθεση. Ενώ στην επίθεση ήσουν σίγουρος ότι κάπως θα μπερδευτούν στο στημένο πούλμαν. Όπως ήσουν σίγουρος ότι αν έσπαγε το πούλμαν, θα ερχόταν ο Γιόβιτς να ολοκληρώσει όλο το μπέρδεμα. Φυσικά δεν είναι αρεστά αυτά που γράφω, αλλά δεν βαριέσαι. Υπάρχουν κι όλοι αυτοί που θα γράψουν για υπερομάδα, πλήρη επάρκεια και τα λοιπά κουραφέξαλα, οπότε για τον τυφλό οπαδό υπάρχει πλασμαφαίρεση για να σωθεί όπως ο Μαζωνάκης.

Πραγματική ξεφτίλα το χθεσινό. Για όλους. Με τον τελευταίο παίζαμε, γκε γκε;