Στο τώρα η ΑΕΚ πρέπει πρωτίστως να προσέξει τον εαυτό της
Όταν ξεκίνησε το πρωτάθλημα είχαμε στο νου μας την περσινή ΑΕΚ. Μία ΑΕΚ που πέταγε για συνεχόμενους μήνες φωτιές σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μία ΑΕΚ πειστική, μία ΑΕΚ χορταστική, μία ΑΕΚ που κατέκτησε δίκαια το πρωτάθλημα Ελλάδας, μία ΑΕΚ που έφτασε στους προημιτελικούς του UEFA Conference League, και την παραδέχτηκαν σχεδόν όλοι οι φίλοι των άλλων ομάδων. Όμως, αυτά που ξέραμε πρέπει να τα ξεχάσουμε… Προς το παρόν, τουλάχιστον…
Γιατί εδώ και δύο μήνες περίπου βλέπουμε μία ΑΕΚ που στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι μάλλον καλύτερη από πέρυσι και μία ΑΕΚ που εκτός έδρας είναι χειρότερη ίσως ακόμα και από την τελευταία χρονιά του Ματίας Αλμέιδα στον πάγκο της ομάδας μας. Από εκεί και πέρα, τα πράγματα για το μεγάλο διακύβευμα που είναι η κατάκτηση του τίτλου είναι δύσκολα. Δεν είναι ηττοπάθεια απλά να γνωρίζεις τα δεδομένα που έχεις μπροστά σου ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ. Άλλο πράγμα τι θέλουμε, άλλο πράγμα τι βλέπουμε, και άλλο τι θα γίνει πραγματικά από εδώ και πέρα… Ο Παναθηναϊκός είναι πιο δυνατός από πέρυσι και με τη νίκη του επί της πρωταθλήτριας το βράδυ της Κυριακής στο ΟΑΚΑ κατάλαβε πως μπορεί να έχει αξιώσεις στα ντέρμπι από τον εαυτό του. Μία ισοπαλία την Κυριακή θα άνοιγε κουβέντες για την ικανότητα ή μη των “πράσινων” να επιβάλλονται στα ντέρμπι (με τη μπίλια να καθόταν στο μη ικανότητα, κυρίως γιατί υποδεχόταν την ΑΕΚ που έχει τη γνωστή παθογένεια στα εκτός έδρας ματς…). Δυστυχώς, τώρα η κουβέντα άνοιξε για την ΑΕΚ και δεν είναι η καλύτερη δυνατή…
Ας πούμε και δύο σύντομες κουβέντες για τους βασικούς αντιπάλους της Ένωσης: ο Ολυμπιακός χωρίς να πιάνει καμία εκθαμβωτική απόδοση είναι μέσα στο κόλπο του τίτλου, αλλά και της ευρωπαϊκής πρόκρισης. Βρήκε με τον καινούριο προπονητή κάποια πατήματα, αλλά δεν τρομάζει κανέναν… Ο ΠΑΟΚ είναι ένα αίνιγμα γιατί πότε δείχνει ποιότητα και πότε απογοητεύει. Γενικώς, την πιο σταθερή εικόνα την έχει μέχρι στιγμής ο Παναθηναϊκός, αλλά εντάξει μην υπερβάλλουμε, δεν έχει κάνει και καμία επέλαση στο πρωτάθλημα που να τον εμφανίζει ως άτρωτο και ανίκητο. Έχει, όμως, αύρα, ποιότητα και έμψυχο υλικό, και πρέπει να τον προσέξει πολύ η ΑΕΚ.
Είπα “να τον προσέξει πολύ η ΑΕΚ”; Λάθος μου. Δυστυχώς, στο τώρα η ΑΕΚ πρέπει πρωτίστως να προσέξει τον εαυτό της. Ο προπονητής του Παναθηναϊκού Νίστρουπ παραδέχτηκε προς τιμήν του πως η ΑΕΚ ήταν η καλύτερη ελληνική ομάδα για 15 ολόκληρους μήνες, συμβαδίζοντας με αυτό που είχαμε στο νου μας κι εμείς… Το θέμα είναι, όμως, τι γίνεται τους επόμενους 7 μήνες που θα κριθούν οι αγωνιστικοί στόχοι κάθε ομάδας, επομένως και της ΑΕΚ. Ο περσινός τίτλος κατέληξε στα “κιτρινόμαυρα”χέρια, το γλεντήσαμε, το χαρήκαμε με την ψυχή μας, όμως εδώ και καιρό τρέχει η νέα σεζόν…
Για μένα, στα εκτός έδρας ματς (που συνιστούν και το πρόβλημα) λείπει η ενέργεια και τα τρεξίματα που είχαμε συνηθίσει και που επιδεικνύει το συγκρότημα του Νίκολιτς στα εντός έδρας ματς. Χωρίς αυτά, κάθε παίκτης φαίνεται χειρότερος. Δεν μπορεί να βγάλει τα καλύτερα στοιχεία του παιχνιδιού του, επομένως “καλύτερος παίκτης είναι αυτός που δεν παίζει στη θέση εκείνου που χρησιμοποίησε ο προπονητής”… Το ρόστερ μας φαίνεται κοντό και ανίκανο να ανταποκριθεί. Όταν παίζουμε εντός έδρας, πάντως, τέτοια προβλήματα δεν μας λένε τίποτα, γιατί μάλλον δεν υπάρχουν… Ο Νίκολιτς κάνει λάθη, όμως στις γκέλες της ομάδας αντιμετωπίζεται σαν χειρότερος από αυτό που είναι και οι ευθύνες του μεγαλοποιούνται. Το ίδιο και ο Ριμπάλτα και η διοίκηση. Ας αποκτήσει η φετινή ΑΕΚ ενέργεια και όλα αυτά θα πάνε στην άκρη. Μπορεί να αποκτήσει άραγε και μάλιστα έγκαιρα;
Θα μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας, αυτή που θέλουμε να μιλάμε οι ΑΕΚτζήδες. Αν συνεχίστεί αυτή η κατάσταση πρωτάθλημα δεν παίρνουμε… Το ανησυχητικό στη δική μου σκέψη που με κάνει διστακτικό και με προβληματίζει πολύ είναι το εξής: η ΑΕΚ δεν έχει όπως πέρυσι ένα διάστημα με μέτριες εμφανίσεις όπως έκανε Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2025 (μετά, βέβαια, πήρε την ανιούσα χωρίς φραγμό…). Τότε αυτή η εικόνα εμφανιζόταν και στη Νέα Φιλαδέλφεια και μακριά από αυτήν. Λογικό… Φέτος, όμως, παρουσιάζει μεταπτώσεις από ματς σε ματς, από εντός έδρας σε εκτός έδρας. Αυτό είναι αξιοπερίεργο. Γιατί αν η ομάδα έκανε κοιλιά αυτό θα εμφανιζόταν σαν “εφαρμοσμένη πρακτική” και στη Νέα Φιλαδέλφεια. Πράγμα που δεν συμβαίνει. Επομένως, εγώ δεν βρίσκω πειστική εξήγηση για τα εκτός έδρας και την αιτία της ενωσίτικης μετριότητας… Όποιος την έχει, ας μου τη δώσει κι εμένα…
ΥΓ. Τελικό συμπέρασμα; Είμαστε μέσα στη διεκδίκηση του τίτλου; Ακόμα ναι. Εξάλλου, κανένας ποτέ μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου δεν υποτίμησε την καρδιά και την ψυχή της πρωταθλήτριας ομάδας. Θα το πάρουμε; Αν δεν αλλάξουμε εικόνα εκτός έδρας σύντομα, όχι… Τόσο απλά… Μπορούμε να αλλάξουμε εικόνα στα εκτός έδρας ματς; Ναι. Πώς; Αν βρεθεί το αίτιο και αλλάξει. Αν το μυαλό και το σώμα είναι ακμαία, ταυτόχρονα…
