Author: Kostas Marountas

Στο ελληνικό μπάσκετ, αλλά και στο ευρύτερο ευρωπαϊκό στερέωμα, φαίνεται πως σιγά σιγά μπαίνουμε σε μία εποχή ολικής αναβάθμισης. Συντονισμένης, ραγδαίας και εκμοντερνισμένης ως προς το είδος των απαιτήσεων… Και οι ομάδες σπεύδουν να προετοιμαστούν εγκαίρως.

Η ποδοσφαιρική ΑΕΚ κινείται. Εφαρμόζει στην πράξη τα πλάνα που καταρτίστηκαν λίγο καιρό πριν από τους αρμόδιους επιτελείς. Και αυτή είναι η καθημερινότητα στην πραγματική ζωή που πρέπει να μας απασχολεί. Γιατί πολλοί ξεχνάμε τα βασικά. Βλέπω πως ακόμα διάφοροι ασχολούνται με τον Αλμέιδα, τον Γιάννη Παπαδόπουλο, τον Αντώνη Ηλιόπουλο, κάποιους δημοσιογράφους κοκ. Εντάξει, κάποια στιγμή καλό είναι να αφήνουμε στην άκρη τα διάφορα «περίεργα» και να κοιτάμε την ίδια την ΑΕΚ και πώς αυτή

Οι μέρες περνάνε και πλέον ο νους όλων στην ΑΕΚ (ευτυχώς θα έλεγα εγώ…) είναι στη νέα σεζόν. Το σκέφτομαι κάθε καλοκαίρι τέτοια εποχή πως ενώ μπάλα δεν παίζεται πρόκειται για ένα πολύ κρίσιμο χρονικό σημείο… Το διάστημα που διανύουμε είναι κρίσιμο γιατί για παράδειγμα τώρα θα διαμορφωθεί το υλικό με το οποίο ο νέος προπονητής θα επιδιώξει να χτίσει ένα αξιόμαχο σύνολο που θα δίνει στις μονάδες τη δυνατότητα να αποδώσουν αυτό που μπορούν

Η οικογένεια της ΑΕΚ, αλλά και η ελληνική αθλητική κοινωνία, θρηνούν. Όχι κάποιον τυχαίο, αλλά κάποιον σπουδαίο και άκρως επιδραστικό… Για τον ίδιο το Δημήτρη Χατζηχρήστο ως φυσική παρουσία ας μιλήσουν αυτοί που τον γνώρισαν, αυτοί που είχαν την τύχη να πάρουν γεύση από το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Εγώ μπορώ να μιλάω για ΑΕΚ, άρα και για τον Δημήτρη Χατζηχρήστο της ΑΕΚ…

Ένας κύκλος έκλεισε. Σημαντικότατος, κατά γενική ομολογία… Μικρός (χρονικά), δεν ήταν. Αν προσπαθήσουμε ο καθένας και η κάθε μία από εμάς να σκεφτούμε πού ήμασταν γενικώς τη μέρα που μάθαμε πως ο Ματίας Αλμέιδα θα αναλάβει προπονητής της ΑΕΚ θα δυσκολευτούμε πολύ… Ήταν ένας σπουδαίος κύκλος. Όχι «αναίμακτος», όχι δίχως σκιές. Με αποτυχίες, με κακό αγωνιστικό τέλος, με εντάσεις και διαμάχες, αλλά μόνο όταν εμφανίζονται αυτά «δένουν» (δοκιμάζονται και αντέχουν) πιο πολύ οι μεγάλες αγάπες.