Author: Kostas Marountas

Ήταν ένα δύσκολο βράδυ αυτό της Κυριακής γιατί ήμασταν πάρα πολλοί υποχρεωμένοι να κάνουμε διαχείριση χρόνου. Γιατί; Μα, γιατί την ίδια ώρα που παιζόταν το ντέρμπι στη Λεωφόρο αγωνιζόταν και η Εθνική μπάσκετ σε ένα πολύ κρίσιμο και δύσκολο αγώνα στο Ευρωμπάσκετ. Νομίζω πως μονάχα με «αλχημείες» θα κατάφερνε κάποιος να πάρει επαρκή δόση και από τις δύο σπουδαίες αναμετρήσεις (αν ήθελε όντως να τις δει και τα δύο). Τες πα. Πάμε στο «κιτρινόμαυρο» ζητούμενο.

Είχα ξεκινήσει το συγκεκριμένο κείμενο πριν τον αγώνα με το Βόλο. Όμως, είχα προνοήσει να το ολοκληρώσω μετά, γιατί σε περίπτωση που η ΑΕΚ δεν έπαιρνε τους τρεις βαθμούς στον αγώνα της Ριζούπολης, το κείμενο θα έπρεπε να διαμορφωθεί αλλιώς… Όπως και έγινε τελικά, δυστυχώς…

Τελικά, άμα θέλουν και το έχουν επιλέξει στην ΑΕΚ μπορούν να πράξουν παπάδες. Αυτό, δηλαδή, που όλοι σχεδόν θέλαμε και περιμέναμε, αλλά άργησε αρκετά θα λέγαμε και έβαλε σε μεγάλες και πολύχρονες δοκιμασίες τον ψυχισμό των Ενωσιτών.

Στην ΑΕΚ «σουλατσάρουν» πια στα ίδια μέρη ο κυνισμός και το θυμικό. Ίσως αυτό να ίσχυε πάντα, αλλά τα τελευταία χρόνια μάλλον «έχει παραγίνει» το πράγμα. Η ΑΕΚ είναι πια η ομάδα των ΑΝΤΙΘΕΤΙΚΩΝ ζευγαριών. Δίπλα στο «καλό» και το «κακό». Δίπλα στη χαρά και η απογοήτευση. Δίπλα στις καλές κινήσεις και οι αποτυχημένες. Δίπλα στην προοπτική και η μοιρολατρία. Δίπλα στη χρηματική άνεση (και σοφία) η σφιχτότητα. Δίπλα σε κάθε τι θετικό, πάντα βρίσκουμε

ΣYΣΣΩΜΗ η οικογένεια της ΑΕΚ βρίσκεται αυτές τις ημέρες σε δύο ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ «κόσμους». Που ο ένας είναι πιο μεγάλος, πιο σημαντικός, πιο σπουδαίος και πιο μαγευτικός από τον άλλο, αλλά σε κάθε περίπτωση ο ένας ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ τον άλλο με τη δέουσα ΑΡΜΟΝΙΑ. Οι δύο αυτοί «κόσμοι» είναι η επερχόμενη είσοδος στο νέο γήπεδο και οι κινήσεις για το χτίσιμο της ομάδας που θα μπει σε αυτό… Η κινητικότητα των φίλων της ΑΕΚ για τα εισιτήρια