Η ΑΕΚ απελευθερώθηκε όταν άρχισαν οι αλλαγές

Και τρίτος παγκόσμιος πόλεμος να ξεκινήσει, ξέρετε τι θα γράφει ο Ριζοσπάστης πρωτοσέλιδα ; Για το δίκαιο των εργατών και τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στη Δραπετσώνα. Γιατί το λέω αυτό; Διότι όλη την εβδομάδα μας πήδηξαν οι δημοσιογραφάρες της ΑΕΚ για τον Φωτιά και την επίδειξη δύναμης του Λανουά. Κι ότι έπρεπε να είμαστε συγκρατημένοι στο γήπεδο. Την ώρα που ο Φωτιάς είχε ορισθεί για τον αγώνα δέκα μέρες πριν τη Λάρισα. Και την ώρα που πρέπει πια η ΑΕΚ να σταματήσει να βγάζει συνέχεια την κακομοιριά της.

Ο Φωτιάς λοιπόν, ήταν όχι απλά άψογος αλλά έδωσε μέχρι και τα σπόρια στην ομάδα μας. Για να μην πω ότι χάρισε, μαζί με το var, και μια κόκκινη κάρτα στον Πενράις. Η διαιτησία του ήταν πολύ υψηλού επιπέδου και δεν ενόχλησε πουθενά την ΑΕΚ και τον τυφλωμένο οπαδικό κόσμο της, που φυσικά και λόγω των δημοσιευμάτων ήταν σούπερ προκατειλημμένος.

Απαλλαγμένη η ομάδα από την διαιτησία επί τω έργω, είχε να λύσει τα δικά της θέματα : Το λάθος κατέβασμα του Νίκολιτς με τα δύο σέντερ φορ, την κακή παρουσία του Μάνταλου που πρέπει στο πρώτο μέρος να έκανε ρεκόρ λαθών, τον κακό Κοϊτά που πήγαινε και γινόταν τρίτο σέντερ φορ , τον Ρέλβας που δεν μπορούσε να κοιτάξει αριστερά και γενικότερα την κακή νοοτροπία που δείχνει στα πρώτα ημιχρόνια. Αργή, νωχελική, φλύαρη, μπορεί να μην απειλήθηκε αλλά δεν έκανε και τίποτα ουσιαστικό. Χονδρικά μας έσπασε τα νεύρα.

Οπότε η κριτική του αγώνα μάλλον επικεντρώνεται στο δεύτερο μέρος, που η ΑΕΚ μπήκε σαφώς πιο ορεξάτη και στην πρώτη γρήγορη επίθεση της – πιο καλά αντεπίθεση – ευτύχησε να σκοράρει με τον Πιερό, που ήταν ο κορυφαίος για σήμερα. Ένας Πιερό που έχασε κι ένα σίγουρο γκολ αλλά φάνηκε πιο μεθοδικός την ώρα που βγήκε έξω ο κάκιστος Γιόβιτς, που ήταν πιο αργός και από την αργή κίνηση. Και λίγη δίαιτα δεν θα ήταν κακή ιδέα.

Πράγματι τοπ δεύτερο μέρος ήταν καλύτερο τόσο σε όρεξη, όσο και σε ρυθμό και θέαμα. Η ΑΕΚ απελευθερώθηκε από το λάθος σύστημα κι από το άγχος της να σκοράρει. Όλα γινόντουσαν πιο όμορφα και πιο μεθοδικά όταν άρχισαν οι αλλαγές. Ο Μαριο μέσα κι ο Κοϊτά, που ανέβηκε στο δεύτερο μέρος, που πήγε εντελώς στο πλάι. Ρόλαρε η ομάδα, που άρχισε να βγάζει σωστά τη μπάλα μπροστά και να εκμεταλλεύεται τις αρετές της.

Αυτό έγινε ακόμα πιο χειροπιαστό όταν μπήκε κι ο Μαρίν μέσα, που πλέον κυριαρχήσαμε στο κέντρο κι αρχίσαμε να δημιουργούμε πληθώρα τελικών. Φυσικά να τονίσω ότι κι ο αντίπαλος δεν κλείστηκε και προσπάθησε να κάνει κάτι. Δεν θυμάμαι όμως να αποκρούσει κάτι ο Στρακόσα. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει κι άλλα γκολ. Διότι από ένα σημείο και μετά, οι επιθέσεις ήταν κυματώδεις τόσο από τα πλάγια όσο κι από τον άξονα. Κι ήταν μια πολλή καλή ΑΕΚ, που όμως ήταν ανίκανη στην τελική προσπάθεια.

Μια ΑΕΚ που εκτός από τον Πιερό, είχε αρκετά καλό τον Ρότα και πολύ φιλότιμο – μέχρι εκεί – τον Πινέδα. Κι είχε να αντιμετωπίσει μια καλογυμνασμένη ομάδα με πολλούς τεχνίτες παίκτες αλλά και μια άριστη αμυντική λειτουργία, που πράγματι χαλάρωσε μετα το γκολ μας κι άρα βρέθηκαν οι διάδρομοι. Και τέλος καλό κι όλα καλά. Άλλοι τρεις βαθμοί και ξανά πρωτιά. Συγχαρητήρια λοιπόν και συνεχίζουμε. Εγώ προσωπικά και στην Σλοβενία που θα πετάξω με το τσάρτερ της ομάδας και θα συναντήσω και τους γιους μου που θα έρθουν από το Λονδίνο. Μακάρι να αποδειχτούμε και γουρλήδες.

Υγ. Δεν είναι υπηρεσία προς την εταιρεία αλλά ούτε και στον κόσμο η κλάψα. Διορθώστε το. Από τις χαμένες πατρίδες έχουν περάσει εκατό χρόνια. Μην φοβάστε τους παίκτες όταν τους κάνετε κριτική. Καλύτερους μπορεί και να τους κάνετε.