Πολύ γεμάτο ξεκίνημα!
To ξεκίνημα της φετινής σεζόν είναι για την ΑΕΚ πολύ γεμάτο! Μετά τα mind games των πέντε πρώτων ευρωπαϊκών αγώνων και το θριαμβευτικό ξεσάλωμα επί της Άντερλεχτ στη Νέα Φιλαδέλφεια ακολούθησε ένα ματς γεμάτο Super League 1. Αυτό με τον επικίνδυνο στην πράξη και όχι στα λόγια Αστέρα Τρίπολης. Ήταν, δηλαδή, ένα ματς σύστασης με τις ιδιαίτερες δυσκολίες που έχει το ελληνικό πρωτάθλημα και οι οποίες σύμφωνα με τους γνώστες δεν είναι και λίγες…
Συστήθηκε, λοιπόν, πρωτίστως ο Νίκολιτς με το πρωτάθλημά μας με μέσο τον Αστέρα Τρίπολης. Εντάξει, είμαστε σίγουροι πως όλα αυτά τα ξέρει ήδη, έχει φροντίσει δηλαδή να τα ξέρει…, αλλά άλλο πράγμα η θεωρία και άλλο η πράξη. Η ΑΕΚ νίκησε και πήρε ένα καλό μάθημα με τον καλύτερο τρόπο: δίχως πάθημα… Μέσα από τέτοιες καταστάσεις ένα ποδοσφαιρικό συγκρότημα αποκτάει γνώση, εμπειρία και προσαρμοστικότητα. Τον Αστέρα και τον κάθε Αστέρα θα τους μάθουν σιγά σιγά και οι φρέσκοι παίκτες της Ένωσης, αυτοί που εντάχθηκαν φέτος στο έμψυχο δυναμικό της. Ευτυχώς για την ΑΕΚ, έχουν τέτοια ατομική ποιότητα και βρίσκονται σε ένα (καλοεπεξεργασμένο από τον προπονητή του) σύνολο που παρέχει τα εχέγγυα να πηγαίνουν τα πράγματα ολοένα και καλύτερα όσο περνάει ο καιρός… Αυτό τουλάχιστον ευελπιστούμε, αυτό προσδοκάμε, αυτό εκτιμάμε πως θα γίνει…
Φυσικά θα έρθουν και κάποιες γκέλες. Όμως, κάθε γκέλα (ενώ πονάει το ίδιο με τις άλλες) έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Είναι άλλο πράγμα να παίξεις σωστά και καλά, και να χάσεις βαθμούς, και άλλο πράγμα να είσαι μέτριος και να τους χάσεις… Η δεύτερη περίπτωση επιτάσσει άμεση βελτίωση (αν είναι εφικτή…), η πρώτη αργά ή γρήγορα θα σε δικαιώσει. Για παράδειγμα νίκες όπως αυτό το 1-0 επί του Αστέρα Τρίπολης που έπαιξε καλά τον αγωνιστικό ρόλο που διάλεξε συνειδητά να υιοθετήσει, θυμίζουν στο σκορ και στη δυσκολία κάποιες περσινές νίκες της ΑΕΚ, όμως υπάρχει μία μεγάλη διαφορά: η ΑΕΚ την Κυριακή έπαιξε επιβεβαιώνοντας πως είναι σε καλό δρόμο, ενώ πέρυσι όταν έρχονταν τέτοιες νίκες πρόδιδαν άμεση αναγκαιότητα για κάτι πολύ καλύτερο όσο πιο γρήγορα θα γινόταν… Μέχρι που ήρθε το κλακάζ του Μάρτη, του Απρίλη και του Μάη, και πήγαν όλες οι προσδοκίες για βρούβες… Πάνε αυτά, όμως…
ΥΓ. Πολύς κόσμος θα χάρηκε που το νικητήριο τέρμα του κυριακάτικου αγώνα το σημείωσε ο Πιερό. Ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να κάνει την τύχη να σταθεί με το μέρος του και αυτό έχει δημιουργήσει μία δυσφορία (έστω και με ευδιάκριτη τη συμπάθεια προς το πρόσωπό του) και προβληματισμούς στην ίδια την ομάδα για το αν έχει θέση στο ρόστερ. Ο Πιερό σε κάθε περίπτωση παλεύει, δεν κοροϊδεύει, προσπαθεί να τιμήσει τη φανέλα και τα λεφτά που λαμβάνει από την Ένωση. Γενικώς είναι ένας άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του. Στο πέρασμά του από την ΑΕΚ όντως δεν τον βοηθάνε κάποια πράγματα, αλλά σε κάθε περίπτωση και αυτός πρέπει να παίρνει από τη μπάλα αυτό που ακριβώς αξίζει. Θεωρώ πως μέχρι τώρα οι συγκυρίες τον αδίκησαν. Σε κάθε τέτοια περίπτωση μία ομάδα δεν πρέπει να επιζητάει απόλυτα ιδανικά και ταβάνια, αλλά απλά να επιτρέπει σε κάθε παίκτη να είναι χρήσιμος. Αν μείνει στην ΑΕΚ ο Πιερό, θα βρεθεί ρόλος συγκεκριμένος και πρέπει να έχει οφέλη η ομάδα από την έμπρακτη υιοθέτησή του από τον ίδιο τον παίκτη πάνω στα γρασίδια (όταν θα χρησιμοποιείται από τον προπονητή του)…
