Δεν είναι ντέρμπι

Έφτασε πάλι η μέρα που η καρδιά χτυπάει αλλιώς. Η Κυριακή. Όχι μια απλή μέρα. Η μέρα της ΑΕΚ. Της καψούρας. Της ομάδας που δεν είναι απλώς ποδόσφαιρο, αλλά τρόπος ζωής. Και απέναντί της, ο ΠΑΟΚ του μονίμως θιγμένου, μονίμως αδικημένου, μονίμως προκλητικού Ραζβάν Λουτσέσκου.

Ένα ματς που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει άλλες διαστάσεις. Όχι ποδοσφαιρικές μόνο. Ένα παιχνίδι που ξεφεύγει από το χορτάρι και περνάει στα καφενεία, στα σόσιαλ, στα ΜΜΕ.

Αλλά ντέρμπι;

Όχι φίλε μου. Δεν είναι ντέρμπι. Τουλάχιστον όχι στα μάτια τα δικά μου. Γιατί για να υπάρξει ντέρμπι, πρέπει να υπάρχει ισότητα. Αντίπαλοι με την ίδια βαρύτητα, την ίδια ιστορία, το ίδιο ήθος.

Η ΑΕΚ δεν αντιμετωπίζει έναν αντίπαλο. Αντιμετωπίζει έναν μηχανισμό μιζέριας, φαντασίωσης, καταδίωξης και ποδοσφαιρικής προπαγάνδας που ξεκινάει απ’ τον πάγκο και πάει ως τις συνεντεύξεις Τύπου.

Ο ΠΑΟΚ έχει καταντήσει η πιο προβλέψιμη παράσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου:

Αν κερδίσει, ήταν “μάγκες απέναντι σε όλους”.

Αν χάσει, ήταν “θύματα του συστήματος”.

Και στη μέση, πάντα ο Λουτσέσκο,υ ο Ντοστογιέφσκι της αδικίας

Η ΑΕΚ, όμως, παίζει αλλιώς.

Η ΑΕΚ δεν γκρινιάζει, παλεύει. Δεν στήνει σόου στις συνεντεύξεις — απαντάει στο γήπεδο. Δεν κρύβεται πίσω από θεωρίες, κοιτάει μπροστά.

Απόψε δεν παίζουμε ντέρμπι…

Παίζουμε μια ακόμα μάχη στην ιστορία της καψούρα μας.

Παίζουμε απέναντι σε αυτούς που αμφισβητούν το ΠΙΟ ΜΑΓΚΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ του 2018.

Παίζουμε με έναν αντίπαλο όπου πάντα με κάθε τρόπο προκαλεί.

ΑΔΕΡΦΙΑ απόψε το βραδάκι ΜΟΝΟ ΦΩΝΗ

ΜΟΝΟ ΠΑΘΟΣ! ΠΑΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΙΚΗ!

ΠΑΜΕ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ!

ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΑΝ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΑ ΠΕΙ, ΜΟΝΑΧΑ ΕΝΩΣΗ…