Υστερούμε…
Η ήττα πάντα είναι ήττα. Και μία ήττα της ΑΕΚ από τον Ολυμπιακό είναι για κάθε ΑΕΚτζή μία δύσκολη ήττα. Και όταν έρχεται μία εβδομάδα μετά από άλλη μία ήττα σε μεγάλο ματς (από τον ΠΑΟΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια) είναι μία πιο δύσκολη ήττα. Ευτυχώς που μεσολάβησε το 6-0 επί της Αμπερντίν, που δημιουργεί απτή ευρωπαϊκή προοπτική, και δεν έχουμε κανονική εξέγερση από πολλούς Ενωσίτες…
Μπορεί από μία ήττα να βγει κάτι καλό; Είναι δυνατόν να λέμε τέτοια λόγια μετά από μία ακόμα συνεχόμενη ήττα σε ντέρμπι; Λοιπόν, ας τα δούμε πιο διεξοδικά. Η ΑΕΚ κατάλαβε μέσα μία εβδομάδα πως υστερεί από τον άμεσο εγχώριο ανταγωνισμό. Η αλήθεια συχνά δεν είναι ωραία, αλλά είναι η πιο δυνατή συνθήκη (και η μόνη που σκάβει δρόμους διαφυγής): λίγο πριν το Νοέμβρη του 2025 η νέα ΑΕΚ που φτιάχνει ο Νίκολιτς δεν μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό, ή να το πούμε αλλιώς δεν είναι σε θέση να επιβληθεί στον ανταγωνισμό. Δεν ξέρω ποια είναι, αλλά αυτή τη στιγμή η ΑΕΚ δεν είναι η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα…
Άρα, ψάχνουμε τα αίτια. Για την ακρίβεια, όχι εμείς, αλλά η επιτελική ηγεσία του αγωνιστικού τμήματος. Γιατί μπορώ να καταλάβω τις αιτιάσεις του Νίκολιτς για το είδος της εμφάνισης της Ένωσης την Κυριακή στο Φάληρο, αλλά η ουσία είναι πως αυτό το είδος δεν αρκεί επ΄ουδενί για νίκες. Το να έχεις το νου σου συγκεντρωμένο δεν σε κάνει πάντα και ικανό…
Μέχρι τώρα κρίναμε τη νέα version της ΑΕΚ ως το πρώτο στάδιο. Έπρεπε να έρθουν τα ντέρμπι για να δούμε πού βρίσκεται σε σχέση με το μεγάλο προκείμενο μέσα στις καρδιές και τα μυαλά όλων των φίλων της ΑΕΚ, τη διεκδίκηση του τίτλου του πρωταθλήματος της Super League 1. Είδαμε όλοι σε πoια σκάλα τοποθέτησε τον εαυτό της η ομάδα. Υστερούμε, χωρίς να σημαίνει πως δεν έχουμε βάσεις ή καλά στοιχεία να στηριχθούμε για το μέλλον. Αυτό για το οποίο θα κριθούν όλοι οι αρμόδιοι πλέον είναι αν θα μπορέσουν να καλύψουν το χάσμα στο διάστημα που ακολουθεί. Ο Νίκολιτς με τη δουλειά του, η διοίκηση με την απαραίτητη ενίσχυση και όλοι μαζί με την όποια ποδοσφαιρική ικανότητα (αλλά και ευστροφία έχουν)…
Και ο κόσμος; Δύσκολη η θέση του. Γιατί πονάει την ΑΕΚ και θέλει να τη βλέπει πρώτη. Πρέπει, όμως, να είμαστε ρεαλιστές. Αλλά, από την άλλη, πρέπει και η ομάδα να μας δίνει αποδείξεις. Το Κύπελλο μπορεί να διεκδικηθεί, η πρόκριση στην Ευρώπη επίσης. Αν επιτευχθεί μία καλή παρουσία εκτός συνόρων και η ομάδα μπει στο νέο ημερολογιακό έτος ούσα μέσα στην υπόθεση κατάκτησης ενός τίτλου, έστω και του Κυπέλλου, και αυξημένο ενδιαφέρον θα υπάρχει, και η μουρμούρα από πιθανή μη ιδανική παρουσία στο πρωτάθλημα θα παρκαριστεί στην άκρη. Έχουμε στόχους για τη συνέχεια, δεν είμαστε χαμένοι από χέρι, αλλά το έργο δεν είναι και τόσο εύκολο. Το μόνο σίγουρο είναι αυτό που βρίσκεται στο dna της διαχρονικής παρουσίας της ΑΕΚ στα δρώμενα: δεν θα πλήξουμε…
ΥΓ. Ολικές αλλαγές σε χρόνο dt δεν γίνονται εύκολα και κατά την προσωπική μου άποψη δεν πρέπει κιόλας. Ο βασικός λόγος; Δεν θεωρώ πως ό,τι διαθέτει η σημερινή ΑΕΚ είναι σκάρτο και για πέταμα. Τουναντίον. Εξάλλου αν δεν κρίνεις τους πάντες στην πράξη για ένα εξάμηνο, δεν μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα. Ούτε μπορείς να αρκεστείς στους καλοθελητές του χτες ή στα video του παρελθόντος… Το δικό σου αισθητήριο προκύπτει πάντα μέσα από τα πραγματικά δεδομένα των αγώνων… Επομένως, η ΑΕΚ θέλει χρόνο για να γίνει κανονική και ουσιαστική διεκδικήτρια της κορυφής. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει… Αρκεί αυτοί που είναι σε αυτήν να καταλάβουν επ΄ακριβεία που υστερεί. Και για αυτούς λειτουργεί κλεψύδρα. Απλά, ακόμα η συγκεκριμένη ηγεσία είναι στην αρχή, ή για την ακρίβεια λίγο μετά την αρχή… Άποψή μου…
YΓ1. Και τα δύο ματς, με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, είχαν την ίδια σημειολογία: μπαίνει ο αντίπαλος της ΑΕΚ και παίρνει το προβάδισμα στο σκορ και μετά η Ένωση αδυνατεί να απαντήσει. Το δεύτερο γκολ του αντιπάλου είναι η πιο πιθανή εξέλιξη και κάποια στιγμή επιτυγχάνεται εις βάρος της ΑΕΚ για να της υπενθυμίσει πως έχει δρόμο ακόμα να διανύσει… Τα δύο αυτά ματς συνωμότησαν και κάλεσαν για τραπέζι την πραγματική ουσία… Θα βγει κάτι καλό από αυτή τη συνάντηση; Μακάρι…
