Είχε την απαραίτητη φλόγα και διάθεση
Κάθε φορά που έρχεται ένα αποτέλεσμα σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ ψάχνω κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι βεβαίως…, τι σημαίνει αυτό για τη συνέχεια. Στο κυριακάτικο ματς με τον Παναιτωλικό στη Νέα Φιλαδέλφεια, έτσι όπως εξελίχθηκε, αναγκαστικά η σημασία μένει σε αυτό το ματς και δεν απλώνεται στη συνέχεια: πως η Ένωση νίκησε ενώ το πράγμα είχε στραβώσει και όλα (και μάλλον όλοι…) ήταν εναντίον της…
Όταν μία ομάδα βρίσκεται σε προβληματική περίοδο, όπως αντικειμενικά (και υποκειμενικά…) είναι η ΑΕΚ τις τελευταίες αρκετές εβδομάδες, κοιτάς από το πρώτο λεπτό μίας αναμέτρησης τις κινήσεις, τα βλέμματα, τα σωστά, και κυρίως τα λάθη. Αν, δηλαδή, τα λάθη είναι προϊόντα ανικανότητας ή έλλειψης συγκέντρωσης. Μακάρι να μπορείς κιόλας να τα βάζεις στη σωστή τους διάσταση όλα αυτά, χωρίς να υπερθεματίζεις. Γιατί όταν γίνεται κάτι λάθος σε μία φάση, συνήθως το κρίνουμε έχοντας συσσωρεύσει την πίκρα και την οργή για όλα τα άλλα μαζεμένα λάθη που έχουν προηγηθεί… Δικό μας λάθος αυτό…
Απέναντι στον Παναιτωλικό, λοιπόν, το σπουδαιότερο για την ΑΕΚ είναι πως το έψαξε μέχρι τέλους. Φυσικά και “δεν έβγαζε μάτια” το συγκρότημα του Νίκολιτς, ούτε κατατρόπωσε την ομάδα του Γιάννη Αναστασίου, αλλά είχε την απαραίτητη φλόγα και διάθεση να βάλει το χρυσό γκολ… Σκεφτείτε τις συνθήκες που “έτρεχαν” για την ΑΕΚ: 0-0 με τον Παναιτωλικό στην έδρα της λίγο πριν το τέλος (άρα ξεγυρισμένη γκέλα…), προερχόμενη από τις ήττες στα δύο ντέρμπι και τη (μη) παρουσία απέναντι στην Ηλιούπολη. Και προστέθηκε και μία διαιτησία πέρα από τα συμβατά όρια, που εκτός από όλα τα άλλα ακύρωσε και το γκολ του Γιόβιτς. Σε στεγνό καθάρισμα, ανεξόφλητων προθέσεων θα έλεγε κάποιος κυνικά… Παρόλα αυτά η ΑΕΚ του Νίκολιτς έψαχνε (σχεδόν) ορθόδοξα το γκολ. Μεγάλη μαγκιά και για αυτό το πράγμα και μόνο έχουν το δικό μου πιο ζεστό χειροκρότημα και οι παίκτες της και ο ίδιος ο κόουτς.
Πολλοί λένε πως απέναντι στον Παναιτωλικό στην έδρα σου το 2-0 π.χ. είναι το λιγότερο δυνατό αποδεκτό αποτέλεσμα αν είσαι η ΑΕΚ. Δεν είναι έτσι τα πράγματα στο σύγχρονo ποδόσφαιρο, που η ανασταλτική λειτουργία πέρα από συγκέντρωση και επιθυμία έχει αναχθεί και σε εντατικοποιημένη επιστημονική υπόθεση. Εξάλλου τα μεγάλα σκορ, χωρίς να λείπουν, δεν είναι τα πιθανότερα στα περισσότερα πια ματς των λεγόμενων μεγάλων. Και όταν έρχονται, όπως π.χ. η πεντάρα του ΠΑΟΚ στις Σέρρες…, οφείλονται καθαρά είτε σε εν γένει κακή κατάσταση του μικρότερου, είτε σε έλλειψη διάθεσης από την πλευρά του να τα δώσει όλα…
H νίκη επί του Παναιτωλικού, πάντως, δεν άλλαξε αυτό που διαπιστώσαμε απέναντι σε ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό. Πως υστερούμε. Είδαμε, όμως, πως η ομάδα του Νίκολιτς ενώ μπορεί να έχει αδυναμίες αγωνιστικές, δεν κοροϊδεύει και έχει το στοιχειώδη αυτοσεβασμό να μάχεται. Και αυτό είναι μία καλή παρακαταθήκη που ενδέχεται να συμβάλλει υπό όρους σε μία πιθανή αγωνιστική ανάταση σε εύλογο χρονικό διάστημα. Ενδέχεται λέω, γιατί η ΑΕΚ εδώ και δύο χρόνια περίπου έχει ένα πείσμα να κάνει τα δικά της και να ρίχνει στον κουβά τις λογικές προεκτιμήσεις που κάνουμε όλοι. Είτε αυτές ήταν θετικές, είτε αρνητικές…
Σε κάθε περίπτωση, ως γενική σούμα, δεν είναι μία νίκη που σε πείθει πως μπορούμε να κυνηγήσουμε και να περάσουμε τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό, αλλά είναι σίγουρα μία νίκη απόδειξης αυτοσεβασμού. Σφυγμός, κανονικότατος… Μακάρι να πείσμωσαν όλοι με όσα έγιναν και από εδώ και πέρα να τα δίνουν όλα πάνω στα γρασίδια. Αλλά και στις όποιες κερκίδες γεμίζουν με κιτρινόμαυρους οπαδούς, έτσι ώστε να είναι η ΑΕΚ και λιγότερο ευάλωτη στις επιβουλές διάφορων “πρασινο-κοκκινό-μαυρων” πονηρών, και περισσότερες πιθανότητες να έχει να προσεγγίσει το ενεστωτικό της ταβάνι… Και όπου τη βγάλει…
ΥΓ. Είχα καιρό να εκνευριστώ με τη διαιτησία. Ευτυχώς μόλις τελείωσε το ματς πήγα μία βόλτα και αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο το πρωί της Δευτέρας. Γιατί αν το ολοκλήρωνα το βράδυ της Κυριακής θα έπρεπε να ρωτήσω το Μάριο για το αν επιτρέπονται στο site υβριστικοί χαρακτηρισμοί, σε ποια ποσότητα και τι είδους… Ας είναι… Είπαμε, όταν εκνευριζόμαστε με κάτι, το αφήνουμε, ασχολούμαστε με κάτι άλλο και σε λίγο όλα θα είναι μέσα μας πιο ελεγχόμενα…
ΥΓ1. Μόλις σκόραρε ο Πινέδα, το πρώτο πράγμα που ήθελα να κάνω ήταν να διαπιστώσω αν ο κύριος στο VAR έχει την (παραδιαιτητική) ευφυία να βρει κάτι να το ακυρώσει και αυτό το ενωσίτικο γκολ. Έδειξε πως δεν την είχε πρόχειρη, γιατί ίσως αν την έχει να σκέφτηκε πως θα του ήταν χρήσιμη για άλλες περιστάσεις… Περισσότερο κρίσιμες… Ποιος ξέρει… Πάντως, φαίνεται καθαρά πως ο στόχος τους είναι κυρίως να ρίξουν βενζίνη στις σπίθες της εσωτερικής ΑΕΚτζήδικης μουρμούρας. Θέλουν να κάνουν την ΑΕΚ όχι μόνο να μείνει πίσω στη βαθμολογία, αλλά να παρασυρθεί και σε ένα είδος αυτοκαταστροφικού εμφύλιου… ΔΕΝ θα τους αφήσουμε. Το γκολ του Πινέδα και τα ξέφρενα πανηγύρια όλων για αυτό ήταν μία πρώτη απάντηση. Εύχομαι να ακολουθήσουν κι άλλες…
