Επιστροφή στα καθιερωμένα
Πέρασε, λοιπόν, και αυτή η διακοπή του πρωταθλήματος της Super League 1. Τις μέρες αυτές είχαμε εθνικές ομάδες, για άλλη μία φορά. Πολλά ματς, η καλύτερη φάση για έναν ποδοσφαιρόφιλο (κυρίως τηλεοπτικής κοπής…) να έχει να διαλέξει να δει κάποιο συγκεκριμένο αγώνα από αρκετές διαθέσιμες παράλληλες επιλογές. Βέβαια, ο απροσδόκητος αποκλεισμός της Εθνικής δεν έδινε στους Έλληνες φίλους της “γαλανόλευκης” και τόση πολλή όρεξη γιατί όποτε ο νους πήγαινε σε αυτήν ξενέρωναν ευλόγως.
Η κατάληξη στη φετινή φιλόδοξη απόπειρα για επιστροφή σε μία μεγάλη διοργάνωση εθνικών ομάδων από το 2014 είναι πρωτόγνωρη και πρέπει να παραδειγματίσει. Μέχρι πρόσφατα; Μεγάλες προσδοκίες, αστείρευτο ταλέντο, εκπληκτικές ηλικίες στην πλειοψηφία του έμψυχου δυναμικού, ένας σεβάσμιος στον ελλαδικό χώρο (συγκεκριμένων δυνατοτήτων) προπονητής στον πάγκο (που αγαπάει και τη δουλειά του και που ξέρει το ελληνικό ποδόσφαιρο σαν τις τσέπες του…), πολύ καλά συνεχόμενα αποτελέσματα (ακόμα και νίκη επί της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ για να μην ξεχνιόμαστε).
Και ξαφνικά, άρχισαν να πέφτουν οι τριάρες η μία μετά την άλλη. Το τρίπτυχο της επιτυχίας σε γενικό επίπεδο προβλέπει τα εξής: πάντα χαμηλά τη μπάλα, πολλή δουλειά και σωστή μελέτη. Στην Εθνική εδώ και κάποιους μήνες πολλοί άρχισαν να πετάνε στα σύννεφα, η μελέτη δεν ήταν σωστή και έτσι πήγε στράφι η πολλή δουλειά που είναι σίγουρο πως κάνει ο μεθοδικός Γιοβάνοβιτς. Ας είναι… Και όλα αυτά ενώ πάντα η Εθνική θα αντιμετωπίζεται από πολλούς, επαγγελματίες ή μη, σύμφωνα με το οπαδικό κριτήριο της ταυτότητας προέλευσης της διοικητικής της ηγεσίας. Βέβαια, το δικαίωμα για κάτι τέτοιο πρωτίστως το έχουν δώσει οι ίδιοι οι διοικούντες της ΕΠΟ. Εδώ και πολλές δεκαετίες θα λέγαμε… Για να αλλάξει το κλίμα της καχυποψίας χρειάζονται πολλά πράγματα, ανάμεσά τους και αγωνιστικές επιτυχίες, αλλά και διαφοροποίηση ατομικών προσωπικών κωδίκων και συμπεριφορών…
Αυτά, όμως, για την Εθνική. Γυρνάμε ξανά στα γνώριμα. Και η ΑΕΚ; Πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να περιμένεις να δεις: σε τι κατάσταση είναι οι παίκτες και τι σύνολο μπορούν να εμφανίσουν μετά την ανατροπή της ρουτίνας που επέφερε η διακοπή για τις εθνικές ομάδες. Το γεγονός πως υπήρχε διακοπή θεωρητικά μπορεί να σημαίνει πνευματική αποφόρτιση, σωματικό μοντάρισμα, ακόμα και έλλειψη που δημιουργεί ζέση. Αλλά αυτά ισχύουν για ομάδες που έχουν σωστή νοοτροπία και είναι σε θέση να διατηρούν καβλ..ένους τους παίκτες τους. Η ΑΕΚ πρέπει να βάλει τον εαυτό της και αυτή σε ένα τέτοιο κάδρο. Δεν είναι η πρώτη φορά που είχαμε διακοπή, ούτε καν στη φετινή σεζόν. Επομένως, μάλλον εκεί στα Σπάτα ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Θα το κάνουν; Στο χορτάρι φαίνονται όλα…
Από εκεί και πέρα, είχαμε μία σημαντική εξωαγωνιστική εξέλιξη. Η ΠΑΕ προέβη σε μία ουσιαστικής και αιφνιδιαστικής υφής παράσταση στην UEFA για το θέμα του “παράξενου τύπου” που διαφεντεύει την ΚΕΔ. Είναι σημαντικό να σε δέχονται σε τόσο υψηλό επίπεδο, γιατί αυτό σημαίνει πως και σε παίρνουν στα σοβαρά και θεωρούν πως κάτι σημαντικό έχουν να ακούσουν από σένα. Σε διαφορετική περίπτωση, ούτε καν θα απαντούσαν σε υποθετικό σχετικό αίτημά σου… Ξεκινάμε από αυτό…
Σε κομβικά ζητήματα όπως η διαιτησία, δυστυχώς, μία ΠΑΕ που θίγεται πρέπει να λειτουργήσει μέσες άκρες σα μία καλοδουλεμένη μυστική υπηρεσία. Πρέπει να έχει από την αρχή σηκωμένες τις κεραίες για να καταγράφει όσα λέγονται στην πιάτσα. Ύστερα, πρέπει να μελετά τις διαιτησίες τόσο στα δικά της ματς, όσο και σε αυτά των ανταγωνιστών της και να προβαίνει σε δίκαιες αποτιμήσεις. Όταν βλέπει λάθη πρέπει να ξέρει να ξεχωρίζει τα ακούσια από “τα άλλα”… Και όταν λαμβάνουν χώρα αυτά “τα άλλα” να καταλαβαίνει τα πώς και τα γιατί. Μόνο με την πλήρη κατανόηση και γνώση μπορούν να προκύψουν στοχευμένες και επιτυχημένες απαντήσεις…
Φαίνεται πως κάποια κέντρα θέλουν εδώ και καιρό να αφήσουν την ΑΕΚ πίσω στη βαθμολογία, να της περάσουν το μήνυμα πως θα “φτύσει αίμα” στη διεκδίκηση των αγωνιστικών της στόχων και πως πρέπει να φερθεί έξυπνα για να αποτρέψει καταστάσεις που θα αυξήσουν ενδεχόμενη εσωτερική φαγωμάρα. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά. Μπορεί να μιλάμε για ποδόσφαιρο, αλλά έχουμε να κάνουμε με επαγγελματικές υποχρεώσεις, με εταιρικά συμφέροντα, με πρακτικές προπαγάνδας και φθοράς του αντιπάλου, με πράγματα που απευθύνονται σε μεγάλους αριθμούς ανθρώπων που συγκροτούν την οπαδική βάση κάθε λαοφιλούς συλλόγου. Άσε που όλα αυτά γίνονται σε μία ημι-τοξική σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία… Οι περισσότεροι παράγοντες στο εγχώριο μικρόκοσμο με αυτά ταΐζουν το εγώ τους και κυρίως αισθάνονται πως αν είναι ανεπαρκείς στο παρασκήνιο σχεδόν “δεν υπάρχουν”… Αν αυτοί τα ξέκοβαν όλα αυτά, το ποδόσφαιρο θα μπορούσε να περιγραφεί με ένα ουράνιο τόξο, που θα προετοίμαζε ένα λαμπερό ήλιο… Όμως, πολλοί στην Ελλάδα αγαπάνε πολύ τα σύννεφα… Γιατί τα έχουν ανάγει σε κριτήριο της ευφυίας και της καπατσοσύνης τους… Ας είναι…
Η διοίκηση της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ περιγράφει με δικά της λόγια την τακτική που ακολουθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα. Λίγα λόγια, έργα, πράξεις, κινητικότητα. Σε πολλούς Ενωσίτες μία τέτοια τακτική που εξυπηρετεί μία γενικότερη στρατηγική “τους κάνει”… Όλα, πάντως, κρίνονται από το αποτέλεσμα. Αλλά, δεν μπορεί κάποιος να κατηγορήσει την ΠΑΕ πως δεν προσπαθεί να πράξει το καλύτερο που μπορεί. Από προθέσεις, θαρρώ πως πάμε καλά. Ζητούνται αποτελέσματα. Και εντός και εκτός γηπέδων… Οι διαιτησίες των επόμενων μηνών θα δείξουν τι ψάρια έπιασε η ΠΑΕ με τις πρόσφατες κινήσεις της, εντός και εκτός Ελλάδας…
ΥΓ. Είδα κι εγώ την περιβόητη συνέντευξη Αλαφούζου. Θα συμφωνήσω με (σχεδόν) όλους πως δεν είπε κάτι που δεν ήξερε ο πολύς κόσμος. Και αυτό γιατί αυτές τις θέσεις πάνω κάτω είχε φροντίσει ο ίδιος να διαρρέουν σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα όλο το προηγούμενο διάστημα. Το γεγονός πως ακούστηκαν από το στόμα του μπροστά σε κάμερες και σημαντικούς δημοσιογράφους δεν διαφοροποιεί την ουσία.Στον Παναθηναϊκό δίνουν εδώ και πολλά χρόνια μεγαλύτερο βάρος στο επικοινωνιακό κομμάτι από άλλα, που στο ποδόσφαιρο είναι σημαντικότερα… Τι καναλάρχη ιδιοκτήτη, όμως, έχουν αν δεν το έκαναν έτσι (να αστειευτώ και λίγο)… Επομένως, το καινούριο, αν θέλουμε να βρούμε σώνει και καλά κάτι τέτοιο…, είναι η ενεργοποίησή του εκ νέου υπό το φως των προβολέων και όχι πίσω από τις κουρτίνες. Έχουν, λοιπόν, ένα (απαραίτητο) παρών και αβεβαιότητα…
Η ΑΕΚ, από την πλευρά της, οφείλει να παρακολουθεί τα όσα γίνονται στους ανταγωνιστές της και να καταλαβαίνει ΕΓΚΑΙΡΑ πού πάει το πράγμα. Επομένως, στο σήμερα φαίνεται πως ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο πριν την τελική του απόπειρα να επανακτήσει τα πρωτεία όταν μπει στο καινούριο του γήπεδο. Ίσως και λίγο νωρίτερα. Θα τα καταφέρει; Το γεγονός πως από το 2011 συνήθως αποτυγχάνει στον εκάστοτε μεγάλο στόχο και αρκείται σε κάποιους μικρότερους δυσκολεύει το έργο των ανθρώπων που έχουν τα ηνία… Με απλά λόγια, “τεχνοτροπία επιτυχίας” δεν έχουν… Και αυτό ψάχνουν να βρουν στα καινούρια πρόσωπα που έφεραν από το εξωτερικό για τον πάγκο και διάφορα επιτελικά πόστα. Σε κάθε περίπτωση, όλοι οι υπόλοιποι βλέπουμε, προσπαθούμε να καταλάβουμε και αναλόγως κρίνουμε… Αφού, βέβαια, φροντίζει η ίδια η ΑΕΚ να είναι όσο πιο δυνατή γίνεται για να πηγαίνει και στο Βοτανικό και να μπορεί να νικάει…
