Νικηφόρο πρελούδιο για τα επόμενα ΑΕΚ – Άρης…
Εδώ και πολλά χρόνια το έχουμε καταλάβει και το έχουμε εμπεδώσει (σε ικανοποιητικό βαθμό θα έλεγα…) πως τα καλύτερα μαθήματα στον ομαδικό αθλητισμό είναι εκείνα που γίνονται μετά από νίκες. Παρά μετά από ήττες… Η μπασκετική ΑΕΚ νίκησε τον Άρη εντός έδρας με 82-76, έκανε εορταστικό δώρο στους φίλους της με μία σημαντική (βαθμολογικής υφής) νίκη. Με αφορμή αυτή την αναμέτρηση μπορούμε να πούμε κάποια πράγματα νομίζω, με βατήρα το ματς και γνώμονα τα μελλούμενα…
Κάποιες φορές στο πρόσφατο παρελθόν τα ΑΕΚ-Άρης ήταν αμφίρροπα. Βέβαια, οι άνετες νίκες της ΑΕΚ ήταν κατά πολύ περισσότερες… Το Σάββατο το απόγευμα ο αγώνας εξελίχθηκε σε σφιχτή αναμέτρηση που κρίθηκε στο τέλος. Κάποιες άμυνες του Χαραλαμπόπουλου, μία εκπληκτική τάπα του Σίλβα, και ο Φλιώνης (με μία κρίσιμη άμυνα και ένα “δολοφονικό” τρίποντο στο πιο καθοριστικό χρονικό σημείο) έγειραν οριστικά και αμετάκλητα την πλάστιγγα υπέρ της ΑΕΚ.
Στη δική μου κρίση, με το δεδομένο πως η ΑΕΚ και φέτος δείχνει να είναι σε καλή κατάσταση (κάτι που επιτρέπει σε ενεστώτα χρόνο να είναι εφικτές οι προσδοκίες για την επίτευξη των όποιων στόχων στο τέλος της σεζόν), αλλά και την ανοδική πορεία του Άρη (αρχικά λόγω εισόδου Σιάο στα διοικητικά πράγματα της ΚΑΕ της Θεσσαλονίκης, και ύστερα με την αγωνιστική βελτίωση που όντως επέφερε ο νέος προπονητής που αντικατέστησε τον προηγούμενο), τα ΑΕΚ-Άρης τα επόμενα χρόνια θα έχουν ιδιαίτερη χροιά. Και θα κρίνουν και πιθανές διακρίσεις… Ένα πρελούδιο είδαμε το Σάββατο το απόγευμα στα Άνω Λιόσια, θαρρώ, και η ΑΕΚ έπεισε πως κρατάει αυτή τα ηνία σε σχέση με τον αντίπαλό της.
Βέβαια κανένα συμπέρασμα, είτε για την γενικότερη εποχιακή τάση (με όρους ετήσιας χρονικής περιοδικότητας), είτε για το momentum της στιγμής (τέλη Δεκέμβρη) δεν μπορεί να είναι ασφαλές. Για τη δεύτερη συνθήκη, αυτό ισχύει γιατί η ίδια ομάδα μέσα σε ένα δίμηνο μπορεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρόσωπο… Έχει γίνει τόσες πολλές φορές αυτό στο μπάσκετ που μοιάζει με σχεδόν σίγουρο κανόνα (που αγγίζει ακόμα και τις κορυφαίες ομάδες της Euroleague). Ακόμα και οι λεπτομέρειες, σήμερα φλερτάρουν με τη μία ομάδα, αύριο με την άλλη, και πάει λέγοντας. Όσο για το γενικό συσχετισμό δύναμης ανάμεσα σε δύο ομάδες, χρειάζεται σειρά αγώνων για να “έρθουν στη φόρα” τα σχετικά μυστικά… Ακόμα και ολοκλήρωση σεζόν (την προχωρημένη άνοιξη) για να κρίνουμε ποια ομάδα έχει το πάνω χέρι… Άρα, και να ξέρει τι πρέπει να κάνει αυτή για να το διατηρήσει και η άλλη για να αλλάξει τη φορά της ανίσωσης.
Η άμυνα που έπαιξαν οι παίκτες του Σάκοτα στο τελευταίο πεντάλεπτο για μένα έκρινε την αναμέτρηση του Σαββάτου. Και ήταν άμυνα ομάδας σοβαρής, συνειδητοποιημένης, με καλή σωματική και πνευματική υγεία, που εκπροσώπησε στο παρκέ ένα συλλογικό οργανισμό που σέβεται τον εαυτό του. Μπορεί να φαίνονται κάπως βαρύγδουπα αυτά τα τελευταία, αλλά δεν είναι. Μία ομάδα με σχετικά υψηλούς στόχους, πρέπει εκεί που κρίνεται ένα αμφίρροπο ματς πρωτίστως να θέλει να απονευρώσει τη δημιουργική ικανότητα του αντιπάλου, να καταπιεί τη μπάλα (και τους παίκτες του.,.), να τον αναγκάσει να επιτεθεί με λιγότερες πιθανότητες επιτυχίας από αυτές που θα του αναλογούσαν αν είχε απέναντί του μία λιγότερο αποφασισμένη άμυνα. Να τον κάνει να αισθανθεί πως κυνηγάει για να μη χάσει και όχι πως παίζει για να νικήσει…
Το έργο της μπασκετικής ΑΕΚ και φέτος και τα επόμενα χρόνια (θα) είναι πολύ δύσκολο. Σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και πολύ πιο δύσκολο από όσο έχουμε συνηθίσει στα χρόνια του κ. Μάκη Αγγελόπουλου. Ο ανταγωνισμός αυξάνεται, μαζί και οι απαιτήσεις. Τουλάχιστον βλέπουμε πως ο σύλλογος διεκδικεί τις πιθανότητές του και αυτό είναι πολύ σημαντικό, ως βάση. Σίγουρα λείπουν κάποια πράγματα για μία εκτόξευση όπως ακριβώς θα τη θέλανε οι φίλοι της ομάδας, αλλά για να πας από το 7 στο 8 πρέπει να μάθεις να σουλατσάρεις με άνεση στο 7 και να κυνηγάς το 7.5 συνεχώς. Όταν κινείσαι σε αυτά τα πεδία, καταλαβαίνεις πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο αντιπροσωπευτικά τι σου χρειάζεται για να κατακτήσεις το 8. Δουλειά λοιπόν, υπομονή και δημιουργία συνθηκών για να αναλάβει κάποια ομάδα ανθρώπων το έργο της εκτόξευσης στο κατάλληλο timing. Για μια ΑΕΚ του 8, που θα αποσκοπεί στο 8.5… Μπορούμε; Γιατί όχι; Αν δεν βάζεις υψηλούς στόχους, θα βαλτώσεις στους αντίστοιχους μέτριους..
ΥΓ. Η σύγχρονη version της μπασκετικής ΑΕΚ έχει (μακροχρόνια) γνώση από επιτυχίες, όσον αφορά στο διοικητικό προσοντολόγιο και το σχετικό βιογραφικό. Ο ΠΑΟΚ και ο Άρης είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να την αποκτήσουν. Μην το ξεχνάει κανείς αυτό, και μην υποτιμούμε την ΑΕΚ πρώτοι εμείς οι Ενωσίτες! Όλα θα φανούν τελικά στα παρκέ και όχι στα δημοσιεύματα και στα σχόλια…
