Όταν το ποδόσφαιρο σωπαίνει

Υπάρχουν στιγμές που το ποδόσφαιρο παύει να έχει χρώματα, αντιπαλότητες και συνθήματα. Στιγμές που τα γήπεδα σωπαίνουν και μένει μόνο η ανθρώπινη απώλεια.

Η τραγωδία στη Ρουμανία, με τον άδικο χαμό οπαδών του ΠΑΟΚ, βυθίζει στο πένθος ολόκληρη την ποδοσφαιρική Ελλάδα. Νεαρά παιδια ξεκίνησαν ένα ταξίδι αγάπης για την ομάδα τους. Όχι για τίτλους ή διακρίσεις, αλλά για το συναίσθημα, για το «μαζί», για τη στιγμή που η φανέλα γίνεται κομμάτι της ζωής σου. Δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους. Και αυτό είναι κάτι που καμία λέξη δεν μπορεί να απαλύνει.

Ως φίλαθλος της ΑΕΚ, νιώθω την ανάγκη να πω κάτι απλό αλλά αληθινό: Σήμερα δεν υπάρχουν αντίπαλοι. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που πενθούν. Οπαδοί που δεν θα ξανατραγουδήσουν στην κερκίδα. Οικογένειες που δεν θα ξαναδούν τους δικούς τους να γυρίζουν από ένα ταξίδι που έμοιαζε γιορτή.

Το ποδόσφαιρο μας χωρίζει μόνο για 90 λεπτά. Στη ζωή, όμως, ο πόνος είναι κοινός και η συμπαράσταση αυτονόητη. Γι’ αυτό και σήμερα στεκόμαστε δίπλα στους φίλους του ΠΑΟΚ, χωρίς αστερίσκους και χωρίς «αλλά».

Καλό ταξίδι στα παιδιά που χάθηκαν τόσο άδικα.

Δύναμη στις οικογένειες και στους ανθρώπους τους.

Ας είναι αυτή η τραγωδία μια υπενθύμιση ότι πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι — και μετά οπαδοί.