Καλύτερη παρακαταθήκη για αργότερα…

Η νίκη στην Τρίπολη προς ώρας είναι πολύ σημαντική. Γιατί κράτησε την ΑΕΚ σε τροχιά κορυφής σε μία εποχιακή συγκυρία, που παρότι το θέλει η ομάδα, δεν μπορεί να πιάσει υψηλά στάνταρντς απόδοσης. Επομένως, όσες περισσότερες νίκες σε αυτό το διάστημα, τόσο καλύτερη παρακαταθήκη για αργότερα…

Βέβαια, αν στο τέλος η Ένωση μείνει μακριά από το στόχο της στο πρωτάθλημα, η νίκη στην Τρίπολη δεν θα έχει ιδιαίτερη σημασία, παρά μόνο στο πεδίο της στατιστικής και των καταγραφών των στοιχείων της κάθε επιμέρους χρονιάς… Όμως, στο σήμερα, το 0-1 στην Τρίπολη την κράτησε στο παιχνίδι της κορυφής… Τελεία και παύλα… Και αυτό είναι σημαντικό.

*******

Τους μήνες που η ΑΕΚ έπαιζε πολύ καλά και έπαιρνε τις νίκες τη μία μετά την άλλη, σε Ελλάδα και Ευρώπη, στεκόμασταν όλοι στα προφανή. Επί της ουσίας, όσον αφορά στο πρωτάθλημα, η ΑΕΚ αυτό που πέτυχε τότε ήταν να διατηρηθεί μέσα στο κυνήγι της πρωτιάς. Γιατί αν το σκεφτούμε ψύχραιμα, χρειαζόταν αυτό το σερί για να μπορέσει η ομάδα αρχικά να καλύψει το χάντικαπ των δύο ηττών στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ εντός και Ολυμπιακό εκτός, κι ύστερα να κολλήσει σα βδέλλα δίπλα τους (ενίοτε και μπροστά τους)… Έπρεπε, λοιπόν, να γίνει το σερί για να έχουν όλοι στο νου τους τη φετινή ΑΕΚ ως διεκδικήτρια του τίτλου στη Super League 1. Αυτό αφενός είναι στοιχείο της (υπαρκτής) ποιοτικής σύστασης της ομάδας (σε μία σεζόν που ξεκίνησε να χτίζεται από την αρχή και πάνω στη βάση των πραγματικών θέλω των ανθρώπων που κουμαντάρουν επιτελικά το ποδοσφαιρικό τμήμα). Είναι, όμως, και ενδεικτικό της δυσκολίας του να μπορέσεις να ακολουθήσεις και να ξεπεράσεις εν τέλει ομάδες όπως ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ…

Η ΑΕΚ (και ενώ προερχόταν από ένα καταστροφικό και πρωτόγνωρο τελείωμα στην περσινή σεζόν…) βρέθηκε αίφνης να δίνει μάχη και με τον εαυτό της και με δύο σκληρούς (εντός και εκτός τερέν) αντιπάλους. Το γεγονός πως είναι εδώ και καιρό (βαθμολογικά) ανάμεσά τους και τους απειλεί άμεσα, και δεν το περίμεναν, και δεν το ήθελαν, και προσπάθησαν να το αποτρέψουν… Δεν τα κατάφεραν. Και αυτό είναι για μένα, μετά τις ευρωπαϊκές προκρίσεις (και τις καλοκαιρινές και αυτή του Δεκέμβρη), ένα αξιοπρόσεκτο και σημαντικό επίτευγμα που πρέπει να το πιστώσουμε, και στην ομάδα και στον προπονητή της. Να είμαστε ειλικρινείς; Πόσοι από εμάς τον Οκτώβρη περίμεναν πως θα μπαίναμε σε λίγο στο Φλεβάρη και η ΑΕΚ στα μυαλά όλων των άλλων θα είναι ισότιμη διεκδικήτρια του φετινού τίτλου; Την απάντηση την ξέρει ο καθένας μέσα του και όλοι μαζί συνολικά… Επομένως, όλα φιλτράρονται (προς το παρόν) από αυτό το δεδομένο…

******

Τώρα ήρθε η χρονική στιγμή για μία ιδιαίτερη εδώ και πάρα πολλά χρόνια αναμέτρηση για τον οργανισμό της ΑΕΚ: το εντός έδρας ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Σε κάθε παρεμφερή περίσταση, έχουμε διδαχθεί πως το μεγαλύτερο ρόλο τον διαδραματίζει το σε τι κατάσταση βρίσκεται η κάθε (εμπλεκόμενη από τις δύο) ομάδα, όταν γίνεται ένας τέτοιος αγώνας. Γιατί αν π.χ. η ΑΕΚ είναι στα χειρότερά της και ο Ολυμπιακός στα καλύτερά του, θα χρειαστεί τύχη για να αποφύγει η Ένωση την ήττα. Αν η ΑΕΚ είναι στα καλύτερά της και πετύχει τον Ολυμπιακό στα χειρότερά του, δύσκολα να μη νικήσει η ΑΕΚ. Αν οι δύο ομάδες είναι πάνω κάτω στα ίδια, οι λεπτομέρειες και η τύχη έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο στην πίτα του επηρεασμού του τελικού αποτελέσματος.

Έτσι όπως τις βλέπω τις δύο ομάδες από την αρχή του 2026, νομίζω πως ισχύει το ίδιο που ίσχυε και στο πρόσφατο εντός έδρας ντέρμπι της Ένωσης με τον Παναθηναϊκό. Δηλαδή; Μα, πως θα κριθούν πολλά στο μυαλό. Και επειδή ο Νίκολιτς και κατ΄επέκταση και η ομάδα του μας έχουν αποδείξει πως πάνε καλά σε αυτό τον τομέα, για αυτό έχουμε και την όποια αισιοδοξία μπορούμε να έχουμε για το επερχόμενο μεγάλο ντέρμπι…

Η ΑΕΚ, λοιπόν, φαίνεται πως εδώ και ορισμένες εβδομάδες κάπως δυσλειτουργεί. Δεν μπορεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς που η ίδια είχε μόλις ένα μήνα πριν. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να κάνει μία καλή παρουσία πάνω στο γρασίδι, να περιορίσει τον Ολυμπιακό και να γείρει τις πιθανότητες για ένα καλό αποτέλεσμα υπέρ της. Όμως, θα χρειαστεί να κάνει την καλύτερή της εμφάνιση από τα μέσα Δεκέμβρη κι ύστερα… Mπορεί; Το πιστεύω πως μπορεί… Γιατί και με τον Παναθηναϊκό πήγε μετά από τον αποκλεισμό με τον ΟΦΗ και παρολαυτά τα έκανε σωστά τα πράγματα, έτσι ώστε να την ερωτευτεί το σκορ… Παράφορα μάλιστα. Όπως τα δίχτυα και η μπάλα τον παίκτουρα που λέγεται Γιόβιτς…

*******

Λίγους μήνες νωρίτερα, περιμέναμε τα δύο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό για να δούμε πού ακριβώς βρισκόταν η Ένωση στο πεδίο του ανταγωνισμού. Η αλήθεια είναι πως τότε απογοητευτήκαμε πολύ, και με τα αποτελέσματα, και με την εικόνα της ομάδας. Από τότε πέρασε καιρός, άλλαξαν πολλά, και τώρα θέλουμε ξανά να δούμε τι ψάρια θα πιάσει η ΑΕΚ στα ντέρμπι με τους συγκεκριμένους αντιπάλους. Για αρχή, απέναντι στην ομάδα του Πειραιά… Από τα συμπεράσματα που θα βγάλουμε θα διαμορφωθούν και οι πραγματικές μας προσδοκίες για τα play offs. Σε αυτά θα καταλάβουμε αν μπορεί η ομάδα του Νίκολιτς να κόψει πρώτη το νήμα, αν μπορεί να παραμείνει μέχρι τέλους στον ανταγωνισμό ή αν κάποια στιγμή θα κλατάρει και θα εγκαταλείψει τις υψηλές προσδοκίες… Που και το τελευταίο να γίνει, θα αποτελεί ένα πρόκριμα για ακόμα καλύτερα πράγματα από του χρόνου, αλλά δεν είναι της ώρας μία τέτοια συζήτηση. Τώρα έχουμε (ποδοσφαιρικό) πόλεμο και εκεί επικεντρώνονται όλοι όσοι βρίσκονται στον αστερισμό ΑΕΚ.

Δεν θέλω να κάνω κάποια εκτίμηση ή κάποια πρόβλεψη για το ματς με την ομάδα του Μεντιλίμπαρ. Το μόνο που θέλω είναι να αναφέρω δύο στοιχεία καθοριστικά για το συγκεκριμένο ματς: πρώτον, το να είναι η ΑΕΚ καλά προετοιμασμένη ψυχικά, σωματικά, πνευματικά και, δεύτερον, ο Ολυμπιακός να επηρεαστεί όσο χρειάζεται από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις που είχε αυτές τις ημέρες και ήταν άκρως κρίσιμες για το μέλλον του στο φετινό UEFA Champions League. Προσοχή, δεν λέω πως έτσι θα γίνει. Λέω πως αυτό θα ήθελα να γίνει…