Κέρδισε το σεβασμό τους

Η ΑΕΚτζήδικη οικογένεια, μπορούμε να το πούμε (και όχι μόνο μεταξύ μας, αλλά να το διακοινώσουμε και στους άλλους…), βρίσκεται σε καλό mood… Ένεκα του είδους των επισκέψεων των ομάδων ποδοσφαίρου και μπάσκετ στη Θεσσαλονίκη αυτό το ΣΚ… Ας τα πάρουμε με τη σειρά, όχι τη χρονολογική, αλλά με εκείνη που φέρνει το ποδόσφαιρο στην αρχή και θα ακολουθήσει σχόλιο για την υπέροχη ομάδα μπάσκετ που εδώ και κάποιο καιρό εκπλήσσει και τον πιο αισιόδοξο φίλο του τμήματος και του συλλόγου…

******

Για το ματς με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα μπορούμε να σταθούμε σε αυτά που θα μπορούσαν να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της Ένωσης και να πούμε: “Αχ αυτά τα δοκάρια” … Ειδικά στην κεφαλιά του Γιόβιτς το αχ το είπαμε μέσα μας με κεφαλαία γράμματα… Αλλά και οι ΠΑΟΚτζήδες, μέχρι να καταλάβουν πως τη γλίτωσαν, θα αναρωτήθηκαν σε χρόνο dt πόσο κοστίζουν τα υπογλώσσια. Αλλά, εντάξει, κόβω την πλάκα. Όχι πως δεν μας χρειάζεται, μέρες πολλαπλών καρνάβαλων (ενεργητικών και παθογενών χροιών…) άλλωστε, αλλά η σεζόν μπήκε για τα καλά στα σοβαρά της.

Και υπάρχει κάτι πολύ ευδιάκριτο, ως συνθήκη, που μας αρέσει: η ΑΕΚ έπεισε τους πάντες πως είναι πραγματική διεκδικήτρια του φετινού τίτλου της Super League 1. Και μάλιστα με πολλές πιθανότητες να κόψει εκείνη πρώτη το νήμα στο τέλος. Ναι, μπορούμε να το πούμε. Φυσικά, δεν είμαι σε θέση να ξέρω τι θα γίνει στη συνέχεια του πρωταθλήματος. Αλλά, με βάση τα δεδομένα του σήμερα έτσι είναι… Όσο η κλεψύδρα προχωράει, και η ΑΕΚ είναι εκεί, γιατί όχι; Ας παραμείνει εκεί, και θα τα πούμε όλα την ώρα του απολογισμού… Μέχρι τότε, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός έχουν ένα σημαντικό αγκάθι να χαλάει τους δικούς τους σχεδιασμούς… Ξεχωριστούς εννοώ, όχι ενιαίους ή παράπλευρους… Να αυξάνει την εφίδρωσή τους, να μεγαλώνει τα άγχη τους, να μεγαλώνει τις συνέπειες των κακώς κειμένων τους…

Μετά τα δύο ντέρμπι, με τους Πειραιώτες στη Νέα Φιλαδέλφεια και τους Θεσσαλονικείς στην Τούμπα, η ΑΕΚ είναι εδώ! Το βλέπουν όλοι πια και κυρίως το καταλαβαίνουν οι αντίπαλοι. Σκεφτείτε τι θα έλεγαν ο Λουτσέσκου και ο Μεντιλίμπαρ για την ΑΕΚ μετά τη λήξη των μεταξύ μας αγώνων στον πρώτο γύρο και τι λένε τώρα… Φυσικά, τα κεφάλια κάτω, γιατί (ΑΠΟΛΥΤΩΣ) τίποτα το καλό δεν έχει έρθει ακόμα… Η καρδάρα γεμίζει σιγά σιγά… Και μην ξεχνάμε το προφανές: ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός στην πολύ καλή τους μέρα (από αγωνιστικής πλευράς) είναι ομάδες πολύ δύσκολες για την ΑΕΚ και τέτοιοι αγώνες είναι ιδιαίτερων απαιτήσεων που προσομοιάζουν σε προχωρημένη κάπως φάση ευρωπαϊκών κυπέλλων. Αλλά, τα δύσκολα είναι η καλύτερη αφορμή για τους ικανούς να αποδείξουν τις ικανότητές τους…

Ξέρουμε τις δυνατότητές τους, δεν τους φοβόμαστε όμως και σίγουρα πλέον η ομάδα του Νίκολιτς (δείχνει να) ξέρει και πώς να τους νικήσει. Το γεγονός πως στο δεύτερο γύρο και τα δύο ντέρμπι ήρθαν ισόπαλα οφείλεται περισσότερο στην τύχη, στις λεπτομέρειες, στους Μάκελι, παρά στην ΑΕΚ και κάποια σημαντική δική της υπευθυνότητα (ή ανευθυνότητα)… Οι όποιες αδυναμίες και τα όποια λάθη της Ένωσης κινήθηκαν στο πλαίσιο του φυσιολογικού και του (ποδοσφαιρικά) ανθρώπινου… Η Ένωση έχει ανεβάσει απόδοση και πλέον τους κοιτάει στα μάτια και τους δύο. Σα να φοράει αποκριάτικη μάσκα, αλλά και οι άλλοι να την κοιτάνε απευθείας στα μάτια, γιατί ξέρουν πως εκεί εδράζεται η ουσία…. Τόσο όσο χρειάζεται για να την υπολογίζουν πια. Η ΑΕΚ κέρδισε τον σεβασμό τους… Αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος από το κυριακάτικο 0-0, συν τους δύο βαθμούς που έχασε ο ΠΑΟΚ βέβαια, αλλά μην υποτιμάμε τα παιχνίδια του μυαλού και την ψυχολογική κατάσταση στο εσωτερικό ενός οργανισμού… Στα play offs ενδεχομένως να έρθουν και οι ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ “κιτρινόμαυρες” νίκες-τίτλου… Ενδεχομένως, λέω…

Πέρυσι, μέχρι να ξεκινήσει η πρωτοφανής καθίζηση, η ΑΕΚ ήταν η μόνη που ακολουθούσε βαθμολογικά τον Ολυμπιακό και μάλιστα από πολύ κοντά (σχεδόν δίπλα…). Φέτος η ΑΕΚ είναι στην πρώτη θέση, όχι μονάχα γιατί το λέει η βαθμολογία, αλλά πρωτίστως και κύρια γιατί το δικαιούται αγωνιστικά να είναι πολύ ψηλά. Η συνέχεια θα είναι άκρως ενδιαφέρουσα, προδιαγράφεται ακόμα και ως συγκλονιστική, αν η ομάδα του Νίκολιτς είναι σταθερή και κάνει τα αυτονόητα θα έχει πολλές πιθανότητες.

******

Πάμε και λίγη διαιτητοκουβέντα… Βλέπεις το πέναλτι που πήρε ο ΠΑΟΚ και λες, “αχ ρε Μουκουντί”. Παρεμπιπτόντως, οφείλει ο Νίκολιτς να τους πει (αν δεν τους το έχει πει ήδη…) πως μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος θα πρέπει οι παίκτες της ΑΕΚ να είναι προσεχτικοί ακόμα και με τη σκιά τους… Πού τη βάζουν, που την αφήνουν, που αυτή γυρνοβολάει…

Βλέπεις, από την άλλη, το πέναλτι που ζητάει η ΑΕΚ στο σπρώξιμο στον Γκατσίνοβιτες και λες: “εντάξει έχασε τον έλεγχο της μπάλας, αλλά αν γινόταν ανάποδα το VAR θα έψαχνε να ανακαλύψει ακόμα και αν εκτόξευε καμία βρισιά κανένας από την κερκίδα στον κρισίμως επιτιθέμενο ποδοσφαιριστή”… Ερώτηση δική μου: “Έχει δικαίωμα, είναι νόμιμο, να παίζει μέσα στην περιοχή έτσι με τα χέρια του ο παίκτης του ΠΑΟΚ”; Απάντηση: Όλες δεκτές, συνοδευόμενες με ένα καλοσχηματισμένο χαμόγελο… Τέλος πάντων… Είπαμε. Έτσι και τους το πάρουμε φέτος το πρωτάθλημα, θα μείνει στην ιστορία της ΑΕΚ αυτό το επίτευγμα… Και θα ζηλεύει ακόμα και ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος, που λέει ο λόγος…

*******

Δεν θα μπορούσα να αφήσω έξω από το σχολιασμό τα (εποχιακά) μπασκετικά ΑΕΚτζήδικα δρώμενα… Γενικό σχόλιο, δικό μου και όλων των φίλων της ομάδας; Και στο μπάσκετ τα πράγματα είναι προς το παρόν υπέροχα. Ίσως και πιο υπέροχα από υπέροχα… Ούτε εδώ ξέρω την κατάληξη της σεζόν, αλλά μέσα Φλεβάρη η σεζόν και η πορεία της ΑΕΚ θυμίζουν τις καλές χρονιές του πρόσφατου παρελθόντος…

Όταν κατάλαβα κι εγώ (λίγες εβδομάδες νωρίτερα…) πως η ομάδα του Σάκοτα το σοβαρεύει πολύ το πράγμα (υπό την έννοια πως έχει σημαντικές, τηρουμένων των αναλογιών, δυνατότητες), ανησύχησα πόσο θα κρατήσει αυτή η αποτελεσματικότητα. Ήρθε η νίκη στη Θεσσαλονίκη επί του ΠΑΟΚ το Σάββατο για να αποδείξει πως όντως η φετινή ΑΕΚ είναι πολύ καλή ομάδα τελικά. Και σίγουρα καλύτερη από όσο θα περίμεναν όλοι οι μπασκετάνθρωποι. Ίσως και ο ίδιος ο κόουτς των “κιτρινόμαυρων” να μην το περίμενε. Λέω ίσως… Γιατί όταν (προ) σχεδιάζεις, οφείλεις να υπολογίζεις πάντα μετρημένα και όχι ασύστολα ή άμετρα…

Το απόγευμα προς βράδυ Σαββάτου, σε ένα crash test μεγάλης δυσκολίας, η ομάδα “έγραψε” άριστα… Γιατί πήγε μέσα στην καυτή έδρα ενός βασικού εγχώριου αντιπάλου, που βρίσκεται σε καλό φεγγάρι γενικώς και ειδικώς, και έφυγε με νίκη και διαφορά που δείχνουν πως οι σπουδαίοι ευρωπαϊκοί φετινοί βηματισμοί εξαργυρώνονται και στις εγχώριες υποχρεώσεις. Απέδειξε η ΑΕΚ πως έχει βρει ρυθμό, πως οι μονάδες συγχρονίζονται, πως το πνεύμα είναι διαυγές, το σώμα ακμαίο, όλοι γνωρίζουν την αποστολή και τους ρόλους τους, ενώ παίζουν με αέρα για να κατακτήσουν και όχι για να “πάρουν ό,τι τους κάτσει῾… Η διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο είναι η διαφορά ανάμεσα στην πολύ καλή από την σκέτα καλή ομάδα…

Η ΑΕΚ μπαίνει στην τελική ευθεία που κρίνει την έκβαση της προσπάθειάς της σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει έχοντας το κλείσιμο του ματιού από τους οπαδούς της δεδομένο και “αδιαπραγμάτευτο”. Βέβαια, ο πήχης έχει ψηλώσει αίφνης πολύ και αυτό δυσκολεύει το έργο. Χρειάζεται, δηλαδή, διαχείριση και της αυξημένης πια πίεσης για κάτι (πολύ) καλό. Αλλά, οκ. Πλέον υπάρχουν υψηλές απαιτήσεις γιατί η ίδια η ομάδα μας έπεισε πως δικαιούμαστε να τις έχουμε… Τι να κάνουμε; Να μην τις έχουμε;