Είχαμε διπλό μακελειό στο Πανθεσσαλικό

Πάλι Θεσσαλία ήταν. Κάποια χρόνια πριν. Τότε είχαμε πάλι καλό προπονητή. Φερέρ λεγόταν, Μακελειό είχε γίνει τότε. Κατέληξε η ΑΕΚ να παίζει με επτά επιθετικούς χωρίς να ξέρει κανείς ποιος θα δημιουργήσει και ποιος θα αμυνθεί. Αν ήξεραν οι άνθρωποι σε ποιες θέσεις έπαιζαν.

Χθες είχαμε οδυνηρό μακελειό. Κυρίως για τους είκοσι χιλιάδες που ανέβηκαν στον Βόλο. Μακελειό διπλό : Αν ξεκινήσω οπαδικά, θα μιλήσω για τον διαιτητή. Ένας απαράδεκτος διαιτητής, που φοβόταν και τη σκιά του. Ένας διαιτητής κίνδυνος θάνατος για το άθλημα. Ελάχιστη προσωπικότητα, που είτε έκανε τα λάθη του μόνος του και τον διόρθωνε το var, είτε δεν ήθελε να παιχτεί παιχνίδι. Θέλετε να ήταν στημένος; Άντε και ήταν. Δεν μου αρκούν εμένα αυτές οι δικαιολογίες.

Διότι είπαμε ότι χθες είχαμε διπλό μακελειό. Και η δεύτερη πλευρά ήταν το δικό μας αγωνιστικό. Φταίει δηλαδή ο Τσιμεντερίδης για τη μαλακία του Ρότα; Φταίει ο Τσιμεντερίδης για τη μαλακία του Πήλιου; Φταίει ο Τσιμεντερίδης για τις αποβολές του πάγκου; Ναι φταίει θα πει ο οπαδός. Αυτός που αποθέωνε την ομάδα στο τέλος με το περίφημο, νάτοι οι πρωταθλητές. Δικαίωμα του βέβαια να μην καταλαβαίνει τι είδε χθες.

Τις αποφάσεις τις πήρε το var, άρα ας βγάλουμε την ελάχιστη προσωπικότητα του Τσιμεντερίδη εκτός κάδρου. Στο κάδρο ας βάλουμε τον Νίκολιτς, που βέβαια αυτός μας έχει φέρει εδώ και σε αυτόν οφείλονται οι απαιτήσεις που πλέον έχει ο Αεκτζής. Ε αυτός λοιπόν ήταν κι ο υπεύθυνος χθες για το χάλι που είδαμε. Με λάθος διάβασμα του αγώνα, με λάθος ναρκισισμό λόγω του πάρτυ που θα είχαμε στα τσιπουράδικα και με λάθος διαχείριση του εαυτού του αλλά και των αλλαγών του.

Ένα ποδόσφαιρο αναχρονιστικό, στηριγμένο στις στατικές φάσεις κι απόλυτα προβλέψιμο. Με τους ελαφρόμυαλους της ενδεκάδας να στερούν από την ομάδα, κάποια νίκη. Με τον Μάνταλο μέσα, τον αρνητικότατο Γιόβιτς προς Θεού μην τον ακουμπήσουμε, με τον Ελίασον να βρει κάποια σέντρα και τον Κοϊτά να πάει στο ένας με έναν. Και να βγαίνει έξω ο Μαρίν, ο μόνος που μαζί με τον Ρέλβας και τον Βίντα, ξέρανε πού πατάγανε και τι γύρευαν χθες. Και να καταλήγουμε με χαφ που παίζανε μπακ ή με παίκτες πιο αργούς κι από την επανάληψη.

Αυτό δηλαδή θέλουμε τελικά; Να μην κάνουμε κανένα λάθος και να ψάχνουμε κάποια στατική φάση ή έστω μια κάποια σέντρα για να κερδίσουμε τον Βόλο; Πού είναι ο ρυθμός; Πού είναι η πίεση; Πού είναι οι αυτοματισμοί; Πού είναι η ορθολογική ανάπτυξη; Μιλάμε για μπάλα καφενείου και μιλάμε για ένα Ουρτάδο, που χόρευε όλη την άμυνα μας. Ναι συμφωνώ ότι ο διαιτητής έδινε πανεύκολα το φάουλ στον Βόλο κι έκοβε τον ρυθμό. Ο Νίκολιτς είχε προετοιμαστεί για διαιτησία υπέρ μας; Για να βλέπουμε τα χάλια μας τα λέω αυτά κι εν όψει μπαράζ κι Ευρώπης. Και να μην νομίζουμε ότι αν εξακολουθούσαμε σαν πρωτοπόροι, θα είχαμε και το πρωτάθλημα κατά το σύνθημα που ακούστηκε.

Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις μόνο τον Ρέλβας και τον Μαρίν μέσα στο γήπεδο. Είναι λυπηρό να βλέπεις αυτόν τον Γιόβιτς. Το πιο λυπηρό όμως είναι να βλέπεις κόκκινες στον πάγκο, που φυσικά την απειθαρχία του προπονητή να την ακολουθούν κι οι παίκτες : καμία δεν φάγαμε για το παιχνίδι, όλες ήταν για διαμαρτυρίες. Είμαστε οι καλύτεροι και προσπαθούν να μας σταματήσουν με νύχια και με δόντια. Κι άντε κι έτσι είναι. Τα δυό γκολ που φάγαμε, ήταν επειδή είμαστε οι καλύτεροι; Το ότι δεν μπορούσαμε να διασπάσουμε ένα πούλμαν, που λογικά έγινε χειρότερο μετά το 1-0, είναι επειδή είμαστε οι καλύτεροι; Για ανοίξτε ξανά τα εγχειρίδια της μπάλας.

Για μπάλα μιλάω. Και δεν μιλάω ούτε για το αν υπήρχε φάουλ στον Βίντα πριν το πέναλτυ που έκανε ο Πήλιος, μόνος κι ανενόχλητος. Ούτε θα ψάξω να βρω αν το πέναλτυ που μας δόθηκε αλλά τελικά δεν δόθηκε, ήταν ή δεν ήταν, χέρι στήριξης. Για μπάλα μιλάω κι όχι για τα σημεία κάποιου πυγμαχικού αγώνα. Ούτε θα ασχοληθώ με την κατοχή της μπάλας ή με το δοκάρι του Γιόβιτς. Η ΑΕΚ ήταν απαράδεκτη κι αν είμαστε διαφορετικοί σε σχέση με τους άλλους, τότε ναι με αυτήν την απόδοση χθες, δεν δικαιούμασταν τίποτα και πάλι καλά που πήραμε ισοπαλία με το τυχαίο σουτ του Ρέλβας.