Περίμενα καιρό ένα ήσυχο απόγευμα
Περίμενα μετά από καιρό, ένα ήσυχο απόγευμα. Να κερδίσουμε το παιχνίδι, και να δούμε και κάποια καλή μπάλα, ξεάγχωτα. Εντάξει, ΑΕΚ είμαι αλλά κάποιες στιγμές, θέλεις και κάποιες στιγμές δροσιάς. Να δεις και κάποιαν γκόμενα στο γήπεδο. Μην είσαι καρφωμένος στο χρονόμετρο ή σε κάποια άλλη λεπτομέρεια που γίνεται στο γήπεδο. Δεν παίζεις εσύ, όπως φανταζόσουν μικρός, ούτε πας στα μπουζούκια νομίζοντας ότι δεν πρέπει να σου ξεφύγει νότα, λες κι είσαι στην όπερα.
Και φρόντισε η ομάδα. Καθάρισε το παιχνίδι, γρήγορα κι εύκολα. Θα μπορούσα να πω, ψεκάστε, σκουπίστε κι ηρεμείστε, παραφράζοντας. Ήταν μια ομάδα ποίημα. Με απίστευτες αλληλοκαλύψεις, με τρομερή κατοχή μπάλας στο κέντρο, και με θαυμαστή συγκέντρωση. Είτε μιλάμε για πλάνο επιθετικό, είτε αμυντικό. Κι ας είχε χθες επιπόλαιο τον Ρέλβας. Το δικαιούται. Τον κάλυψαν όλοι οι άλλοι. Ο παγκόσμιος Βίντα, όποτε χρειάστηκε, ο εκπληκτικός κορυφαίος χθες Πινέδα, ο Μάνταλος κι ο Περέιρα, μαζί με τον Κοϊτά και τον Πήλιο, που ισορροπούσαν τον αστείο Ρότα.
Η ΑΕΚ έπαιξε σαν πολλή μεγάλη ομάδα. Ήξερε ακριβώς τι ζητούσε στο γήπεδο, απέναντι όμως σε μια ομάδα που ζήτησε να παίξει μπάλα. Μια ομάδα που δεν κλείστηκε και κοίταξε στα ίσια την ομάδα μας. Μάλλον γι’ αυτό, δεν υποφέραμε χθες. Βρήκαμε την ορθολογική ανάπτυξη, βρήκαμε τους χώρους και τα λάθη, και ξεδιπλώθηκαν τα ατού των παικτών μας, κλειδώνοντας το παιχνίδι από το πρώτο μέρος. Άλλοτε σαν τακτικές επιθέσεις, κι άλλοτε σαν αντεπιθέσεις. Όλα με την σφραγίδα του Πινέδα αλλά και την σιγουριά του Μάνταλου.
Ξέραμε τι να κάνουμε. Εκεί που χρειαζόταν τρέξιμο, υπήρχε. Εκεί που χρειαζόταν κάλυψη είτε στον χώρο, είτε σε επίπεδο μαν του μαν, υπήρχε πάντα το κλειδί και η λύση. Ήταν μια καλοκουρδισμένη μηχανή η ομάδα, φάνηκε περισσότερο στο πρώτο λόγω των γκολ, όμως ήταν φανερά ισοδύναμη και στο δεύτερο μέρος, που μπήκε για να κρατήσει το προβάδισμα της αλλά και να δώσει χρόνο σε αλλαγές, χρήσιμες για αγωνιστικά λεπτά χθες, αλλά διφορούμενες για το μέλλον. Εντάξει ο Σαχαμπό, που κατάντησε ανέκδοτο για την κερκίδα, αλλά ο Γκρούγιτς; Σε ποιο παιχνίδι δηλαδή θα ξεκινήσει; Φυσικά τα πάντα οφείλονται στον Νίκολιτς, αλλά η πλάκα ας είναι δημοσιογραφική.
Ας μην κολλάμε όμως. Πλάκα κάνει ο Νίκολιτς, πλάκα θα κάνουμε κι εμείς. Πλάκα θα κάνει και η τύχη, που η ΑΕΚ τερμάτισε πρώτη, με γκέλες των αντιπάλων. Απίστευτες σε κανονική ροή και φυσικά απίστευτες με όσο δηλητήριο χύνει η κακομοιριά της προσφυγιάς. Εγώ ουδέποτε ασχολήθηκα εδώ με αυτά, άντε ίσως σε ένα παιχνίδι. Όλα τα άλλα ήταν στα χέρια της ομάδας ή στο τραπέζι του προέδρου. Και φυσικά όταν τα σπάγανε παρέα οι εφοπλιστές στο Ελιζέ του Λονδίνου, μια χαρά ξέρουν και πώς να μοιράσουν τα πάντα σε ένα κωλοχώρι. Το βασικό είναι να είμαστε φίλοι εμείς και να γελάμε. Σε νοιάζει ας πούμε στα μπουζούκια, ποιος πηδάει ποιον;
Συγχαρητήρια λοιπόν για χθες. Συγχαρητήρια για όλη τη σεζόν. Είμαστε πρώτοι και μακάρι η κλήρωση να μας κάνει τα κέφια. Να μην έχουμε την αλογοτροφή στο πρώτο παιχνίδι. Να έχουμε τους βλάχους από το χωριό και μακάρι στο χωριό τους. Η ΑΕΚ για να είναι σωστή, πρέπει να πάρει την Φιλαδέλφεια, να κάνει διπλό στο χωριό και να βγάλει ισοπαλίες εκτός έδρας στην Αθήνα. Καλούς μπακαλιάρους….
