Το πίστεψαν περισσότεροι…
Οι όμορφες Κυριακές, ας είναι και Σάββατα δεν θα μας χαλάει καθόλου…, στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας δείχνουν να επέστρεψαν μετά από δύο με τρία χρόνια (ας βάλει ο καθένας το δικό του χρονικό περιθώριο). Η ΑΕΚ μπήκε το βράδυ της Κυριακής μέσα στο γήπεδο σαν ΑΕΚ, καθάρισε νωρίς νωρίς την Κηφισιά και μας έκανε όλους να ψάχνουμε να βρούμε απάντηση στο εξής δίλημμα: προτιμάμε νίκες άνετες από την αρχή και μετά βαρεμάρα, ή νίκες αγχωτικές (νίκες πάντως…); Απάντηση; Νίκες να έρχονται και ας φοράνε όποια ρούχα θέλουν…
*******
Λέω πως επέστρεψαν οι όμορφες Κυριακές, γιατί εννοώ όλο το πακέτο. Συνολικά… Σκας από νωρίς στην περιοχή και εκτός από τις χωροταξικές της ομορφιές χορταίνει και το μάτι σου κιτρινό(μαυρο). Αδημονία για το ματς, ατέρμονες ποδοσφαιροσυζητήσεις, το ρόφημα και το έδεσμα που προτιμάει ο καθένας και η κάθε μία, όλες οι έγνοιες της καθημερινότητας έχουν εξοριστεί… Η αλληλουχία συνεχίζεται με τον πιο γλυκό τρόπο, γιατί ακολουθεί η αποκορύφωση. ΑΕΚάρα υποψήφια πρωταθλήτρια, γκέλες Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ και συνθήματα από τους φίλους της ΑΕΚ που να αρμόζουν στην περίσταση… Και μετά, αποχώρηση από το γήπεδο με ευδιάκριτα τα βλέμματα της αποφασιστικότητας, της ατελείωτης χαράς για τις ανέλπιστες γκέλες των άλλων, και της έντονης αδημονίας για τα επόμενα. Δεν ξέρω πόσοι το πίστευαν πριν, αλλά μετά την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου το πίστεψαν περισσότεροι…. Και Ενωσίτες, και λοιποί δημοσιολογούντες, υποστηρικτές άλλων ομάδων και πάει λέγοντας… Ποιο; Καταλαβαίνετε τι εννοώ…
***********
Πρακτικά δεν κατακτήθηκε από την ΑΕΚ το βράδυ της 22ας Μαρτίου απολύτως τίποτα το ουσιαστικό. Μάγκες, με μία ήττα στην επόμενη αγωνιστική πάει το προβάδισμα, τα φίδια του άγχους μας σφίγγουν εκ νέου (πιο έντονα από τις προηγούμενες φορές…), οι μουρμούρες γίνονται ακόμα και ημι-χολή και η συνέχεια θα μοιάζει με μαρτύριο. Που έτσι και αλλιώς είναι, και θα είναι μέχρι την τελική αποσαφήνιση και με μαθηματικό τρόπο των οριστικών βαθμολογικών δεδομένων. Αυτή η στιγμή, όμως, αργεί πολύ, οπότε αδέρφια Ενωσίτες προετοιμαζόμαστε όλοι από τώρα. Αγοράζουμε τα χάπια μας (το λέω χιουμοριστικά), τα έχουμε μαζί μας και ο νους μας μπαίνει σε διαρκή ετοιμότητα. Ψυχραιμία, αισιοδοξία και διάθεση για μάχη. Μάχη και στα γρασίδια από τα παιδιά του μαέστρου από τη Σερβία που κάθεται στον ενωσίτικο πάγκο, μάχη και στις κερκίδες της Νέας Φιλαδέλφειας.
Την Κυριακή, όμως, που επέστρεψε στην ΑΕΚ το προβάδισμα στη βαθμολογία (με γκέλες που λίγοι περίμεναν από τους άλλους δύο) τα σημάδια έκλεισαν το μάτι. Για πρώτη φορά φέτος με τόσο έντονο και “προκλητικό” υπέρ της ΑΕΚ τρόπο. Εδώ ακόμα και ο σπανιότατος τρόπος με τον οποίο έγινε το 2-0 απέναντι στην Κηφισιά σε κάνει να χαμογελάς κάπως αμήχανα…. Επηρεάζουν όλα αυτά την εξέλιξη ενός πρωταθλήματος ή είναι στο μυαλό μας; Αυτά τα σημάδια, λοιπόν, δεν παίζουν μπάλα. Επηρεάζουν, όμως, ψυχολογίες, δίνουν αύρες, αγχώνουν τους άλλους, και επειδή άνθρωποι τα προκαλούν προμηνύουν σε μεγάλο βαθμό και ανθρώπινες πράξεις. Για αυτό, είμαστε πλέον πιο αισιόδοξοι, αλλά τώρα όλα είναι πιο απαιτητικά, όλα είναι κρίσιμα, όλα θα μας μείνουν στις μνήμες. Αυτή τη στιγμή, οι ανησυχίες έχουν μετακομίσει σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη, αλλά ξέρουμε πολύ καλά πως υπάρχουν ξενοδοχεία και στη Νέα Φιλαδέλφεια για να διανυκτερεύσουν… Αν και δεν είναι ανάγκη, αλλά τέλος πάντων…
************
Σε κάθε περίπτωση, για τα play offs θα μιλήσουμε όσο πλησιάζει η έναρξή τους. Στο τώρα, ένα πράγμα οφείλουμε να πούμε: η ΑΕΚ του Νίκολιτς έκανε μία πολύ καλύτερη πορεία στην κανονική περίοδο από αυτήν που περίμενε και ο πιο αισιόδοξος άνθρωπός της. Και δεν εννοώ οπαδό, αλλά οποιοδήποτε υποθετικό στέλεχος (μέσα από τον οργανισμό) που ήξερε το πλάνο, το σχεδιασμό και τις εν δυνάμει δυνατότητες εκ των προτέρων. Πριν τις οσμιστούμε εμείς, πριν τις πάρει χαμπάρι η ποδοσφαιρική πιάτσα. Πριν εμφανιστούν στα γήπεδα και στα ματς…
Και πώς πιστοποιείται πως τα πήγε καλύτερα η ΑΕΚ; Ένα σωρό μαρτυρίες έχουμε… Η βαθμολογία, τα σχόλια της πιάτσας, οι συγκρίσεις με το πρόσφατο παρελθόν, οι αριθμοί, η αγωνιστική εικόνα (και όσον αφορά στα πλεονεκτήματα, και όσον αφορά στα μειονεκτήματα…), η γενική αίσθηση που σου αφήνει κάθε ομάδα, και -να και το προηγούμενο που λέγαμε…- τα σημάδια της τελευταίας αγωνιστικής που έφεραν την Ένωση μόνη πρώτη στη βαθμολογία ξανά… Επαναλαμβάνω: τίποτα δεν σημαίνει αυτό, μόνο η ΑΕΚ μπορεί με την απόδοσή της και κυρίως τα αποτελέσματά της να το κάνει να σήμαινε πρόωρα τα πάντα…
ΥΓ. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, τότε και το βράδυ μετά το ματς εντάσσεται στο πακέτο της όμορφης Κυριακής. Ακόμα και τα χαμόγελα πέφτουν αβέρτα (ο φίλος Μάριος είναι αδιάψευστος μάρτυρας) και το μπιφτέκι σου φαίνεται αίφνης πως είναι το καλύτερο που έχεις φάει ποτέ… Και οι φίλοι της ΑΕΚ που τρώνε δίπλα σου σου μοιάζουν σα μέλη της δικής σου οικογένειας, και οι φανέλες που φορούν (όσοι φορούν…) λάμπουν και η οθόνη της τηλεόρασης δείχνει τον Ουρτάδο και τον τερματοφύλακα της ΑΕΛ ως τους πιο σπουδαίους ποδοσφαιριστές σε όλη τη Γη αυτό το βράδυ… Και ας μη βρήκαμε ποτέ στο ίντερνετ στοιχεία για άτομο Ολλανδικής καταγωγής που κατά κάποιο τρόπο σχετίζεται με άλλα μας ποδοσφαιρικά απωθημένα (με έντονο το άρωμα εντοπιότητας)…
Εγώ, προσωπικά, είχα ξεχάσει πως ήταν η άνοιξη του 2023, αλλά ξανά παίρνω δείγμα που μπορεί να με βοηθήσει να θυμηθώ. Πώς το έλεγαν τα Ξύλινα Σπαθιά; Τώρα αρχίζω και θυμάμαι, ένα πράγμα… Έγιναν πολλά από τότε, αλλά έπρεπε να γίνουν γιατί μόνο έτσι αποκαθίσταται η φυσική τάξη σε όλα. Η ΑΕΚ της Νέας Φιλαδέλφειας την άνοιξη του 2024 έκλεισε τον προηγούμενο κύκλο και το καλοκαίρι του 2025 ξεκίνησε ο επόμενος (ο πιο συμβατός, μάλλον, με τα θέλω των φίλων του συλλόγου μας…). ΑΕΚ μπορείς να μας κάνεις να μιλάμε για την άνοιξη του 2026 και το χαμόγελό μας να μη μπορεί να συγκρατηθεί με τίποτα; Δεν στο ζητάμε. Απλά το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας… Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο…
