Εδώ που φτάσαμε…

Εδώ που φτάσαμε δεν έχει τόση σημασία το πώς έρχεται ένα αποτέλεσμα όσο το ίδιο το αποτέλεσμα. Θα είχε σημασία το πώς ήρθε αυτό το 0-0 στη Λεωφόρο, μονάχα αν υπήρχε μεγάλη απόκλιση από το μέσο όρο απόδοσης που έχει η ΑΕΚ και στα play offs και πιο πριν… Κάτι τέτοιο, όμως, δεν συνέβη, γιατί χωρίς να είναι πολύ καλή, δεν ήταν και κακή… Άρα, μένουμε στο γεγονός πως σε μία αγωνιστική που η Ένωση δεν νίκησε, που έκανε την πρώτη της γκέλα (αν μπορούμε να πούμε γκέλα μία ισοπαλία σε play offs με τέσσερις ομάδες στην έδρα ενός αντιπάλου από αυτούς) αύξησε τη διαφορά στη βαθμολογία. Το θρίλερ συνεχίζεται, με την ΑΕΚ να έχει για τα καλά το πάνω χέρι… Εντάξει, αγχωνόμαστε με την αριθμητική του τίτλου, αλλά οι άλλοι πιστεύουν από μόνοι τους πως παλεύουν για τη δεύτερη θέση…

**********

Ρέλβας: «Το πιο θετικό σήμερα θα ήταν να κερδίσουμε. Δεν είναι εύκολη διαδικασία τα play offs. Δεν έρχονται πάντα όπως τα θες. Δεν μπορείς να τα κερδίσεις όλα. Να εμφανιστούμε με καλύτερη αγωνιστική συμπεριφορά στο επόμενο παιχνίδι». Λογικές και εύστοχες οι κουβέντες του παίκτη της ΑΕΚ, όπως λογικό και κατά κανόνα εύστοχο και το παιχνίδι που κάνει πάνω στα γρασίδια, αφού συνιστά και μία πολύ πετυχημένη μεταγραφική προσθήκη και έναν απαραίτητο στυλοβάτη (κυρίως στην απόκτηση αυτοπεποίθησης από την ομάδα κατά τη διάρκεια των ματς της).

Γιατί όταν έχεις ανθρώπους που στους κινδύνους δηλώνουν το παρών, εμπνέουν στους άλλους εμπιστοσύνη και κατευθύνουν κιόλας, αποκτάς τη δυνατότητα να απασχολείς το μυαλό σου όχι στο πώς θα γλιτώσεις, αλλά στο πώς θα πάρεις, στο πώς θα κατακτήσεις, αυτό που θέλεις. Υπάρχει διαφορά και ο Ρέλβας προσωποποιεί και ενσαρκώνει τη νοοτροπία μίας αθόρυβης (εν δυνάμει) πρωταθλήτριας που έχει στρατοπεδεύσει εδώ και κάποιες εβδομάδες μπροστά από τη βρύση. Η φετινή ΑΕΚ είχε αρκετά σημεία αναφοράς για αυτό έφτασε εδώ που έφτασε, τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος να είναι τόσο κοντά στον τίτλο. Δικαίως μάλιστα, και κατά γενική παραδοχή…

***********

Ο Παναθηναϊκός (πριν το πρόσφατο μεταξύ μας ματς στην έδρα του) είχε μόνο μαθηματικές ελπίδες για να αποφύγει την τέταρτη θέση. Πρακτικά, στη δική μου λογική, δεν είχε καμία, ακόμα και αν το βράδυ της Κυριακής έφευγε νικητής (που αν κρίνουμε από κάποιες ευκαιρίες στο τέλος, θα μπορούσε…). Και αυτό φάνηκε τώρα που παρότι πήρε το βαθμό χαΐρι δεν έκανε, γιατί όλα τελείωσαν και μαθηματικά… Όμως, έπαιξε στα ίσια το ματς. Όχι για να σταματήσει την ΑΕΚ. Αλλά, για να σεβαστεί τον εαυτό του, την ιστορική του σημειολογία και ίσως το γεγονός πως αποχαιρετά τη Λεωφόρο. Αυτό είναι ένα πρωτάθλημα που θέλουμε, γιατί όταν παίρνεις τέτοια πρωταθλήματα αυτά έχουν την αξία που τους αρμόζει… Και κάνουν το δικό σου επίτευγμα σημαντικότερο. Τα διορισμένα πρωταθλήματα του παρελθόντος πρόσφεραν χαρά μονάχα σε όσους ήθελαν να δείχνουν πως χαίρονται ή σε αυτούς που χαίρονται ανεξαρτήτως γενικών και ειδικών συνθηκών… Η εν συναίσθηση είναι σπουδαίο προσόν για όσους την έχουν… Για τους άλλους, δεν συνιστά έλλειψη, γιατί δεν την ξέρουν και δεν καταλαβαίνουν την προσφορά της…

Είναι σημαντικό που άκουγα το βράδυ της Κυριακής στο ραδιόφωνο τους φίλους της ΑΕΚ να εστιάζουν στη δική τους ομάδα και παρά την πίκρα της απώλειας των δύο βαθμών (και της δεδομένης παράτασης της αγωνίας) να μη στρέφονται με (απόκρυφο ή μη) μένος εναντίον του Παναθηναϊκού. Είναι δείγμα ωριμότητας να καταλαβαίνεις πως τα αποτελέσματα κρίνονται πρωτίστως από τη δική σου παρουσία. Άντε και, όχι σπάνια (ευτυχώς όχι στα φετινά play offs) και σε λανθασμένες διαιτητικές αποφάσεις… Δεν νίκησε η ΑΕΚ στη Λεωφόρο; Υπάρχει τρόπος να επανορθώσει. Και μάλιστα γρήγορος. Ποιος; Μα, τον νικάει την επόμενη αγωνιστική στη Νέα Φιλαδέλφεια…

***********

Εβδομάδα express. Τρία ματς από Κυριακή σε Κυριακή. Ένας τίτλος πρωταθλήματος τρεις διεκδικήτριες ομάδες, ένα φαβορί, εκατομμύρια άνθρωποι σε αγωνία. Ας είναι. Τι να μας πουν, το λέω χαριτολογώντας οι διαβολοβδομάδες της μπασκετικής Euroleague, μπροστά στο φινάλε (και) της φετινής ποδοσφαιρικής Super League 1… Σε κάθε περίπτωση, σε πείσμα ορισμένων νοοτροπιών μας, αρκετών παθογενειών του σύγχρονου νεοελληνικού στοιχείου. εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια έχουμε ένα πολύ δυνατό και άκρως ενδιαφέρον πρωτάθλημα. Οφείλουμε να το παραδεχτούμε. Για το οποίο ίσως στο εξωτερικό να υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που να έχουν πλέον θετική γνώμη, σίγουρα περισσότεροι από όσους το έκαναν το 2022 φερειπείν… Με την ΑΕΚ παρούσα και σε πρωταγωνιστικό ρόλο… Αν το καλοσκεφτούμε από τότε που η ομάδα γύρισε στα ιερά χώματα της πιο όμορφης (στη δική μας σκέψη) περιοχής της Αθήνας, μόνο πέρυσι το διάστημα Μάρτιος-Μάιος η ΑΕΚ δεν έκανε πρωταθλητισμό. Όλους τους άλλους μήνες έκανε και ανάγκασε και την τροπαιοθήκη της να βρει χώρο… Ωραία πράγματα, δεν συμφωνείτε;

**********

Συχνά στο εγχώριο ποδόσφαιρο αναπτύσσονται φημολογίες. Δηλαδή, τι συχνά; Σχεδόν κάθε εβδομάδα… Ορισμένες φορές αυτές λειτουργούν σαν πυρκαγιές σε παρθένα δάση. Προχωράνε, προχωράνε και σταματημό δεν έχουν. Πριν το ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός ακούγαμε πολλά. Στο γήπεδο είδαμε συγκεκριμένα πράγματα. Επομένως; Ας βλέπουμε τα ματς και ας κρίνουμε μετά. Ο ΠΑΟΚ έκανε μεγάλη ζημιά στον Ολυμπιακό, διευκόλυνε τον εαυτό του στην υπόθεση δεύτερη θέση και παρέμεινε (μαθηματικά περισσότερο, αλλά και ουσιαστικά επίσης…) στο κυνήγι του πρωταθλήματος. Βέβαια, η ΑΕΚ πήρε ένα βαθμό που μετέτρεψε το δικό της μαξιλαράκι ασφαλείας σε ακόμα ισχυρότερο… Για αυτό, όταν ένα ματς δεν μπορείς να το κερδίσεις, ή είναι δύσκολο, φροντίζεις να μη χάσεις και μετά ό,τι μπορείς, μπορείς…