Απαιτήσεις εντελώς πιο μεγάλες και πιο δύσκολες
Γενικώς, εδώ και πολλούς μήνες όλοι οι Ενωσίτες εμπιστευόμαστε τον κ. Μάριο Ηλιόπουλο. Εδώ και κάποιους μήνες λατρεύουμε το Μάρκο Νίκολιτς και θεωρούμε τον Ριμπάλτα τον πιο απαραίτητο άνθρωπο για τη σωστή λειτουργία του ποδοσφαιρικού κομματιού της αγαπημένης μας ΑΕΚ. Γιατί όλα αυτά; Γιατί πέρυσι που είχαν αυτοί από μόνοι τους τα ηνία της ΑΕΚ (σε αντίθεση με τη σεζόν 2024-2025, που μάλλον είναι μία από τις πιο περίεργες στη σύγχρονη ιστορία της Ένωσης, στο ποδόσφαιρο) πήραν πρωτάθλημα!
Στο σήμερα, λοιπόν, εντελώς εύλογα υπάρχει το εξής κλίμα: “O Νίκολιτς ξέρει”. Από πού προκύπτει αυτή η βεβαιότητα; Καταρχήν, από πέρυσι που χώρισε τη σεζόν σε στάδια και ανταπεξήλθε με ακρίβεια 90% σε όλα. Ο άνθρωπος καταλαβαίνει, μπήκε δηλαδή από την αρχή στο νόημα, πού βρίσκεται, τι ανάγκες υπάρχουν, που χωλαίνει το πράγμα, ποια είναι τα προτερήματα, τι πρέπει να γίνει, τι δυνατότητες υπάρχουν για να γίνει ή μη αυτό που πρέπει κοκ. Ο Νίκολιτς διαβάζει τα δεδομένα με ακρίβεια ανθρώπου υψηλών απαιτήσεων, που προέρχεται (να το πω κάπως σχηματικά…) από άλλους τομείς της δημόσιας ζωής… Τώρα, το αν του βγαίνουν τα σχέδιά του, μόνο η πράξη το επιβεβαιώνει ή μη. Αλλά, και να μη βγει κάτι δεν χαώνεται, επιστρατεύει αμέσως κάτι το διαφορετικό, και το παλεύει με σθένος και αυτοπεποίθηση που “προδίδει” η ηρεμία της όψης του….
Φέτος, μάλλον η περσινή ΑΕΚ δεν θα τα κατάφερνε να ανταποκριθεί στις πολύ δύσκολες υποχρεώσεις που θα έχει μπροστά της. Όχι γιατί δεν είναι ήδη πολύ καλή ομάδα. Είναι, και αυτό το αναγνωρίζουν εδώ και περίπου έξι μήνες όλοι οι αντίπαλοι. Αλλά, γιατί οι απαιτήσεις είναι εντελώς πιο μεγάλες και πιο δύσκολες. Όμως, υπάρχουν βάσεις. Στέρεες… Ξέρουν όσοι ήταν πέρυσι στην ομάδα πώς λειτουργεί, τι θέλει, και πώς το παίρνει στην καθημερινότητα της ομάδας ο Νίκολιτς. Και κυρίως τον σέβονται τόσο πολύ ώστε οι επιθυμίες του να είναι σαν άμεσα προστάγματα για μάχη. Αρχές Αυγούστου, λοιπόν, και έρχονται καινούριοι παίκτες, καταστρώνονται νέα αγωνιστικά πλάνα, περιγράφονται τα θέλω και οι δυσκολίες. Με τα δεδομένα της υψηλής νοητικής λειτουργίας, της άρτιας σωματικής και της σωστής ψυχικής λειτουργικότητας η πρωταθλήτρια Ελλάδας ΑΕΚ θα δώσει τις μάχες της για πολύ καλά πράγματα και φέτος. Σε Ελλάδα και Ευρώπη. Χαιρόμαστε πολύ για το επίπεδό στο οποίο βρίσκεται. Τη στηρίζουμε, ελπίζουμε, αισιοδοξούμε, περιμένουμε, αγαπάμε και λατρεύουμε συνάμα!
Εγώ, προσωπικά, θέλω δεύτερο σερί πρωτάθλημα. Γιατί σε ένα τέτοιο (διόλου απίθανο με τα δεδομένα του σήμερα) σενάριο γράφεται ιστορία, γιατί σπανίζουν αυτά στις διαχρονικές συνήθειες της ΑΕΚ, γιατί εδραιώνεσαι στις συνειδήσεις σύσσωμης της εγχώριας ποδοσφαιρικής πιάτσας, γιατί δικαιούσαι ως σωματείο για όλα όσα πρεσβεύεις, για όλα όσα έχεις περάσει, υψηλές πτήσεις διαρκείας και όχι πυροτεχνήματα της μίας σεζόν… Από την άλλη πλευρά, είσοδος στη League Phase του UEFA Champions League σημαίνει έσοδα. Πολλά έσοδα, (υπερ)αρκετά να διασφαλίσουν ένα σημαντικό παρόν και να αυξήσουν την προοπτική του μέλλοντος σε κοντινά πλαίσια με τις πιο λογικές και μεγάλες συνάμα επιθυμίες των φίλων της ομάδας. Κανονικά εδώ η κουβέντα τελειώνει… Αλλά και το ονόρε, η χαρά να δει από κοντά ο κόσμος της Ένωσης μεγάλα ονόματα (κλαμπ, προπονητές και παίκτες) του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, να νιώσουμε όλοι τμήμα της ελίτ, είναι σημαντικά στοιχεία που θα τα βρει η ΑΕΚ μπροστά της. Με άλλον αέρα θα κινείται στο άμεσο μέλλον, αν διαχειριστεί σωστά τα δρώμενα και τα περιβάλλοντα στα οποία θα κινηθεί αν προκριθεί στους ομίλους… Αλλά, και πιθανές αγωνιστικές επιτυχίες, ιστορικές νίκες, ακόμα και ισοπαλίες…, απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους είναι πράγματα που σε βοηθάνε ποικιλοτρόπως. Ας είναι.
Το μεγάλο ζητούμενο; Πάνω από όλα ευπαρουσίαστες εμφανίσεις. Να σε θυμούνται μετά οι αντίπαλοι και να λένε “καλή ομάδα αυτή η ΑΕΚ Αθηνών”… Βέβαια, με αντιπάλους όπως η Παρί, η Μπάγερν, η Μάντσεστερ Σίτυ, υπάρχει ο κίνδυνος να φας δυνατές σφαλιάρες, για αυτό προσοχή. Όμως, αν μπούμε στους ομίλους (ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟΣ ΓΥΡΟΣ ΠΙΟ ΠΡΙΝ, δεν το ξεχνάμε αυτό μέχρι να ολοκληρωθεί και ο επαναληπτικός αγώνας…), ρε μάγκες 90 λεπτά είναι… Με σύνεση, με καλή σωματική κατάσταση και μυαλό θα περάσουν. Κίνητρο είναι, όχι συνθήκη φόβου… Αλλά, ψυχραιμία, ΤΟ ΞΑΝΑΛΕΩ, προέχει η μάχη για την πρόκριση. Και μετά θα τα δούμε όλα με τον τρόπο που αρμόζει. Προς το παρόν, δουλειά, δουλειά, δουλειά (το αγωνιστικό τμήμα) και ψυχραιμία (όλοι μας)…
YΓ. Οι μεταγραφές που κάνει αυτό το καλοκαίρι η ΑΕΚ είναι ενδεικτικές του τρόπου σκέψης που διακατέχει τα ηγετικά κλιμάκια του κλαμπ. Αποφυγή σπατάλης, φανταχτερών κινήσεων εντυπωσιασμού και αμφίβολης ή (πολύ) ρισκαδόρικης ουσίας. Αντιθέτως, έλευση στοχευμένων προσώπων, σημαντικών εργαλείων που κάνουν κάποια πράγματα πολύ καλά και που λείπουν από τη συμπλήρωση ενός προκαθορισμένου από Ριμπάλτα και Νίκολιτς (αγωνιστικού) παζλ. Και με χρηματικά ποσά που δεν τα λες και μικρά, αλλά είναι σε κάθε περίπτωση συμβατά με τις δυνατότητες της ΠΑΕ και τη δίψα για αγωνιστική επιτυχία. Τώρα, το τι θα βγει μέσα στο γήπεδο τους επόμενους μήνες δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Είμαστε, όμως, σίγουροι πως το καλοκαίρι αυτό στην ΑΕΚ “δεν τα έξυναν”. Ούτε, αναιτιολόγητα και “καταχρηστικά” κατέβασαν τον πήχη των απαιτήσεων. Επενδύουν στη δουλειά και στα εργαλεία (που χρειάζεται ο Νίκολιτς για να την κάνει σωστά και με πληρότητα)… Μία τεχνοτροπία που αρέσει σε πολλούς…
