Αν είχε κάνει και σωστή προετοιμασία, τι (παραπάνω) θα γινόταν;
H πρώτη αγωνιστική του φετινού πρωταθλήματος της Basket League ήρθε να μοιράσει χαστούκια… Χαστούκια στις βεβαιότητες. Ποια ήταν τα δεδομένα πριν τους αγώνες της πρεμιέρας; ΠΑΟΚ και Άρης εμφανίζονταν φουριόζοι και έτοιμοι για μεγάλα πράγματα, η ΑΕΚ ήταν με προβλήματα, με τον κόσμο της παγωμένο και ένα ξεκίνημα αρκετά αβέβαιο και επίφοβο για ολικές λοξοδρομήσεις… Και τελικά τι είδαμε; Μία ΑΕΚ στη συνέχεια του περσινού καλού της εαυτού, έναν ΠΑΟΚ που να νικάει με την ψυχή στο στόμα και έναν Άρη να αποτελεί το θύμα της πρώτης αγωνιστικής…
Να είμαστε ειλικρινείς… Περίμενε κανένας τέτοιες εξελίξεις; Εγώ, πάλι, όχι. Αφήνω στην άκρη τους Θεσσαλονικείς και πάω στην ΑΕΚ. Το φοβόμασταν πολλοί αυτό το ματς πριν γίνει. Και εγώ ανησυχούσα. Η ΑΕΚ δεν είχε κάνει την προετοιμασία που έπρεπε. Αλλά, ρε παιδιά, αν είχε κάνει και σωστή προετοιμασία, τι (παραπάνω) θα γινόταν; Ο κόσμος που βρέθηκε στο κλειστό των Άνω Λιοσίων, ανάμεσά τους κι εγώ, βαρέθηκε να χειροκροτεί. Η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα έδειξε πως έχει αυτοσεβασμό. Και οι ομάδες που διαθέτουν μπόλικο από αυτόν μπορούν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που έχουν… Πάνω σε αυτόν πρέπει να στηρίξει την προσπάθειά της στην πολύ απαιτητική φετινή σεζόν…
Επιθετική παραγωγικότητα; Άψογη. Μεγάλη. Για πρεμιέρα αρκετά μεγάλη. Με πλουραλισμό. Με συνεργασίες, με ατομικές ενέργειες, από κοντά, από μακριά. Άμυνα, όπως πρέπει, άμυνα για να σου δώσει νίκη, άμυνα που αναγκάζει τον αντίπαλο να παραδεχτεί στον εαυτό του πως “σήμερα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα”… Μία ΑΕΚ που όσο πλησίαζε η λήξη του αγώνα, αντί να χαλαρώσει, έπαιζε λες και η διαφορά ήταν μικρή… Μία ΑΕΚ που οι παίκτες της ήθελαν να δώσουν απαντήσεις και να πείσουν τους εαυτούς τους πως η φετινή σεζόν δεν είναι βάρος… γεμάτο παγίδες, αλλά μονάχα κίνητρο… Μία ΑΕΚ που έχει ποιότητα. Όχι, όχι. Δεν παίρνουν τα μυαλά μας αέρα. Μπορεί στο επόμενο ματς να δούμε κάτι διαφορετικό. Για να σχηματίσουμε ολοκληρωμένη άποψη για το φεγγάρι στο οποίο βρίσκεται μία ομάδα, χρειάζεται μία πεντάδα συνεχόμενων αγώνων. Στην πρεμιέρα το Μαρούσι ήρθε στην έδρα της ΑΕΚ με φιλοδοξίες και τελικά τις φιλοδοξίες τις απέκτησε για τη συνέχεια η ίδια η ΑΕΚ…
YΓ. Όσοι δεν βρέθηκαν στο κλειστό έκαναν τις επιλογές τους. Να ξέρουν πως αν η ομάδα πάει καλά, θα τους βάλει σε δίλημμα… Ας μείνουμε σε όσους ήρθαν, ακόμα και σε αυτούς που διατηρούν έντονες διαφωνίες με την (σχεδόν υποχρεωτική…) παραχώρηση του κλειστού των Άνω Λιοσίων στον Ολυμπιακό, με την έλευση στο έμψυχο δυναμικό του Γ. Λαρεντζάκη, με το οικονομικό βεληνεκές του Μάκη Αγγελόπουλου και τις προοπτικές που σύμφωνα με αυτούς (δεν) δίνει στην ομάδα. Αυτοί σίγουρα ευχαριστήθηκαν που είδαν μία ΑΕΚ καλύτερη από όσο περίμεναν… Μία ΑΕΚ που τους ανάγκασε να παρακολουθούν με ευχαρίστηση τον αγώνα και να ξεχάσουν τον Ολυμπιακό, και όλα τα άλλα. Τελικά, μάγκες, στον ομαδικό αθλητισμό ένα είναι το μεγάλο κλειδί: να έχεις καλή ομάδα που παίζει αυτό που μπορεί και παίρνει αποτελέσματα…
YΓ1. Το πρόβλημα της μετακίνησης κόσμου στο κλειστό των Άνω Λιοσίων μέσω συγκοινωνίας παραμένει άλυτο… Δεν θέλω να παραπονεθώ, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα με ποιο σκεπτικό χτίστηκε αυτό το υπέροχο κλειστό γυμναστήριο κάποτε στη συγκεκριμένη περιοχή, χωρίς να υπάρχει σχετική μέριμνα για τα ΜΜΜ… Κανονικά, σε κάθε μου κείμενο για το μπάσκετ της ΑΕΚ θα πρέπει να το καθιερώσω ένα υστερόγραφο για το συγκεκριμένο ζήτημα… Δεν φοβάμαι πως θα κουράσω, αλλά με παγώνει η ιδέα να γράφω το αυτονόητο χωρίς κανένα αντίκρυσμα… Εύχομαι τα επόμενα χρόνια να αρχίσει πραγματικά η ανάπλαση της περιοχής, η αναβάθμισή της, με τη μπασκετική ΑΕΚ να αποτελεί βασικό πυλώνα και εστία συνάμα των όσων θα διαδραματίζονται…ΝΒΑ Εurope, (μας) ακούς;
