ΣΚΕΨΕΙΣ

Τα ματς του Champions League δεν παίζονται μόνο, αλλά σε παίζουν κιόλας…

Κάθε βράδυ που συνοδεύεται από ήττα της ομάδας μας είναι δύσκολο. Όπως και οι επόμενες μέρες… Αλλά, εδώ που έχει μπλέξει (το λέω με την καλή έννοια) η ΑΕΚ, και εννοώ τη League Phase του UEFA Champions League, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Παρά να παίζει τα ματς, να τα δίνει όλα, να βλέπει τα τελικά αποτελέσματα και να παίρνει μαθήματα και από τα καλά αποτελέσματα (όπως στην πρεμιέρα με τη νίκη επί της ΛΑΣΚ) και στα άσχημα (όπως με τη Σαχτάρ Ντονέτσκ στο Λονδίνο). Μόνο που τα ματς του Champions League δεν παίζονται μόνο, αλλά σε παίζουν κιόλας…

Είναι αλήθεια πως η (άκρως δικαιολογημένη…) ευφορία από τη νίκη επί της ΛΑΣΚ δεν μας άφησε και τόσο να καταλάβουμε τις δυσκολίες της διοργάνωσης. Ήρθε το δεύτερο ματς και τα δίδακτρα ήταν μάλλον ακριβά… Για να το δούμε, όμως, λίγο πιο αναλυτικά. Νομίζω πως είδαμε αυτά που ακριβώς θα υπαγόρευε η λογική μας πριν το εναρκτήριο σφύριγμα του διαιτητή. Δηλαδή; Μία ΑΕΚ διαβασμένη, με σωστή νοοτροπία (“παίζω για να νικήσω”), που θα έκανε λάθη λόγω ρυθμού, κούρασης δικής της και θα κινδύνευε να φάει γκολ σε χρόνο dt λόγω ικανότητας του αντιπάλου. Μακάρι να πήγαιναν αλλιώς τα πράγματα, αλλά δεν πήγαν… Σε ένα ματς που η ΑΕΚ έκανε αυτά που μπορούσε σε μεγάλο ποσοστό ηττήθηκε με 3-1. Αυτό είναι το UEFA Champions League. H πιο απαιτητική ποδοσφαιρική διοργάνωση στον κόσμο, μαζί με την αγγλική Premier League (να μου επιτραπεί να προσθέσω). Εκεί που το λάθος είναι σίγουρη απειλή και κάτι παραπάνω από μισό γκολ. Εκεί που εθίζεσαι να τρέχεις γιατί έχεις ξεχάσει να περπατάς. Εκεί που δεν σε διασφαλίζει πως θα πάρεις θετικό αποτέλεσμα ούτε η καλύτερη δυνατή σου εμφάνιση… Εκεί που ο χρόνος συστέλλεται και διαστέλλεται κατά το δοκούν…

Η συνέχεια είναι ακόμα πιο δύσκολη. Η ΑΕΚ δεν έχει άλλο δρόμο από το να διατηρήσει το μυαλό της καθαρό, το σώμα της ακμαίο και να δώσει τις μάχες της γνωρίζοντας τους πραγματικούς συσχετισμούς. Μη δειλιάζοντας, όμως, από αυτούς, αλλά βλέποντάς τους ως κίνητρο να δώσει τον καλύτερό της αγωνιστικό εαυτό. Κάθε ματς που δίνει εκεί μαθαίνει πράγματα, και τον Νίκολιτς, και τους ποδοσφαιριστές του. Μετά την ήττα το βράδυ της Τετάρτης, μην κοροϊδευόμαστε, η υπόθεση πρόκριση στην επόμενη φάση δυσκόλεψε πάρα πολύ. Αλλά, αυτό δεν σημαίνει πως η ΑΕΚ θα τα παρατήσει από τώρα. Αλίμονό της, δηλαδή, αν τα παρατήσει…

ΥΓ. Ο κόσμος της ΑΕΚ, πάντως, είναι ασορτί με την εποχή που βρίσκεται η ομάδα εδώ και πολλούς μήνες. Μην το ξεχνάμε, η Ένωση είναι η πρωταθλήτρια Ελλάδας και ο κόσμος της συμπεριφέρεται αναλόγως. Τον βλέπουν και στο εξωτερικό και τον σέβονται, τον μαθαίνουν καινούριοι ποδοσφαιρόφιλοι και τον θυμούνται όσοι τον ξέρουν από το ένδοξο παρελθόν… Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η παρουσία στους ομίλους του UEFA Champions League είναι μία διαρκής (για μήνες) γιορτή για όλο τον κόσμο της ΑΕΚ. Το ξέρει και φροντίζει να λειτουργεί με γνώμονα να το ευχαριστηθεί. Μακάρι να βοηθήσουν όχι μόνο οι εμφανίσεις της ομάδας, αλλά και τα αποτελέσματα (στο μέτρο του εφικτού…).