Έβαλε το ματς των Σερρών στις σωστές του διαστάσεις

Eίναι με διαφορά η καλύτερη αγωνιστική για την ΑΕΚ, μέχρι την επόμενη…, στο φετινό πρωτάθλημα της Super League 1. Όχι μόνο για τα δικά της πεπραγμένα, αλλά και για τις απώλειες βαθμών Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ… Τελικά, είναι ωραίες (πολύ ωραίες για την ακρίβεια) και η κορυφή και η Βόρεια Ελλάδα όταν είναι βαμμένες στα κιτρινόμαυρα (της ΑΕΚ)…

Βέβαια, ένα ανάποδο αποτέλεσμα με τον ΠΑΟΚ και όλα αυτά πάνε στράφι σε μεγάλο ποσοστό, αλλά οκ. Τα κεφάλια μέσα, δουλειά, και ενδεχομένως όλα να πάνε πολύ καλά! Ενδεχομένως λέω, γιατί για κάθε γκολ της ΑΕΚ μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος τα μηχανήματα θα παίρνουν φωτιά μήπως και ανακαλυφθεί κάτι το “επιλήψιμο”… Η φετινή ΑΕΚ είναι η μοναδική ομάδα που δεν πρέπει να κοιτάει μονάχα το να σκοράρει, αλλά και το πώς σκοράρει… Λολ…

*******
Η ΑΕΚ στις Σέρρες έδειχνε να έχει καταλάβει πως πρέπει να αναλάβει τα ηνία του αγώνα, αλλά (δυστυχώς στο πρώτο ημίχρονο) δεν τρελάθηκε κιόλας να τα δώσει όλα… Τι κατάφερε με αυτό τον τρόπο; Να είναι μάλλον ανούσια, χωρίς βέβαια να κινδυνεύει. Το 0-0, όμως, ήταν η συνέπεια της σχετικής ραθυμίας της, αλλά και της μονομερούς και αξιοπρεπούς προσήλωσης του Πανσερραϊκού στα αμυντικά του καθήκοντα. Μετά την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, η Ένωση εντατικοποίησε τις προσπάθειές της, χωρίς ποτέ όμως (για να είμαστε δίκαιοι…) να αφήσει την αίσθηση πως παίζει πολύ καλά…

Στο δεύτερο ημίχρονο, λοιπόν, οι παίκτες του Νίκολιτς μπήκαν έχοντας κατανοήσει πως πλέον τα λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους για το απαραίτητο “τρίποντο” ήταν μόλις 45 (συν τις καθυστερήσεις). Ευτύχησαν να προηγηθούν (αλήθεια τι προσπαθούσε τόση ώρα να βρει ο Φωτιάς;…) και από εκεί και πέρα εξαργύρωσαν κυρίως την αδυναμία των γηπεδούχων να κάνουν κάτι το σοβαρό με τη μπάλα στα πόδια. Και εδώ προκύπτει το ερώτημα: η ΑΕΚ έπαιζε έτσι γιατί έλεγχε το ματς και το ήξερε ή γιατί δεν ήταν σε θέση να κάνει το κάτι παραπάνω; Μάλλον το πρώτο κυρίως, αλλά και λίγο από το δεύτερο, όμως δεν θέλω να γκρινιάξω. Απλά να επιστήσω την προσοχή πως με την εικόνα της στο β ημίχρονο μέχρι το 0-2, μάλλον θα έχει ορισμένα προβλήματα στην άκρως απαιτητική συνέχεια.

Εντάξει, μετά το δεύτερο τέρμα, “άνοιξαν οι ουρανοί” και η ομάδα του Νίκολιτς έπαιζε απαλλαγμένη από άγχη και με μόνο ίσως γνώμονα το να ευχαριστήσει τους φίλους της που μετέτρεψαν το γήπεδο των Σερρών σε δεύτερη έδρα της ομάδας (που λέει ο λόγος)… Αλλά για τον κόσμο της Ένωσης θα τα πούμε παρακάτω. Αξίζει ξεχωριστή αναφορά, για μία ιδιαίτερα ξεχωριστή κατάσταση όπως αυτή το συγκεκριμένο ΣΚ στις Σέρρες…

Επί της ουσίας, για να γυρίσω στα αγωνιστικά, η Ένωση έκανε πέρασμα ομάδας που ελέγχει απόλυτα τη δική της κατάσταση. Που γνωρίζει τις συνθήκες, έχει σχέδιο, το προσπαθεί και είναι σε θέση να κάνει τις λεπτομέρειες αργά ή γρήγορα να της χαμογελάσουν. Η νίκη αυτή έχει μεγάλη σημασία γιατί έρχεται μετά από τις προηγούμενες αποτυχημένες παρουσίες της ΑΕΚ στο ίδιο γήπεδο, αλλά κυρίως μία εβδομάδα μετά τα όσα έγιναν με τον Ολυμπιακό. Παρεμπιπτόντως, έχει πλάκα να βλέπει κάποιος το ύφος όσων επιχειρηματολογούν πως όλα ήταν κομπλέ με τη διαιτησία την περασμένη Κυριακή… Σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πρέπει να εστιάζουμε στο τι λένε, αλλά στο πώς είναι οι ίδιοι όταν τα λένε…

Η Ένωση δεν λύγισε, δεν την πήρε από κάτω, εκτίμησε τον εαυτό της και το γεγονός πως μέχρι το 100ο λεπτό νικούσε τον Ολυμπιακό και συνέχισε την προσπάθειά της στο πρωτάθλημα έτσι όπως έπρεπε (από άποψη νοοτροπίας)… Έβαλε το ματς των Σερρών στις σωστές του διαστάσεις. Αν έπαιζε και περισσότερη ώρα καλύτερα, θα ήταν ακόμα πιο εύκολο το έργο της και κυρίως πιο γρήγορο στο τελείωμα της ουσίας… Ας είναι… Ίσως εξοικονομήθηκε ενέργεια που θα φανεί χρήσιμη στην Τούμπα…Ίσως, δεν μπορώ να το ξέρω αυτό πριν γίνει το επερχόμενο μεγάλο ματς με τους Θεσσαλονικείς…

******

Πάμε τώρα στον κόσμο… Η ατμόσφαιρα στην περιοχή των Σερρών θύμισε παλιές καλές εποχές. Η (όποια) μιζέρια από τα (διευρυμένα) προβλήματα της σύγχρονης νεοελληνικής καθημερινότητας μπήκαν στην άκρη, και ο κόσμος τα έδωσε όλα για να αναβλύζει ΑΕΚ και (σε ποιότητα και σε ποσότητα). Η Βόρεια Ελλάδα πήρε μία γεύση από ΑΕΚ στα πολύ καλά της. Από μία ΑΕΚ που δεν βυθίζεται σε μία φθαρτική εσωστρέφεια, που δεν αρκείται σε μία τυπική διεκπεραίωση, αλλά ανοίγεται, κοιτάει τους πάντες στα μάτια και χαμογελάει… Βγαίνει προς τα έξω, γιορτάζει, πιστεύει, ελπίζει, μάχεται, λειτουργεί σαν πραγματική μεγάλη ομάδα σε ένα εγχώριο στερέωμα που συχνά πυκνά προκαλεί (ελεγχόμενη sic) θυμηδία… ΑΕΚ παντού λοιπόν, σε όλη την Ελλάδα, μακάρι να μπορέσει και το αγωνιστικό τμήμα να συμβάλλει να απελευθερωθεί κι άλλο η λατρεία που έχουν οι Ενωσίτες για την ΑΕΚ. Πολλοί (από τις άλλες ομάδες) είδαν τι έγινε αυτό το ΣΚ στις Σέρρες, λιγότεροι κατάλαβαν, αλλά εμάς δεν μας νοιάζει τι καταλαβαίνουν δαύτοι… Το δικό μας ζητούμενο είναι πώς αξιοποιούμε εμείς (αν μπορούμε…) τα προτερήματά μας…

To μόνο που χρειάζεται είναι να συνεχιστεί το ωραίο κλίμα. Ανεξάρτητα το τι θα κάνει η ομάδα του Νίκολιτς στο πρωτάθλημα και στην Ευρώπη από εδώ και πέρα. Γιατί αν οι ΑΕΚτζήδες έχουν κέφια τότε ο κάθε διαιτητής, ο κάθε VARίστας, δεν θα πληγώνουν το μέσα τους, αλλά θα γίνονται αντιληπτοί ως αφορμές για εξάρσεις περηφάνειας για την ΑΕΚάρα, για εμπνεύσεις που θα προσομοιάζουν σε μία διονυσιακής ή αριστοφανικής υφής σάτιρα… Δεν θα μας νικήσουν ό,τι κι αν κάνουν! Εμείς θα έχουμε πάντα το πάνω χέρι του εσωτερικού μας κόσμου, και αυτό θα τους εκνευρίζει ολοένα και περισσότερο. Και θα αποκαλύπτονται συνεχώς… Μέχρι που θα κουράσουν αυτοί οι ίδιοι τους εαυτούς τους… Γιατί υπάρχουν και ουδέτεροι, αλλά και αρκετοί δικοί τους που καταλαβαίνουν πολύ καλά τι γίνεται… Και εμείς θα γινόμαστε ακόμα πιο περήφανοι!

****
Τόσο το διπλό του Παναθηναϊκού στο Φάληρο, όσο και η ισοπαλία του Άρη στο τοπικό ντέρμπι της Θεσσαλονίκης αποδεικνύουν περίτρανα κάτι το πολύ απλό: ομάδες όπως οι “πράσινοι” και οι “κιτρινόμαυροι” της λεγόμενης συμπρωτεύουσας, ανεξάρτητα από την αδυναμία τους να παραμείνουν σε καλά επίπεδα απόδοσης για καιρό, σε ένα μεμονωμένο ματς είναι ικανές για το καλύτερο δυνατό. Αλίμονο αν το αγνοήσει αυτό κάποια από τις άλλες τρεις. Και φυσικά βλέποντας την ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ να αλώνει το Φάληρο, καταλαβαίνουμε πόση μεγάλη σημασία είχε το 4-0 της ΑΕΚ στο πρόσφατο αθηναϊκό ντέρμπι…

*****
Χρόνια τώρα, πολλοί φίλοι του Ολυμπιακού λένε για να πικάρουν την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ πως αναγνωρίζουν ως αντίπαλό τους μονάχα τον Παναθηναϊκό (όταν, βέβαια, αυτός διάγει την πιο άνυδρη περίοδο της μακροχρόνιας ιστορίας του…). Τις δύο πρώτες χρονιές που θα καταλάβουν πως οι “πράσινοι” είναι πιο δυνατοί από την ομάδα του Πειραιά και μέσα στο γήπεδο, και έξω από αυτό, τότε θα δοκιμαστούν πολλές βεβαιότητες και διάφορα λόγια θα αποδειχτούν ξανά φτερά στον άνεμο… Αλλά αυτά (θα) είναι δικά τους θέματα, εμάς μας ενδιαφέρει να είναι δυνατή η ΑΕΚ. Γιατί όταν η ΑΕΚ είναι δυνατή, χαλάει πολλές μανέστρες και βγαίνουν στη φόρα πολλά πράγματα που κρύβονται περισσότερο ή λιγότερο έντεχνα… Ας είναι…

********
H ποδοσφαιρική αντιπαράθεση, όταν δεν ξεπερνάει όρια…, ίσως είναι το μόνο πράγμα που μας φτιάχνει όλους στη σημερινή Ελλάδα της υλικής οπισθοχώρησης και της πολύπλευρης ηθικής εξαχρείωσης. Γιατί κατά βάθος έχουμε μάθει να συνυπάρχουμε με τους άλλους, σα να είμαστε όλοι μέλη της ίδιας διευρυμένης (αθλητικής) οικογένειας. Και αυτό κάνει πιο ελκυστική την όλη φάση. Και με εμφανή τα σημάδια άτυπης “εξάρτησης”… Αλλά για να μπορούμε να τα χώνουμε στους οπαδούς των άλλων ομάδων, και αυτοί σε εμάς…, πρέπει να είμαστε όλοι εδώ. Για αυτό το λόγο εκφράζω κι εγώ τα πιο ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ και ΘΕΡΜΑ μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του Ολυμπιακού με αφορμή την επέτειο για το τραγικό συμβάν της 8ης Φεβρουαρίου 1981…