Author: Steven Avramidis

Η ομάδα μας κατέβηκε με ένα 4-3-3 στην ουσία, που άλλος το έλεγε ρόμβο κι άλλος μπορεί να το έλεγε αλλιώς. Ίσως και 4-4-2. Το σίγουρο είναι ότι μπήκε πολύ καλά τακτοποιημένη και με μπόλικη οργάνωση. Όση βέβαια οργάνωση μπορείς να πιστέψεις οτι έχεις με τον Γκαρσία δεύτερο επιθετικό.

Σε μια Λεωφόρο από τα παλιά. Σε ένα καταπληκτικό γήπεδο άλλης εποχής, η ομάδα μας κλήθηκε να παίξει το πρώτο ντέρμπυ της χρονιάς. Θεωρητικά με κάποια σοβαρότητα αλλά με μπόλικο σκεπτικισμό για το μπέρδεμα του Αλμέιδα.

Ένα γήπεδο καταπληκτικό. Ένα γήπεδο σχεδόν γεμάτο σήμερα αλλά με παλμό. Με κερκίδα για ώθηση στην ομάδα. Χωρίς μπουκάλια και φυσικά καμία μανούρα για την διαιτησία, που δεν είχε κάποια δύσκολη φάση μεν αλλά είχε να αντιμετωπίσει το ψυχολογικό της ΑΕΚ. Που έπρεπε να νικήσει σήμερα ντε και σου αφού την άλλη Κυριακή τα πράματα θα είναι πολύ δύσκολα.

Καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχει κέφι. Σάμπως έχω εγώ; Σχεδόν δύο η ώρα και ξεκινώ να γράψω την κριτική. Σε κάτι που δεν κατάλαβα. Σε κάτι που διψούσα να δω. Σε κάτι που περίμενα. Σε κάτι που με γάμησε. Σε κάτι που κανονικά, δεν θα ασχολιόμουν άλλο.

Καλημέρα σε όλους και όλες. Περνάω την τελευταία ραχάτικη εβδομάδα μέχρι την Πέμπτη που ξεκινούν οι υποχρεώσεις μου, κι ελπίζω μία από τις τελευταίες με υπομονή για την ΑΕΚ. Όχι, δεν γκρινιάζω που το γήπεδο δεν είναι έτοιμο. Άλλωστε σας το είχα γράψει και πριν από κανά μήνα, οτι δεν υπάρχει περίπτωση να ετοιμαστεί στις ημερομηνίες που λέγανε. Γιατί τις λέγανε; Πολύ απλά διότι πρόκειται για Έλληνες ηλίθιους. Πράγματι δεν θέλανε να κοροϊδέψουν τον κόσμο.