Author: Steven Avramidis

Με 4-3-3 επιτέλους κατέβηκε η ομάδα σε αυτό το εσωτερικό διπλό. Οι αλλαγές ήταν δεδομένες. Λεταλέκ στο κέντρο και Χατζησαφί αριστερά. Και κατέβηκε με σκοπό να εφαρμόσει την τακτική του Γιαννίκη, που κανείς δεν ξέρει τι ποσοστό μπάλας είχε δουλέψει γι΄αυτό το παιχνίδι.

Η ΑΕΚ κατέβηκε με 4-2-3-1 και τον Τζαβέλα στην ενδεκάδα της, που βάσει της απόδοσης του στο πρώτο μέρος, δικαίωσε πλήρως την επιλογή του Γιαννίκη. Διότι σήμερα χρειαζόταν πολύ η εμπειρία των παικτών. Μιλάμε για τραγικές συνθήκες διεξαγωγής του αγώνα. Βροχή στο φουλ που σχεδόν δεν έβλεπες μπροστά σου. Αέρας στη διαπασών και νερό παντού. Είχαμε καιρό να δούμε ποδόσφαιρο στυλ πόλο.

Η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο με 4-2-3-1 με τον Γκαρσία αριστερά. Πράγματι εκεί ήταν πιο χρήσιμος αλλά ο Άμραμπατ, χάθηκε τελείως στα δεξιά. Μπήκε στο γήπεδο; Όχι παίδες. Δεν μπήκε καν. Ή μάλλον μπήκε με σκοπό να μην φάει γκολ στο πρώτο δευτερόλεπτο, οπότε έτρεξε κι έβγαλε ένα πολύ ωραίο γκολ με τον Σιμάνσκι στο δεύτερο λεπτό.

Σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι σε θέματα ψυχολογίας, η ΑΕΚ κατέβηκε με 4-2-3-1 και με πανομοιότυπη ενδεκάδα με το ντέρμπυ, πλην του δεξιού άκρου. Είχε σημασία αυτή η ενδεκάδα, διότι επειδή αυτή θεωρείται η βασική, θα μπορούσαμε να δούμε την δουλειά του Γιαννίκη απέναντι σε αντίπαλο που τον ξέρει θεωρητικά, που δεν είναι τόσο δυνατός σαν τον ΟΣΦΠ, και που το παιχνίδι είχε την πίεση για νίκη οπωσδήποτε.

Παίξαμε λοιπόν κι όλοι είδαμε τι έγινε. Διαβάσαμε και τις κριτικές κι όλοι είδαμε την κοινή συνισταμένη : Η ΑΕΚ έδειξε ότι βαδίζει σωστά, φτιάχνει ομάδα και μάλλον έχει μειώσει την απόσταση από τον πρώτο. Κάποια άλλη διάθεση κριτικής δεν υπήρξε αφού όλοι καλύφθηκαν από την συγκυρία του πρώτου γκολ, την απόφαση για τον μη καταλογισμό του πέναλτυ και φυσικά το λάθος του νηπιαγωγείου του Μοχαμαντί. Να πάμε κόντρα στην ροή; Εγώ λέω να πάμε