Author: Steven Avramidis

H ομάδα μας κατέβηκε με 4-2-3-1 και με φουλ φόρα. Ήταν καταιγιστική σε όλο το πρώτο μέρος. Δυσθεόρατα ποσοστά κατοχής της μπάλας, και συνεχείς επιθέσεις προς την αντίπαλη εστία. Με φουλ πλουραλισμό, είτε από το κέντρο, είτε από τα πλάγια. Το επιθετικό της πρεσάρισμα ήταν άριστο και στην ουσία εξαφάνισε τον αντίπαλο. Έναν αδύναμο αντίπαλο, είναι γεγονός, όμως εμείς βλέπαμε αν η ΑΕΚ έπαιζε σωστά.

Πω πω. Τριάντα χιλιάδες άνθρωποι στο γήπεδο. Με παλμό, με φωνή, με προσδοκία και με αγάπη. Για την ΑΕΚ που κατέβηκε με 4-2-3-1 και με την γνωστή τακτική του Γιαννίκη. Τα πάντα για τη νίκη. Πολύ σφιχτή πίσω, εκμεταλλευόμενη το σούπερ δίδυμο των σέντερ μπακ της, τον πολύ καλό τερματοφύλακα της και την τρομερή ποιότητα που έχει μπροστά με τις αντεπιθέσεις της.

Η ΑΕΚ κατέβηκε με το 4-2-3-1 με Ρότα και Μήτογλου ξανά βασικούς και με τον Γκαρσία στον πάγκο. Κατέβηκε με ξεκάθαρα πλάνα αμυντικής θωράκισης και για ξαφνικές αντεπιθέσεις. Κατέβηκε με σκοπό να δώσει το γήπεδο στον αντίπαλο και να τον χτυπήσει σε πιθανό ανοιχτό χώρο, στην ταχύτητα κάποιας κόντρας και φυσικά με την επιθετική της ποιότητα.

Εκπλήξεις είχαμε στο πρώτο παιχνίδι του Γιαννίκη. Το σύστημα δεν πειράχτηκε, ήταν το 4-2-3-1, αλλά είχαμε βασικούς τον Γιέβτιτς, τον Ρότα και τον Μήτογλου. Από την μια μπορείς και να μιλήσεις για ρίσκο, από την άλλη μπορείς να πεις ότι ο νέος κόουτς παρακολουθούσε την ομάδα καθώς και κάποιους αδύναμους κρίκους τους, όπως τα έχουμε ξαναγράψει.

Σε αυτό το καθοριστικό για τον προπονητή μας τεστ, η ομάδα κατέβηκε με 4-2-3-1 και κάποιες αλλαγές μεσοεπιθετικά. Κατέβηκε όμως και με όρεξη να γίνει και αφεντικό του παιχνιδιού. Με αδιάκοπο πρεσάρισμα ψηλά και στον χώρο του κέντρου, κυριάρχησε για μισή ώρα και σκόραρε δυό γκολ. Όλο το μυστικό ήταν η αριστερή της πλευρά καθώς και η εναλλαγή θέσης στον άξονα και στο πλάι των Μάνταλου και Τσούμπερ. Φυσικά και το πολύ τρέξιμο σε συνδυασμό