Να μπορείς να διαβάζεις σωστά ένα ματς…
Είναι ωραίο το κλίμα μετά από τέτοιες επιτυχίες όπως το «κιτρινόμαυρο» 3-1 της Πέμπτης στη Νέα Φιλαδέλφεια… Η δεύτερη φετινή ευρωπαϊκή πρόκριση ήρθε μέσα από μία βραδιά ιδιαίτερα αγχωτική, με ψυχοφθόρα διαδικασία παράτασης, αλλά εν τέλει χορταστική, πανηγυρική και ίσως (ακόμα μόνο το ίσως ταιριάζει σα λέξη…) και ελπιδοφόρα για κάτι καλό μέσα στη σεζόν. Η ΑΕΚ άφησε έξω και τον Άρη Λεμεσού και κοιτάει πια κατάματα τον επόμενο αντίπαλο. Εστιάζει, δηλαδή, στην ουσία και στο προκείμενο… Σταθμίζοντας σωστά τα όποια δεδομένα.
Κάθε ξεχωριστό ματς έχει τη δική του ιστορία. Τη βλέπουμε live όταν αυτό διεξάγεται, τη μελετάμε και την αξιολογούμε μετά. Σε ένα αγωνιστικό τμήμα αυτό γίνεται για να γίνει αυτό ακόμα καλύτερο. Τα συστήματα στο ποδόσφαιρο είναι εργαλεία. Φυσικά κάθε προπονητής έχει τις δικές του προτιμήσεις. Δουλεύει πάνω σε αυτές, υπολογίζει, επιλέγει, ρισκάρει και στο τέλος κάνει ταμείο. Ο Νίκολιτς φαίνεται να καταλαβαίνει τι χρειάζεται για να παίξει η ομάδα του σωστά το βασικό της σύστημα. Όμως, προσωπική μου άποψη αυτή…, κάθε αντίπαλος έχει τις ιδιαιτερότητές του. Κάποια συστήματα ταιριάζουν με έναν αντίπαλο, κάποια όχι. Ακόμα και μέσα στο ίδιο ματς αναγκάζεσαι να διαφοροποιηθείς ψάχνοντας τη «γη της επαγγελίας», δηλαδή το αποτέλεσμα που χρειάζεσαι. Το κλειδί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ίσως είναι το να μπορείς να διαβάζεις σωστά ένα ματς…
Η ΑΕΚ απέναντι στον αρκετά δύσκολο (γιατί μπορούσε να σε απειλήσει από το πουθενά, το είδαμε ξανά και στον επαναληπτικό αυτό το στοιχείο…) αντίπαλο που λεγόταν Άρης Λεμεσού «λύθηκε» αρκετά στην παράταση. Σε αυτό το διάστημα έδειξε σημάδια ποιότητας που είναι σε θέση να την κάνουν κάποια στιγμή μακροχρόνια αποτελεσματική, αλλά και να είναι σε θέση να προσφέρει ωραία πράγματα στους φίλους της. Το θέμα είναι να βρει πότε μπορεί να τα επιστρατεύσει αυτά τα συστατικά, και με ποιο τρόπο. Το να φορτσάρεις δίχως φρένο χωρίς να φροντίζεις τα νώτα σου, δεν βοηθάει. Το να παίζεις σφιχτά δίχως να ρισκάρεις και δίχως να «πατάς γερά» στο (κρίσιμο) κομμάτι των πρωτοβουλιών, πάλι είναι πρόβλημα. Μπορείς να αμυνθείς σωστά; Μπορείς να αναπτυχθείς σωστά; Μπορείς να εκτελείς εύστοχα; Μπορείς να καταλαβαίνεις πώς να ελέγξεις το ρυθμό και τις συνθήκες ενός ματς; Θα πας μπροστά.
Οι παίκτες δεν πρέπει να ξεχύνονται μόνο με πάθος, αλλά να μπορούν ακόμα και αυτό να το ελέγχουν με το νου διαχειριζόμενοι σωστά πολλά πράγματα. Χρειάζεται εντατικό και οξυδερκές διάβασμα των δεδομένων. Απαιτητικά όλα αυτά και πρέπει πρωτίστως να αρέσουν σε έναν προπονητή. Και φυσικά να έχει αυτός το κατάλληλο μυαλό να ανταποκριθεί, σε συνδυασμό με τη δέουσα μεταδοτικότητα να τα περάσει όσο το δυνατόν πιο πιστά στους παίκτες του… Ο Νίκολιτς δείχνει πως αρέσκεται στα προπονητικά mind games, πως του αρέσει να παίρνει πρωτοβουλίες και να περιμένει να δει στην πράξη αν είναι αποδοτικές ή όχι…
Καθώς οι μέρες θα περνάνε και θα απομακρυνόμαστε από την Πέμπτη 14 Αυγούστου, θα έχει άλλη άξια χρήσης η πρόκριση επί του Άρη Λεμεσού. Γιατί θα παύσει να είναι αυτό που είναι τώρα, μία αιτία χαράς και μία σημαντική πρόκριση συνάμα. Θα μεταβληθεί εξαναγκαστικά σε άλλο ένα (περαιωμένο…) βήμα πριν την τελική μάχη για την πρόκριση στη League Phase του UEFA Conference League. Σε μία άτυπη προετοιμασία για να μπορέσει η Ένωση να αποκλείσει και την Άντερλεχτ. Και με αυτήν ισχύει το ίδιο που λέγαμε και για τη Χάποελ και για τον Άρη: πρέπει να δούμε το πρώτο ματς για να καταλάβουμε τους ιδιαίτερους όρους του ανταγωνισμού ανάμεσα στο συγκεκριμένο ζευγάρι αντιπάλων. Τότε θα φανεί και τι είδους διάβασμα έκανε ο Νίκολιτς αυτή την εβδομάδα… Και κυρίως να καταλάβει και ο ίδιος πού θα πρέπει να το προσανατολίσει το όλο πράγμα με αφορμή τη ρεβάνς…
ΥΓ. Κάθε καλή απόδοση ενός ποδοσφαιριστή σε ένα (αποσπασματικό) ματς έχει διπλή αξία. Από τη μία την προσφορά του στο συγκεκριμένο ματς, αλλά και την απόκτηση ψυχολογίας για επανάληψη μίας καλής απόδοσης στα επόμενα. Μέχρι που αυτή θα αυτοματοποιηθεί και θα γίνει το αυτονόητο της παρουσίας του παίκτη πάνω στα γρασίδια για καιρό. Αυτό που π.χ. ακόμα δεν έχει κάνει ο Πένραϊς, αυτό που θέλουμε να δούμε ξανά από τον Κουτέσα, αυτό που λαχταράμε πώς και πώς να κάνει συνέχεια ο Γιόβιτς… Η ΑΕΚ έχει ανάγκη το σύνολο που θα επιτρέψει να αναδειχθούν οι ατομικές αρετές, αλλά έχει ανάγκη και τις ατομικές ποιότητες που θα δίνουν τις απαραίτητες βοήθειες όταν το σύνολο να δείχνει να δυσκολεύεται…
