Μεταμόρφωση

Τελικά τι είναι αυτό το ποδόσφαιρο ρε παιδί μου… Από Κυριακή Πέμπτη και Πέμπτη Κυριακή, τα αλλάζει όλα. Το ματς της ΑΕΚ με την Αμπερντίν είναι από εκείνες τις όχι και τόσο συνηθισμένες περιπτώσεις στο ποδόσφαιρο που τα λόγια του ενθουσιασμού υπερισχύουν από κάθε τι άλλο (άσχετα αν αυτός ο ενθουσιασμός πρέπει να κοπάσει άμεσα γιατί ακολουθεί ματς με τον Ολυμπιακό…).

Είμαι σίγουρος πως με την τροπή που είχε πάρει το ματς από το 4-0 κιόλας κάποιοι «βιαστικοί» θα έψαξαν είτε στα κιτάπια τους, είτε στις αποθήκες της μνήμης τους, άλλες μεγάλες σε εύρος σκορ ευρωπαϊκές βραδιές της Ένωσης. Όταν το τελικό σκορ έκατσε στο 6-0 ήξεραν και πού να ψάξουν… Θυμηθήκαμε έτσι όλοι την Γκρέβενμαχερ, που για να λέμε την αλήθεια ίσως ούτε οι ίδιοι οι τότε παίκτες της να μη τη θυμούνται στο σήμερα… Αλλά, αυτά είναι τα ωραία. Παιχνίδια της μνήμης μετά από εξάρα (που έχεις ρίξει εσύ…) συνιστούν πραγματική απόλαυση, που πραγματώνει το γνωστό «για να θυμούνται οι παλιότεροι, και να μαθαίνουν οι νεότεροι»…

Αν θέλαμε να περιγράψουμε τα όσα έκανε η ΑΕΚ το βράδυ της Πέμπτης πάνω στο γρασίδι της Νέας Φιλαδέλφειας ταιριάζει μία λέξη. Και η οποία περιλαμβάνει και τις συγκρίσεις με όσα δεν έκανε απέναντι στον ΠΑΟΚ λίγες μέρες νωρίτερα. Ποια είναι αυτή η λέξη; Μεταμόρφωση. Οι παίκτες μπήκαν πεισμένοι πως έπρεπε απλά να κάνουν αυτό που μπορούν. Και είδαν όλοι, εχθροί και φίλοι, τι μπορούν να κάνουν. Για αυτό και συνιστώ γενικώς υπομονή. Μετά το ματς με τους Σκωτσέζους είχε όρεξη κανένας να σκεφτεί αν ο κ. Μάριος Ηλιόπουλος είναι μπροστινός; Σήμερα θα ασχολείται κανείς με το ρόλο του Αντώνη Ηλιόπουλου; Τις επόμενες ώρες θα έχει κανείς τη διάθεση να μιλήσει για τον Αλμέιδα ή για το αν μένει ο Ριμπάλτα; Τελικά επί Νίκολιτς μπορούμε να δούμε πολλά γκολ ή όλα θα γυρίζουν πίσω από το «παραδοσιακό» 1-0; Ας χαρούμε τη μπάλα και ας έχουμε πάντα ως προτεραιότητα την ομάδα και τα αγωνιστικά δρώμενα.

Και αφού το χαρούμε όσο του αρμόζει, επιστροφή στις επόμενες αγωνιστικές υποχρεώσεις. Τώρα, ο παραδοσιακός μας «αγαπημένος», ο Ολυμπιακός. Άρα «Αμπερντίν» (πρέπει να) σημαίνει έξυπνη χρήση των όσων πρόσφερε στην ποδοσφαιρική ουσία το ματς της Πέμπτης στην Ένωση: τρεις βαθμούς στην προσπάθεια για πρόκριση στην επόμενη φάση του UEFA Conference League, πίστη στις αγωνιστικές δυνατότητες, και ιδανική ψυχολογία. Ο κόσμος είναι ξανά καβλ..ένος, αλλά εύκολα ξενερώνει με κάτι στραβό στο Φάληρο την Κυριακή. Για αυτό τα πράγματα είναι απλά: ας μπουν οι παίκτες του Νίκολιτς όπως μπήκαν (σε σώμα, ψυχή και πνεύμα) με την Αμπερντίν και όχι με τον ΠΑΟΚ… Με τον ΠΑΟΚ μία καλή ΑΕΚ θα έχει πολλές ευκαιρίες να τα ξαναπεί φέτος…