Δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι
Νομίζω ότι το ωραίο ταξίδι έλαβε τέλος. Τίποτα δεν μπορούμε να ζητήσουμε από μια ομάδα κι έναν προπονητή, που ξεπέρασαν τις δυνατότητες τους. Τόσο παικτικά όσο και αγωνιστικά. Δεν μπορείς να πας πουθενά με αυτήν την ταχυδύναμη και πουθενά με αυτήν την σωματοδομή. Είναι η διαφορά της ισπανικής λίγκας με την ελληνική στο φινάλε. Και φυσικά, αν μιλήσουμε για πρόσωπα, εντάξει ο Πινέδα που τα έδωσε όλα, κι εντάξει κι ο Μαρίν που μπαίνοντας στο δεύτερο μέρος ανέβασε όλη την ομάδα, αλλά δεν φτάνουν.
Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν. Εξ άλλου δεν υπάρχει λόγος. Να κάνω τον Μάνταλο να αντέχει περισσότερο; Να είχαμε άλλον χαφ; Τα έχουμε πει. Με 2,5 χαφ, πού να πας; Μπορεί κι ο Νίκολιτς να έκανε μερικά λάθη, αλλά ας μην μένουμε σε τρίχες συναισθηματικές. Είμαστε ομαδάρα, αλλά είμαστε και της πλάκας. Ξεχάστε την αστάθεια του πρόσφυγα και του Αεκτζή. Όλοι το θέλαμε. Το μπορούσαμε; Αν έβαζε κάποιο γκολ ο Κοϊτά, ίσως. Τι να κάνουμε που ο κορυφαίος χθες, δεν το έβαλε.
Η ομάδα μπήκε με κορυφαίο τον Περέιρα, όσο άντεχε. Όμως η ομάδα, δεν είχε και δεν μπορούσε να έχει την ένταση την στιγμιαία, της Ράγιο. Όχι πολύ μεγάλης ομάδας, ούτε και σε πύρινη έδρα. Σε ένα γκολ ξεχάστηκε ο Ρότα, στο άλλο ξεχάστηκε το κεντρικό μας δίδυμο, στο τρίτο δεν πρόλαβε ο Ρέλβας να μαζέψει τα χέρια του. Αυτά μέσα στην κατσαρόλα του συστήματος με τα δυο φορ και χωρίς καμία ταχύτητα στην ενδεκάδα. Εγώ ξέρω ότι η πίεση θέλει πίεση. Όλα τα άλλα είναι αυτά τα μασκαρέματα που κάνει ο Νίκολιτς και φυσικά του βγαίνουν στην Ελλάδα, που οι αντίπαλοι περπατάνε. Δεν θα έπρεπε να γίνουν πιο γρήγορα οι αλλαγές; Εναλλακτικό σύστημα από τα δυο φορ δεν υπάρχει;
Κάποιοι άνθρωποι σκάσανε χθες. Ας πούμε ο σπουδαίος Περέιρα στο πρώτο μέρος. Επίσης ο κορυφαίος όλων Πινέδα. Τι να κάνανε παραπάνω αν δεν μπορεί να σκαρφιστεί κάτι περισσότερο ο προπονητής ή αν το έχει σκεφτεί, δεν έχει τους παίκτες, είτε σε ατομικές δυνατότητες είτε σε απλή αριθμητική. Μένουμε να χειροκροτάμε γι’ αυτά που είδαμε φέτος και βέβαια για το ταξίδι μέχρις εδώ. Που μπορεί να βγει πολύ προσοδοφόρο. Η επόμενη Πέμπτη να είναι μια ωραία προπόνηση και να είμαστε όπως πρέπει την Κυριακή με το χωριό. Αυτός είναι ο στόχος ο κύριος.
Και κάποια παιδιά χθες, τρέξανε. Πολύ. Και φτάσανε πάλι στα όρια τους. Δεν μπορεί παραπάνω ούτε ο Πήλιος, ούτε ο Ρότα. Ειδικά μάλιστα όταν από μπροστά τους οι παίκτες που ήταν επιφορτισμένοι με την κάλυψη τους, έχουν πάει στον άξονα. Δεν γίνεται αυτή η αντίπαλη ένταση να αντιμετωπίζεται με πασίτσες και κορδελίτσες. Και φυσικά δεν γίνεται να μην έχεις δει προπονητικά ότι αμυντικά ο αντίπαλος είχε τρομερά προβλήματα, κι αντί να το πας σε πίεση εκεί, να παίζεις με δυό βαριά κορμιά, που τους δίνανε άνεση να ξεπερνούν τα θέματα τους. Έχει συμμετοχή κι ο Νίκολιτς στο ναυάγιο αλλά δεν θα του αλλάξουμε τα μυαλά… Εξ άλλου σε αυτόν χρωστάμε φέτος. Ελπίζω ο πρόεδρος να κάνει να χρωστάμε σε αυτόν του χρόνου κι ο Νικολιτς νάναι απλά το εργαλείο…
Και δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι. Κάναμε μια καταπληκτική πορεία, σε κάποια σημεία ονειρική. Για την βαθμολογία μας και το στάτους μας. Μακάρι να πηγαίναμε κι άλλο, αλλά θα χρειαζόμασταν παίκτες. Γιατί να τους είχαμε πάρει όταν κανένας διοικητικός δεν πίστευε; Διότι αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν είναι φιλοσοφία. Είναι η πραγματικότητα των τίποτε στην διοίκηση, που τους άνοιξε την πόρτα ο Νίκολιτς. Αυτός κρίθηκε φέτος, οι άλλοι θα κριθούν πλέον του χρόνου. Με τις κινήσεις τους. Προς το παρόν ήταν σαν τους πολιτικούς που βγάζανε φωτογραφία με κάποιο μετάλλιο Ολυμπιονίκη. Ας ελπίσουμε ότι θα πάμε σε χτίσιμο κι όχι στις μαλακίες που είμαστε συνηθισμένοι με τον Μελισσανίδη.
ΖΗΤΩ Η ΑΕΚ μας.
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ .
Υγ. Εύχομαι καλές γιορτές. Με πραγματική ανάσταση των μυαλών, κι όχι αυτών των μαλακιών που λένε οι Ορθόδοξοι μουλάδες. Που περίμεναν το άγιο φως που ανάβει με ένα μπικ ή που πείσθηκαν ότι ένας άνθρωπος αναστήθηκε. Αυτές τις μαλακίες μπορούν να πάνε να τις συζητάνε με τους τίποτες στο Ιράν ή όπου φύονται επίτηδες ψεύτες για ένα μεροκάματο. Όλο αυτοί είναι υπεύθυνοι για τους πολέμους….
