Author: Kostas Marountas

Αυτό το κείμενο, για τον αγώνα Φιορεντίνα-ΑΕΚ και τον ανάλογο σχολιασμό, πρέπει να είναι το μικρότερο σε έκταση. Και θα είναι! Γιατί; Γιατί μίλησαν από μόνα τους τα γεγονότα. Μία ΑΕΚ να την πιεις στο ποτήρι πήρε μία νίκη με πολλές σημασίες.

Για άλλη μία χρονιά η ΑΕΚ κινείται παράξενα. Νικάει συχνά, αλλά είμαστε μπερδεμένοι. Μία ματιά φερειπείν στο πόσα γκολ έχει βάλει η Ένωση στο πρωτάθλημα της Super League 1 και πόσα π.χ. ο Λεβαδειακός, τα λέει όλα.

Πέρασε, λοιπόν, και αυτή η διακοπή του πρωταθλήματος της Super League 1. Τις μέρες αυτές είχαμε εθνικές ομάδες, για άλλη μία φορά. Πολλά ματς, η καλύτερη φάση για έναν ποδοσφαιρόφιλο (κυρίως τηλεοπτικής κοπής…) να έχει να διαλέξει να δει κάποιο συγκεκριμένο αγώνα από αρκετές διαθέσιμες παράλληλες επιλογές. Βέβαια, ο απροσδόκητος αποκλεισμός της Εθνικής δεν έδινε στους Έλληνες φίλους της “γαλανόλευκης” και τόση πολλή όρεξη γιατί όποτε ο νους πήγαινε σε αυτήν ξενέρωναν ευλόγως.

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να αφήνει μία ομάδα ικανοποιημένους τους φίλους της, είτε πολύ, είτε λίγο. Το να κάνει π.χ. πολλές και συνεχόμενες νίκες, να παίζει καλά έως πολύ καλά, να παίρνει τίτλους, να πετυχαίνει στόχους. Η ΑΕΚ εδώ και λίγες μέρες μας αποδεικνύει πως υπάρχουν και κάποια άλλα στοιχεία που αν τα έχεις, αν δεν προσφέρεις ικανοποίηση, σίγουρα σε κάνουν να κλείνεις το μάτι και να θες να χειροκροτήσεις.

Κάθε φορά που έρχεται ένα αποτέλεσμα σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ ψάχνω κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι βεβαίως…, τι σημαίνει αυτό για τη συνέχεια. Στο κυριακάτικο ματς με τον Παναιτωλικό στη Νέα Φιλαδέλφεια, έτσι όπως εξελίχθηκε, αναγκαστικά η σημασία μένει σε αυτό το ματς και δεν απλώνεται στη συνέχεια: πως η Ένωση νίκησε ενώ το πράγμα είχε στραβώσει και όλα (και μάλλον όλοι…) ήταν εναντίον της…