Author: Steven Avramidis

Η ΑΕΚ θύμισε το δεύτερο ημιχρόνιο της Λάρισας. Ή τουλάχιστον έτσι εξέλιξε το πρώτο της μέρος. Μια ομάδα καταιγιστική, μια ομάδα χάρμα ειδέσθαι και μια ομάδα κυρίαρχη για σαράντα τουλάχιστον λεπτά. Με ένα τρομερό κέντρο, και με δεκάδες τελικές. Με πλουραρισμό ανάπτυξης τόσο από τον άξονα όσο κι από τα πλάγια, έπνιξε την ομάδα του Αγρινίου και μας χάρισε ένα καταπληκτικό θέαμα, έναν τρομερό ρυθμό και καμία απειλή πίσω.

Δύσκολο φάνταζε το παιχνίδι κυρίως διότι είχε ξεκινήσει μια προπαγάνδα από τη μέση της εβδομάδας, τόσο για την εχθρική έδρα όσο και για την κακή διαιτησία. Τρίχες δηλαδή αν σκεφτείς ότι παίζαμε με ένα καφενείο. Διότι αυτή ακριβώς οφείλει να είναι η αντιμετώπιση από μια μεγάλη ομάδα όπως θέλουμε να λεγόμαστε. Και φυσικά τα είδαμε όλα: Ούτε κάποια ιδιαίτερη έδρα υπήρξε, ούτε και κάποια εχθρική διαιτησία.

Να πούμε κατ’ αρχήν ότι ο Λεβαδειακός διαθέτει μια καλή ομάδα. Και κατά δεύτερον ότι το παιχνίδι το περιμέναμε δύσκολο. Από εκεί κι έπειτα, μπορούμε να μιλήσουμε για την συγκλονιστική παρουσία του κόσμου και να μπούμε στα αγωνιστικά.

Όλοι ήμασταν με την αίσθηση του δύσκολου παιχνιδιού, και φυσικά όλοι ήμασταν απογοητευμένοι με την θέση της διοίκησης για την μεταγραφή που τελικά δεν έγινε. Και να δούμε αν θα γίνει και πού θα γίνει. Είναι τρομερό να σου παίρνει δεύτερο παίκτη ο Αλαφούζος, κι είναι τρομερό, μέχρι και οι πληρωμένοι ρεπόρτερ της ΑΕΚ να εκτίθενται και να βαράνε κωλοτούμπες για όσα έχουν γράψει. Την βεβαιότητα να στην παρουσιάζουν για αμφιβολία και να σου γράφουν

Ο Νίκολιτς λοιπόν, δεν ήθελε αναβολή. Αυτό μας είπαν οι σέσκουλες που ασχολούνται με τα ρεπορτάζ. Τι να πουν; Ότι υπάρχει τόση ανοργανωσιά, που κανείς δεν του είπε για το δικαίωμα της αναβολής; Ο Βιτόρια δηλαδή είναι μαλάκας. Και γράψανε κιόλας ότι δεν ήθελε αναβολή διότι θέλει όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους. Δηλαδή ποιον; Τον Πινέδα, τον Βίντα και τον Μουκουντί; Δηλαδή σε ποιούς έδωσε ευκαιρίες; Μπούρδες παιδιά και χάσαμε και τον Ζίνι.