Αυτά δεν είναι πέναλτι…
Γυρίσαμε αίφνης στις παλιές καλές εποχές π.χ. πρώτο μισό δεκαετίας 2010, όταν και μόλις τελείωναν τα ματς του Ολυμπιακού (ειδικά σε πρωτάθλημα και Κύπελλο…) σπεύδαμε όλοι να ποστάρουμε διάφορα σχόλια στο facebook… Εγώ προσωπικά ξεκίνησα να κάνω αναρτήσεις όπως τότε… Δεν δυσκολευτήκαμε, έχουμε αρκετή ποσότητα και διευρυμένη τεχνοτροπία σε αυτά…
*****
Το βράδυ της Κυριακής, η ΑΕΚ από άποψη νοοτροπίας και διάθεσης προσπάθησε να κάνει αυτό που έπρεπε για να μπορέσει να μείνει στη διεκδίκηση της νίκης με ρεαλιστικές πιθανότητες. Έτσι ώστε οι υπαρκτές της αδυναμίες να μην της δημιουργήσουν χάντικαπ ανυπέρβλητο… Δυσκολεύτηκε είναι η αλήθεια… Αυτή την εποχιακή συγκυρία αυτό θα έπρεπε να κάνει. Και αν κάνουμε τις συγκρίσεις σε σχέση με το ματς του πρώτου γύρου, η πρόοδος είναι πραγματική.
Γιατί, για να είμαστε ρεαλιστές (και ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, όπως συνήθως είναι οι ΑΕΚτζήδες), στην εποχή του Μεντιλίμπαρ στον Ολυμπιακό η ομάδα του Πειραιά έχει μία αγωνιστική νοοτροπία που δεν σου επιτρέπει να της πάρεις εύκολα τον αγωνιστικό αέρα. Χρειάζεται μυαλό, σωστές τοποθετήσεις, εντάσεις, διάρκεια και συνδυασμός που να περιλαμβάνει περιορισμό των λαθών και αξιοποίηση των θετικών προοπτικών σε κάθε κρίσιμη φάση, για να έρθει ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Προσοχή, δεν λέω πως ο Ολυμπιακός είναι ανίκητος ή κάτι το τρομερό. Είναι το στυλ παιχνιδιού του, όμως, αυτό που αυξάνει το βαθμό δυσκολίας απέναντί του… Είναι απαιτητικές παρτίδες σκάκι και το γεγονός πως η Ένωση ισοφαρίστηκε με “περίεργο” τρόπο είναι ένα σημάδι προόδου… Φτάνει; Όχι, αλλά συγκρίνω με το πρώτο φετινό ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και διακρίνω πως πλέον μία νίκη επί του Ολυμπιακού είναι κάτι με αυξημένες πιθανότητες. Δεν πίστευα το ίδιο μετά τη λήξη του αγώνα στο Φάληρο…
*****
Πριν αναλάβει το VAR και ο Μάκελι δράση, έγινε μία φάση εκπληκτική. Η φάση αυτή είναι ενδεικτική του γιατί η ΑΕΚ είχε το προβάδισμα στο σκορ μέχρι να καταλογιστεί το αμφισβητούμενο πέναλτι. Όχι πως το έργο του Ταρέμι απέναντι στον πολύ καλό Στρακόσια ήταν εύκολο, αλλά ο παίκτης του Ολυμπιακού δυστυχώς για εμάς τα κατάφερε και ισοφάρισε… Αλλά, τα “δύσκολα” τα έκαναν άλλοι… Ας μείνουμε, λοιπόν, στην αυτοθυσία των παικτών του Νίκολιτς στη φάση που παίζουν σαν πραγματικά παλικάρια. Η αυτοθυσία αυτή είναι το σήμα κατατεθέν μίας ομάδας που σέβεται τον εαυτό της, τον κόσμο της και παλεύει με το ποδόσφαιρό της να κερδίζει τίμια τα ματς… Ή που όταν ισοφαρίζεται στο 230ο (sic) λεπτό ενός αγώνα δεν χάνει την αξιοσύνη της…
*******
Το αποτέλεσμα, παρά την πίκρα της απώλειας της νίκης στις εσχατιές…, διατηρεί την ΑΕΚ στη διεκδίκηση της βαθμολογικής πρωτιάς. Φυσικά, όπως προείπα, το ματς έδωσε μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία να συγκριθεί η ομάδα με τον Ολυμπιακό. Προσοχή, με τον Ολυμπιακό της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής. Και με τα δεδομένα της σύνθεσης που επέλεξε ο Μεντιλίμπαρ σε αυτόν τον αγώνα. Στα play offs, ενδέχεται η ομάδα του Πειραιά να είναι σε καλύτερη κατάσταση, ενδεχομένως σε ίδια ή χειρότερη. Το πιθανότερο είναι να είναι σε καλύτερη, αλλά αυτό είναι εικασία και μένει να αποδειχθεί… Επομένως ο Νίκολιτς κυρίως, αλλά και όλοι όσοι στηρίζουν την ΑΕΚ, θα πρέπει να αντιληφθούν τη συνέχεια βάζοντας το κυριακάτικο 1-1 στη σωστή του βάση.
ΥΓ. Καταλογίστηκε το πέναλτι γιατί χρεώθηκε ανατροπή σε ένα μπουρδούκλωμα. Προσωπική μου άποψη: ένα μπουρδούκλωμα σύμφωνα με τη λογική συνιστά πέναλτι μονάχα αν υπάρχει πρόθεση, αν δηλαδή ο αμυνόμενος παίζει στο όριο επίτηδες για να αποκτήσει πλεονέκτημα. Αν, δηλαδή, έχεις μία απόλυτη γάτα αμυντικό που “μπουρδουκλώνει” τον άλλον έντεχνα για να τον ανατρέψει. Επειδή αυτά δεν γίνονται στον πραγματικό κόσμο, συνήθως…, και επειδή όντως ο Μουκουντί κοιτάει αλλού, o VARίστας φρόντισε με τη λανθασμένη (στη δική μου κρίση) απόφαση να έχει ο Ολυμπιακός ένα θετικό αποτέλεσμα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Αυτή είναι η γνώμη μου.
Mπορεί κάποιος άλλος, φίλος άλλης ομάδας, να ισχυριστεί πως από τη στιγμή που τον βρίσκει και πέφτει είναι πέναλτι… Σεβαστή στο πλαίσιο της υγειούς ανταλλαγής απόψεων, αλλά όχι αποδεκτή. Γιατί το πέναλτι είναι κάτι πολύ σοβαρό για να ευτελίζεται σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις επιλογές των ανθρώπων που βλέπουν τις φάσεις στο VAR… Αυτά δεν είναι πέναλτι. Και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός πως όσοι δημοσιολογούν για τη συγκεκριμένη φάση στέκονται στα όρια της επιχειρηματολογίας για ένα πέναλτι… Όπως το VAR ψειρίζει την μαϊμού, έτσι και αυτές οι επιχειρηματολογίες είναι χοντροκομμένες στη σχέση τους με την πραγματική φυσικότητα μίας φάσης, κατεμέ… Αλλά οκ, απόψεις είναι αυτές, εμείς οι Ενωσίτες έχουμε τη δική μας…
Χιουμοριστικά να το αναφέρω, δεν νομίζω πως θα υπήρχε Έλληνας ποδοσφαιρόφιλος, που έβλεπε την αναμέτρηση της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό, που όταν αντιλήφθηκε πως ανέλαβε δράση το VAR στην καθοριστική φάση θεωρούσε πως υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να μη στηθεί η μπάλα στην άσπρη βούλα…
Σούμα; Για αυτό γίναμε ΑΕΚ και όχι κάτι άλλο…
ΥΓ1. Μακάρι το σφύριγμα στο 100ο λεπτό να πεισμώσει τον κ. Ηλιόπουλο και να κάνει με ακόμα περισσότερο σθένος αυτά που πρέπει…
ΥΓ2. Συμβαίνει πολύ συχνά φέτος, μην πω συνέχεια…, σε κάθε φάση που το VAR κρίνει μία κρίσιμη φάση εναντίον της ΑΕΚ, συχνά και οι ίδιοι οι διαιτητές αρχικά να νομίζουν πως ερευνάται άλλου είδους παράβαση από αυτή που καταλογίζεται… Λολ ρε σεις… Λολ…
Παραθέτω το απόσπασμα από τις σχετικές δηλώσεις του Μάρκο Νίκολιτς μετά το τέλος του αγώνα με τον Ολυμπιακό: «Έγινε μια ερώτηση στον διαιτητή τι ψάχνει και η απάντηση είναι ότι ψάχνει… χέρι. Έψαξαν όλα τα άλλα. Τελικά κάτι… βρήκαν! Που δεν υπήρχε φυσικά τίποτα»…
ΥΓ3. Μάγκας ο κ. Ηλιόπουλος για την απόφασή του για το πρόστιμο που πήρε πίσω. Και όχι σαν γνωστό ποδοσφαιράνθρωπο ικανότατο μεν, αλλά διάσημο για τα δικά του “για μένα῾… Βέβαια, χιουμοριστικά το λέω…, αν εγώ ήμουν παίκτης της ΑΕΚ και δεν έσβηνε ο πρόεδρος το πρόστιμο θα έστελνα το λογαριασμό του προστίμου (συμβολικά) σε αυτόν που “είδε” πέναλτι…
